Ik ben stagiaire Verpleegkundige [1]

Ik ben stagiaire Verpleegkundige [1]


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Drie jaar geleden ben ik begonnen aan de opleiding MBO Verpleegkundige niveau 4. Ik wilde graag in de zorg gaan werken, maar ik wist niet helemaal wat de opleiding in hield toen ik de keuze maakte. Ik dacht meteen te gaan werken met kinderen, iets wat ik heel graag wilde. Ik had nooit kunnen indenken wat ik allemaal moest doen. Welke grenzen ik moest overschrijden. Éen ding wist ik zeker: ik wil absoluut niet de ouderenzorg in. Dit was voor mij absoluut geen aantrekkelijk idee. Ik heb zelf geen hechte band met mijn beide oma's dus ik had nu eenmaal niets met ouderen. Het werken met bejaarden was dus echt out of the question voor mij. Toen ik eenmaal begon aan de opleiding kwam ik er al snel achter dat ik alles wat ik juist niet wilde, wél moest gaan doen. De ouderenzorg was iets waar de meeste stagiaires in begonnen en waar de meeste stageplekken vrij waren. Wanneer ik hoorde dat we hen moesten wassen en verzorgen schrok ik wel eventjes. Dit was totaal niet wat ik wilde. Als ik mijn toekomst voorstelde zag ik geen Verpleegkundige die elke dag bejaarden deed wassen.

Ik ging met flinke tegenzin naar mijn eerste stageplek. Ik was verschrikkelijk bang. Een altijd stil en verlegen meisje die in het diepe werd gegooid, zo voelde het voor mij. Ik heb de eerste week alleen hoeven mee te lopen, kijken hoe een dagelijkse dag er voor hen uitzag. Ik weet nog dat ik erg zenuwachtig was toen ik voor het eerst iemand moest wassen. Dit was natuurlijk onder begeleiding en ik hielp de gediplomeerde Verzorgende IG mee. Ik vond het niet fijn om te doen, maar het viel best mee na een aantal keren. In het begin durfde ik geen mannen te wassen, want dit vond ik eng en vies. Ik was destijds pas 16 geworden. Ik weet nog dat na een aantal weken een collega mij vroeg om een echtpaar te gaan verzorgen. Ik had toen niet aan haar verteld dat dit de eerste keer zou zijn dat ik een man zou wassen. Ik wilde niet als zwak overkomen in haar ogen. Zij nam natuurlijk aan dat ik dit al had gedaan in de tijd dat ik hier was. Uiteindelijk beet ik door de zure appel heen en deed het gewoon zonder veel na te denken. Het was niet zo verschrikkelijk als ik had gedacht. Ik voelde me er wel een beetje ongemakkelijk bij, nu eigenlijk nog steeds maar daar ben ik heus niet de enige in. Je leert om je erover heen te zetten. In dat moment vergeet ik soms dat ik een eigen persoon ben, met een eigen leven en eigen behoeftes. Ik ben dan gewoon de Verpleegkundige stagiaire die een oude meneer of mevrouw verzorgd, die dit zelf niet meer kan. Niet meer of niet minder.

Als ik nu terugdenk aan met welke houding en gedachtes ik de opleiding begon, moet ik toch wel een beetje lachen. Ik doe deze dingen nu bijna dagelijks en dit gaat allemaal op automatische piloot. Het is geen leuk werk, maar het is zeer zeker ook niet het ergste van het ergste. Het is tenslotte veel breder werk dan alleen maar wassen. Vaak denken mensen dat een Verpleegkundige alleen maar mensen wast en poep afveegt. Ik heb vaak genoeg meegemaakt dat iemand zei dat we alleen maar billen afvegen. Hier trek ik mij dan niet zoveel van aan. Natuurlijk kun je je hier niet zo'n goed beeld bij voorstellen als je zelf niet werkt in de gezondheidszorg en kan ik ook best begrijpen dat mensen nou eenmaal niet beter weten. Maar bij deze vertel ik jullie dat het veel meer is dan dat. Ik heb veel geleerd van deze opleiding. Ik heb mijn grenzen opgezocht en deze moeten overschrijden. Ik heb alles wat ik wilde en wat ik was, aan de kant gezet om te kunnen leren om me puur alleen te richten op het helpen van de mensen. Hierdoor heb ik mij soms wel eens verwaarloosd, maar dit is ook een ding wat ik heb geleerd in de gezondheidszorg. Het is belangrijk om eerst voor jezelf te kunnen zorgen, voordat je voor anderen kan zorgen.

Je doet veel meer in de verpleegkunde dan alleen de verzorging van mensen. De verpleegkundige doet aan wondverzorging, bloed prikken, injecteren, zwachtelen, katheters verzorgen, drains verzorgen, vitale functies controleren, visite lopen met de arts, de familie op de hoogte houden, rapporteren (ook al is dit niet altijd even leuk) en nog heel veel meer. Je bouwt een band op met de patiënt en dit is toch altijd wel iets moois. Aan de ene kant maakt dit het dan ook weer moeilijker om professioneel te blijven en je te houden aan de richtlijnen en standaarden.

Het is een beroep waar je geen enkel moment stil staat, want je bent constant in beweging. Je krijgt er wel hartstikke veel voor terug, want de dankbaarheid en waardering van de mensen is het mooiste wat er is naar mijn mening. Verpleegkundige is dus een mooi vak. Je moet er echt hart voor hebben anders kom je moeilijk door de opleiding heen. Je leert anders naar dingen en mensen te kijken, tenminste dit heb ik. Om een voorbeeld te nemen mijn oma ligt wel eens in het ziekenhuis, omdat ze last heeft van benauwdheidsklachten. Ze krijgt dan geen lucht meer, dit komt doordat ze gediagnosticeerd is met COPD. Ik bezocht haar altijd met mijn ouders en mijn broer. Er kwam wel eens een Verzorgende of Verpleegkundige binnen en hier besteedde ik nooit te veel aandacht aan. Vervolgens werden de rollen omgedraaid. In mijn derde stageperiode kwam ik terecht in het ziekenhuis op de long/cardio afdeling, waar mijn oma vaker opgenomen werd. Dit keer was ik de Verpleegkundige die langs ging bij de patiënten en de bezoekers. Het voelde heel raar. Ik ging anders kijken naar de gangen in het ziekenhuis die langs de kamers liggen. Elke keer dat ik nu naar het ziekenhuis ga, kijk ik er ook heel anders naar.

Het ironische is dat ik in het begin van de opleiding absoluut geen ouderenzorg wilde doen, maar dat juist wel hetgeen is waar ik mijn zinnen op heb gezet om in af te studeren. Zo zie je dan maar weer dat je geen vooroordelen moet hebben over iets of iemand, voordat je er zelf ervaring mee hebt. Ik heb ook veel mooie momenten in de verpleegkunde meegemaakt en hopelijk mag ik deze nog eens delen met jullie als jullie dit graag zouden willen.


xoxo



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
knap van je Nina
| 19:48 |
Dankjewel Dennis!
| 23:06 |
Hele mooie blog! Heel goed dat je het nu leuk vind!
| 15:29 |
Dankjewel! :)
| 17:19 |
Mooi blog! Veel succes nog met je studie :D
| 15:24 |
Heel erg bedankt!
| 17:19 |
Ouderenzorg vind ik ook wel heel tof, en ik wil absoluut niet met kindjes werken (of eigenlijk niet met hun ouders hihih)
inderdaaad een beroep met veel voldoening
| 14:03 |
Mooie blog. Fijn dat je je roeping gevonden hebt.
| 13:05 |
Dankjewel voor de reactie, heel erg fijn!
| 13:08 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen