Het is al druk genoeg.


Zittend aan de keukentafel, dampende koffie naast me en een sigaret in de hand. Even rust, het is al druk genoeg!

Tijd om even te zitten, te rusten en te overdenken, over de afgelopen dag.

Een leeg scherm voor me, een leeg word document wat vraagt om gevuld te worden met letters. Sommige noemen het hier ook wel ‘vrij schrijven’, het delen van het ‘wel een wee’, van de dag, de afgelopen week. Anderen zullen zeggen: ‘het slappe gelul’ en het ‘lezen onwaardig’!

Ach, soms begrijp ik er ook niets van. Wat moet je nog schrijven om ‘relevant te zijn’ op het wereld wijde web?

Ik heb het geprobeerd met te delen, te delen wat op mijn hart lag. Ik heb het geprobeerd met grappige verhaaltjes, met serieuzere artikelen. Met het schrijven over het ‘wel en wee’ wat betreft gezondheid en de vrouw. En soms, moet ik heel eerlijk bekennen, ben ik verbaasd over wat nu wel en wat nu juist niet gelezen wordt.

Ik snap er soms geen ‘hout meer van’.

Ergens denk ik ook wel eens: is zo’n ‘lul verhaal’ of het ‘vrij schrijven’ niet een vorm van ‘geen inspiratie hebben? Of wellicht gewoon een schreeuw van aandacht?

Zo van ‘hallo, ik ben er ook nog en ik heb wat te melden!’

Hoe dan ook, ik staar naar dat, inmiddels half beschreven document, neem nog een slok van de dampende koffie en neem een laatste hijs van de sigaret voor ik hem uit druk en denk: ‘ach het zal allemaal wel…’

Je hebt het gered om tot hier te lezen, dus ‘het zal dan allemaal wel’.

Het is me al druk genoeg, dus ik gaat nog even een rondje met het hondje en wens jullie alvast een hele goede nacht.

Ajuus en tot later.