Ze kijken deze kant op. Zwaaien Cor.


De avonturen van het Zeester-trio [ vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra ]. Als de rondvaartboot vertrekt, ziet Sjaan hoe de commissaris en Polleman aan boord van de lorreschuit klimmen.

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

Als iedereen voorzien is van een glas champagne, trekt een lichte trilling door de rondvaartboot en komt ze in beweging. Langzaam glijdt de boot weg van de kade.

“O wat spannend, we gaan varen.”

Sjaan nipt van haar champagne en kijkt door het raam naar buiten. Ziet ze dat nu goed?

“[wijst] Moet je kijken Cor. Die twee in dat roeibootje daar, zijn dat niet die twee andere agenten, die dikke met die snor en die magere slungel?”

Cornelis buigt zich naar het raam toe en tuurt naar buiten.

“Je hebt gelijk. Wat moeten die daar nou, in dat gammele bootje op het water?”

“Die magere slungel staat te praten met dat getatoeëerde kunstwerk op de boeg van die lorreschuit.”

“Volgens mij willen ze meeliften met die schuit, want ze klimmen aan boord.”

“Ze kijken deze kant op. Zwaaien Cor.”


 © Dewaputra

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van februari (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'kunstwerk' bevat (mag ook in delen).

 

Intussen bij de andere hoofrolspelers: