×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Vergeving


<•>Neance |31-05-2017| Blogs<•>


In dit blog ga ik jullie over een deel van mijn leven vertellen. 

Toen ik nog een lief, klein en onbevangen vrolijk kleutertje was, wist ik nog niet hoe hard deze wereld zou zijn. Laat staan dat ik wist hoe mijn eigen wereld er uit zou gaan zien. 

Helaas zou ik daar al gauw achter komen.. Ik ging namelijk naar de basisschool. Wat je van zulke kleine kinderen niet verwacht, is dat ze andere kinderen buitensluiten. Ze maken namelijk nog geen onderscheid....nou... daar kun je helaas niet vanuit gaan. 

Want ik kwam er al gauw achter dat kinderen niet met mij wilden spelen. Ik werd gepest. Ik weet nog goed dat we vanwege de warmte niet naar de gymzaal gingen, maar naar het park. We mochten allemaal speelgoed van huis meenemen. Hartstikke leuk natuurlijk! Zo had ik een wagentje, een pop en nog wat spullen mee. Toen ik lekker aan het spelen was, werd  mijn speelgoed afgepakt en in de prikkelbosjes gegooid. Ik durfde het niet te pakken omdat het pijn zou doen aan mijn beentjes. Gelukkig was er 1 jongetje die voor mij mijn speelgoed weer is gaan pakken.. wat een held! 😊

Toen ik in groep 3 zat, heb ik mijn moeder gesmeekt om mij niet meer naar school te laten gaan. Ik was zo verdrietig en bang om nog verder gepest te worden😔

Gelukkig hebben mijn ouders hier gehoor aan gegeven, want vanaf groep 4 zat ik op een andere school.             
Wat was ik blij! Ik kon overnieuw beginnen en ik zou niet meer gepest worden. Maar dat was helaas maar voor korte duur,  want al gauw leerde ik dat ik er daar ook niet bij hoorde. Ook hier werd ik gepest. 

Ik "stonk", was "dik", "lelijk" en was een "luizenbol" ..       
Op het schoolplein mocht ik niet meedoen met spelletjes, bij gym werd ik niet gekozen... 

Op het moment dat ik bij gym als laatste overbleef, werd ik met een hoop gemopper toegelaten tot het groepje... tijdens de gymles moest ik het dan ook regelmatig ontgelden. Ballen werden expres tegen me aan gegooid en als ik iets niet kon, of het ging fout, werd ik door bijna iedereen uitgelachen.  Ik werd zelfs een keer door een ander meisje heel hard met de platte hand geslagen... alleen maar omdat ik het volgens haar niet goed deed.

In groep 6 gingen ook nog eens mijn ouders uit elkaar en als dat nog niet moeilijk en verdrietig geniet was, voor een kind van 9, werd ook dat aangegrepen om mij mee te pesten. Mij werd namelijk toegeroepen dat mijn ouders van de duivel waren en ik dus ook, omdat ze gingen scheiden.. en ja.. "dat mag  niet van de bijbel"

In groep 7 ben ik blijven zitten en kwam dus in een andere klas terecht. Ook in die klas ging het niet anders.  Spullen werden afgepakt en stuk gemaakt. Mijn nieuwe fiets werd gesloopt door 2 meisjes die, als het hun uit kwam, mijn vriendinnetjes waren...Ook had ik van mijn vader een hele moooie sleutelhanger gekregen. Die had hij speciaal voor me meegenomen uit Israël. Een groepje jongens pakte mijn sleutelbosje af en begonnen er mee over te gooien. Net zo lang tot hij op de grond viel en mijn sleutelhanger in tweeën brak. Ik was zo verdrietig en durfde het eerst ook niet aan mijn vader te vertellen, want ja... ik had het van hem gekregen en nu was het stuk.

Toen ik in groep 8 zat, gingen we op schoolkamp. En juist in die week moest ik er achter komen wat het was om ongesteld te zijn...we zouden naar een subtropisch zwembad gaan, maar van de meester mocht ik niet achterblijven.. ik moest perse mee naar het zwembad terwijl ik niet in het water mocht... dus daar zat ik dan... met mn kleren aan in een snikheet gebouw. Toe te kijken hoe iedereen plezier maakte. Hierdoor kwamen klasgenoten natuurlijk al gauw achter mijn geheimpje en ja... dan weet je het wel...

Op het gegeven moment was ik verliefd op een jongen uit mijn klas.. achteraf gezien natuurlijk vreemd, aangezien hij 1 van de grootste pestkoppen was...Maargoed...

Ik vertelde aan een "vriendinnetje" dat ik dus verliefd op hem was en dat werd vervolgens doorgefluisterd. Later kwam er iemand naar mij toe om te vertellen dat die jongen mij ook wel leuk vond en dat ik even mee moest komen..  vervolgens werd ik voor iedereen die het maar wou en kon zien voor schut gezet... want hoe kon ik denken dat hij mij ook leuk zou vinden....   ik zou sowieso nooit een vriendje krijgen en trouwen.....

De opnames  van de schoolmusical, waar ik een grote rol had, heb ik nooit kunnen zien, want toen we die met de klas gingen bekijken, was de meester steeds weg... dus elke keer als ik in beeld kwam, werd de videoband doorgespoeld...

In al die jaren op de basisschool, zijn mijn ouders meerdere keren met de juf en/of meester gaan praten omdat ik niet meer naar school durfde.. ik had altijd buikpijn. Na zo'n gesprek ging het dan weer even goed, maar dat was altijd van korte duur.

Zelfs voor de meester was ik niet veilig. Ik was niet goed in rekenen en moest voor de klas een som uitrekenen op het bord. Dit ging natuurlijk niet goed, waarna ik door de meester voor schut werd gezet. Voor de klas waar ik al niet veilig was voor vernederingen. 

Goed... de zomervakantie kwam en ik zou eindelijk naar de middelbare school gaan...ik ging in een andere plaats naar school en bewust naar een school waar niet veel kinderen uit mijn dorp naar toe zouden gaan. Een lekkere frisse start dus... hehe, eindelijk... ze willen met me praten! Ik had bij de introductie zelfs al een vriendinnetje gevonden.. Ik had er gewoon zin in!

Helaas werd dit weer snel de kop ingedrukt, want er kwam een meisje uit ons dorp bij ons in de klas die verkering had gehad met de jongen die ik jn groep 8 dus leuk vond... hij had mij belachelijk gemaakt en verteld dat ik altijd ben gepest...dit ging vervolgens de klas door en alles begon weer van voren af aan... 

ik werd uitgescholden, balachelijk gemaakt en iedereen moest weten wat voor stom kind ik was. Het was een erg kleine school, dus zelfs leerlingen uit andere klassen lieten me niet met rust.  Niemand moest me en wou wat van me weten... ja ik had een paar vriendinnetjes die ook werden gepest, maar verder dan dat ging het contact met anderen niet.. en toch was ik volgens anderen "de hoer van de school" uhh... hoe dan? 

Leuzen als "Nancy Post  Nancy Post, heeft 2 tieten van leverworst" (jaja daar valt nu enigszins om te lachen, maar

Ook weer niet) galmden door de schoolgangen.. hoe vernederend! En mijn agenda werd vol geschreven met vloeken en scheldwoorden.

In de klas werden dingen gezegd als: "ga een vis neuken dan doe je  nog iets nuttigs" of... "jouw vader heeft een vis genaaid en daar ben jij uit ontstaan... Maar de ergste was nog wel "als jij ooit verkracht wordt, hoop ik dat je gelijk goed dood bent" 😢 Nou je snapt denk ik wel... dat gaat door merg en been!

Maaaaarrrrrrr.... nu komt het!!! 😁 Ik heb mogen ervaren hoe het is als iemand om vergeving komt vragen!!

Toen ik een jaar of 18 was, kwam een meisje uit mijn klas van de basisschool naar mij toe en vertelde dat ze zo'n  spijt had van wat ze mij had aangedaan en dat ze om vergeving wou vragen.. dit had ze ook al eens gedaan, maar ze zat er zo mee, dat ze het nog een keer wou doen.  Natuurlijk heb ik haar vergeven! Het gaf me zo'n ontzettend goed gevoel! Ik kreeg eindelijk de erkenning!

Maar de aanleiding dat ik (ik wou dit eigenlijk nooit doen) dit bog schrijf, is een berichtje die ik vandaag kreeg.

Ik kreeg een berichtje van een vrouw waar ik bij in de klas heb gezeten op de middelbare school. Zij was 1 van de pesters.                                                                                                        
Ze stuurde mij een berichtje waarin ze aangaf dat ze niet zeker wist of ze mij ooit gepest heeft of gemene dingen heeft gezegd, maar dat als dit wel zo is, ze haar oprechte excuses aan wou bieden en dat ze hoopte dat ik haar wou vergeven en dat ik nu anders tegen haar aan zou kijken. En natuurlijk doe ik dat! Toen ze zei dat ze het graag terug zou willen draaien, zei ik dat het enige wat je na zoiets kunt doen is, je verantwoording nemen en inderdaaf je excuses aan te bieden. En dat is wat ze heeft gedaan! En daar mogen veel mensen een voorbeeld aan nemen! 😁

Wauw! Dat voelt goed zeg! De erkenning die je krijgt! 

Voor jongeren en volwassenen die dit lezen... word je gepest, praat er over! Ik weet dat, als ik dat niet had gedaan?!!! Dan had ik dit niet zo kunnen vertellen... dan was ik waarschijnlijk een hoopje ellende geweest.. maar nu, nu ben ik gelukkig met mijn mooie gezin👨‍👩‍👧‍👧!                    
Ik heb een geweldige man en 2 heerlijke dochters👧🏼👶🏼 (Dikke middelvinger 🖕🏼 naar de pesters)

En voor de pesters, denk na over hoe je met anderen om gaat/ bent gegaan. Beeld je eens in wat het met jou zou doen als je keer op keer vernederd wordt! Ik hoop dat je dan de kracht en de moed hebt om naar hem/haar toe te stappen en om vergeving te vragen! Dit is niet alleen voor hem/haar goed, maar voor jezelf kan het ook een bevrijding zijn!

Sorry voor deze lange en gedetailleerde blog, maar eenmaal begonnen, kon ik niet meer stoppen😂

Bedankt M. , H.en M voor de erkenning en nogmaals... natuurlijk vergeef ik Julie!

Liefs, Neance! 😘

(Lees het vervolg hieronder 😉)

 

Het vervolg 😊

"Allemaal dankzij het blog, dat ik eigenlijk nooit had willen maken"Ik weet niet goed waar ik moet beginnen, maar.... onlangs heb ik een blog geplaatst over mijn verleden. Dit blog, "vergeving" ging over het feit dat ik vroeger heel erg ben gepest.. "Dat blog heeft nu al veel opgeleverd😁"




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts