Daar ben ik dus niet van gediend!


De avonturen van het Zeester-trio [ vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra ]. Sheila, Mike en ome John arriveren bij de rondvaartboot. Gaat het ze lukken om aan boord te komen?

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

Enkele minuten nadat het gezelschap van Trump met het Zeester-trio aan boord is gegaan, arriveren Sheila, Mike en ome John bij de rondvaartboot.

[Sheila wijst] “Bateaux Parisiens. Dat moet ‘m zijn.”

[Mike] "Daar bij de valreep staat een vent die de kaartjes controleert. Zonder kaartje lukt het ons nooit om aan boord te komen.”

[Ome John] "Laat dat maar aan mij over, dat regel ik wel even.”

Ome John stapt op Dubois, de kaartjescontroleur af.

“Hallo. Is Trump al gearriveerd?”

“Die is net aan boord gegaan.”

“Ik ben een goede vriend van hem. We zouden samen aan boord gaan maar ik werd opgehouden. Trump heeft mijn kaartje. Kun je hem even waarschuwen dat ik er ben?”

“Ben je werkelijk een vriend van hem? Of probeer je me soms een kunstje te flikken? Want daar ben ik dus niet van gediend!”


© Dewaputra

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van februari (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'kunstwerk' bevat (mag ook in delen).

 

Intussen bij de andere hoofdrolspelers: