Zo moeilijk zal dat toch niet zijn?


De avonturen van het Zeester-trio [ vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra ]. Mike en Sheila huren een razendsnel speedbootje van de botenbaaas.

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

“Een betrouwbaar bootje zei je, he? [zet z’n emmertje verf neer] Loop maar met me mee, ik denk dat ik wel iets geschikts voor jullie heb.”

Sheila en Mike lopen met de bootverhuurder mee naar het einde van de aanlegsteiger. Daar ligt een puntgaaf speedbootje te dobberen in het water.

“Ik heb hier een mooi bootje met een gloednieuwe Yamaha buitenboord motor voor jullie. Hij is van een handelaar in antieke kunstwerken geweest. Lijkt je dat wat?”

“O ja, fantastisch. Precies wat we zoeken.”

“Maar je ken er toch wel mee omgaan he? Want de buitenboordmotor is met 250 pk namelijk nogal krachtig.”

“O ja hoor, geen enkel probleem.”

“Mooi, dan hebben we een deal.”

Mike en Sheila stappen in het bootje.

“Je kunt toch hopelijk wel met dat ding overweg he?”

“Natuurlijk. Zo moeilijk zal dat toch niet zijn?”


 © Dewaputra

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van februari (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'kunstwerk' bevat (mag ook in delen).

 

Intussen bij de andere hoofrolspelers: