Autisme || Q&A (Aanvulling mogelijk)

Autisme || Q&A (Aanvulling mogelijk)


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

- Wat vind je van autisme?

Geen idee. Er gaat veel door mij heen als ik mijn mening over autisme moet formuleren. Als ik op mijn eerste ingeving af moet gaan, om het simpel te houden, zou ik zeggen ingewikkeld en onderschat. Er heerst veel onbegrip over. Veel mensen begrijpen het niet. Ik vind het knap dat mensen dan zeggen dat ze snappen hoe ik me voel, want ik weet het zelf soms niet eens. Laat staan dat ik het dan snap. Hoe kan ik iets snappen dat ik niet weet?

- Hoe ervaar je het?

Het is zwaar. Echt. Mensen die zelf geen autisme hebben, weten vaak niet goed waar ze over praten en denken er over het algemeen te makkelijk over. Als de diagnose wordt vastgesteld is er vaak een lijst met kenmerken waar iemand aan moet voldoen voordat hij/zij het labeltje krijgt. Mensen denken door dit lijstje dat veel autisten dezelfde aanpak nodig hebben. Dat is niet zo. Was het maar zo makkelijk. Ook krijgt autisme van sommige mensen gradaties. Dit zijn de gradaties die ik ken:

  • Licht autisme
    Dit is vaak niet aan de betreffende persoon te zien.
  • Zwaar autisme
    Dit is vaak wel aan de betreffende persoon te zien.

- Onder welke gradatie val jij?

Mensen plaatsen mij onder de eerste gradatie, doordat ik niet lijk op de stereotype autist die zij in hun hoofd hebben (geen oogcontact maken, niet in staat zijn een normaal gesprek te voeren, etc). Zo kan ik redelijk oogcontact maken, kan ik een normaal gesprek voeren met iemand en valt er verder niets op aan mij. Alles waar ik moeite mee heb blijft verscholen achter mijn masker. De gradaties vind ik overigens enorme onzin. Het moet vanuit een ander perspectief gezien worden.

- Welk perspectief is dat dan volgens jou?

Ik denk dat zwaar/licht autisme onzin is. In mijn ogen heeft het puur te maken met het vermogen van de betreffende persoon om een masker op te zetten. De een is goed in het opzetten van een masker. Hoe erg diegene ook met zichzelf in de knoop zit, je zal het amper zien. De ander is slecht in het opzetten van maskers of heeft geen masker. Hierdoor is het gedrag meer zichtbaar en wordt sneller als afwijkend gezien. Iemand die een masker opzet, valt minder op doordat ze lijken op een "normaal" iemand.

- Masker?!

Ja. Ik draag een masker. Want ik moet mij mentaal voorbereid op een "doorsnee" dag. Thuis "mag" ik autistisch zijn en buiten mijn huis niet. Er gaat een knop om in mijn hoofd en ik probeer het beste van de dag te maken, zoals ik dat altijd doe. Gewoon "normaal" proberen mee te doen en niet op te vallen.
Buitenshuis zet ik vaak mijn koptelefoon op om te voorkomen dat mensen mij te pas en te onpas aanspreken waardoor ik mij ongemakkelijk voel en moeite krijg met het ophouden van mijn masker. Hier heb ik soms moeite mee.

- Waaraan kan men merken dat het je niet goed lukt je masker op te houden?

  • Ik ga me afzonderen
Vaak ga ik dan apart staan en maak ik met lichaamstaal duidelijk dat ik geen behoefte heb aan contact. Ik ga van de mensen af staan en probeer mezelf af te sluiten van mijn omgeving.
  • De rem gaat er af
    Ik zal directer zijn in het aangeven en woorden geven aan irritaties. Als ik iemand dan stom of vervelend vind, zal ik dat niet meer zo subtiel uiten (ik probeer het wel). Hoe verder mijn masker af gaat, hoe directer ik word.

Maar waarom probeer je dan zo hardnekkig je masker op te houden?

Goeie vraag. Simpelweg om mezelf te beschermen. Als ik namelijk uit het niets ga huilen doordat ik het het allemaal niet meer aan kan, kunnen mensen dit niet plaatsen en gaan ze zich met mij bemoeien. Ze gaan vragen stellen, bij me staan of raken me soms zelfs aan. Hoe goed dit ook bedoelt is, dit versterkt mijn emoties slechts op dat moment. Doordat ze op dat moment door blijven gaan met de aanvoer van prikkels, dit zelfs versterken, stroomt bij mij alles over. Ik heb dan alleen nog maar meer moeite met het overzien van dingen en dit put me alleen nog maar meer uit.

Hoe moeten mensen met je omgaan?

  • Vul mij niet in.
    Gooi je stereotypen met betrekking tot autisme in de prullenbak. Ik ben namelijk niet zoals een ander en een ander is niet zoals mij. Houd op met generaliseren, autisme in categorieën verdelen en proberen een beeld van mij te schetsen, alleen aan de hand van het feit dat ik autisme heb. Het is zoveel meer dan je denkt. Vraag in die plaats waar ik behoefte aan heb, in plaats van mijn gevoelens in te vullen.
  • Behandel mij als een mens, niet als een circusattractie.
    Autisme is niet zeldzaam. Ik ben niet zeldzaam. Dat ik autisme heb, wil niet zeggen dat je op een kinderlijke toon tegen mij moet praten of dat ik behoefte heb aan pictogrammen. Je kan gewoon normaal tegen mij praten. Ik ben gewoon Erieka.
  • Luister ook echt, wanneer je zegt een luisterend oor te zijn.
    Probeer ook eens te luisteren naar wat ik te vertellen heb in plaats van mij te overspoelen met je eigen ervaringen, je eigen "herkenbaarheden". Geloof mij, jij herkent niks van wat ik voel, want jij bent niet ik en ik ben niet jou. Als jij mij in de rede valt door uit te leggen hoe iets voelt, geef jij mij geen ruimte. Dan zal ik snel blokkeren en geen energie meer in het contact willen steken.
  • Dring je niet aan mij op.
    Als ik aangeef even niet te willen praten, probeer daar dan vrede mee te hebben in plaats van continu door te vragen. Als jij je teen stoot, heb je er toch ook geen zin in dat iedereen massaal om je heen gaat staan en vraagt of het wel gaat? Dat is hoe het voelt wanneer jij op mij afloopt en blijft vragen naar hoe ik mij voel, wanneer ik daar geen behoefte aan heb.

Nu kan ik me voorstellen dat ik dingen vergeten ben op te schrijven. Autisme is veelomvattend en meer dan menig mens denkt. Nu ben ik wel benieuwd naar vragen die mensen hebben. Om onbegrip uit de wereld te helpen ben ik bereid ze te beantwoorden, mits mij dit lukt. Het zal niet alle onbegrip teniet doen, maar het begin zal er dan zijn.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (8 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mijn dochter heeft asperger syndroom en ADD. Het is niet altijd gemakkelijk, maar ze gaat er goed mee om. Ikzelf heb ook ADD en wel wat trekjes van wat jij beschrijft. Ik ben nooit getest geweest maar zou er niet van schrikken als er ook wat autisme in me zou zitten.
| 13:48 |
Interessant inkijkje in jouw beleving! Duidelijk uitgelegd en verwoord, knap gedaan!
| 23:23 |
Mooi... zo herken ik ook veel bij mijn jongste zoon en de oudste heeft ADD... mooie mensen ieder op zichzelf, overspoel ze gewoon niet
mooi duidelijk verwoord, dank je
| 21:36 |
Zo is het inderdaad.. Soms word ik snel overspoeld en op andere moment gaat het beter. Het blijft ingewikkeld..
| 22:18 |
Wens je sterkte, zo leer ik nog dagelijks van mijn zonen ..waar moet ik dus even niet mee bemoeien en ze hun eigen les laten doen..ook niet altijd even makkelijk
| 22:25 |
Klopt. Het is van beide kanten moeilijk..
| 22:33 |
Ik kom af en toe kinderen met ass tegen in mijn werk. Fijn om te lezen hoe jij het hebben van autisme ervaart. Ik zal er zeker iets van leren. Mooi duidelijk geschreven blog.
| 21:38 |
Ik vind het fijn dat ik mensen kan helpen :-)
| 22:17 |
Duidelijk en wat je beschrijft zie ik zelf bij mensen met autisme. Je kunt nooit twee stappen in iemand anders schoenen lopen (oud indiaans gezegde). Dat geldt niet alleen voor autisme. Bij mensen met een bi-polaire stoornis presteren mensen het om als het herfst is te zeggen dat dit niet de beste tijd van het jaar voor hun stoornis is. Dat heeft er ook niet altijd wat mee te maken.
| 20:31 |
Dat klopt. Jij weet namelijk zelf als persoon het best wat jij voelt. Een ander kan dat niet invullen. Een bipolaire stoornis is ook een onderwerp waar veel onbegrip en zeker wel onduidelijkheid over is. Sommigen zijn inderdaad gevoelig voor seizoenen of andere invloeden die daaraan verwant zijn en bij anderen is het (bijna geheel) willekeurig. Althans ik kende iemand bij wie het echt willekeurig was en waarbij het ook snel omsloeg.
| 21:00 |
Goed en duidelijk verwoord. ASS is ook heel ingewikkeld. Spectrum is zo breed en daarbij is ieder persoon anders.
Mijn man heeft Asperger en heeft vaak ene masker op. Zeker voor hij de diagnose had. Veel mensen zijn dan ook verbaasd als hij zegt Asperger te hebben, want ze merken het niet.
Sinds de diagnose is hij wel losser geworden en minder vaak een masker op, doordat mensen hem nu proberen te begrijpen. En vooral met rust laten als hij zich afzondert, eerst ging er altijd wel iemand achteraan.
| 13:40 |
Dankjewel! Het is inderdaad ingewikkeld. Zelf zet ik mijn masker ook op, maar in bij mij is het masker op zetten meer geworden sinds ik de diagnose kreeg. Ik was ongeveer acht jaar oud en kreeg te horen dat ik "anders" was. Ook ving ik wel eens op dat ik moeilijk te handelen was en nog meer negatieve dingen. Hierdoor ontstond bij mij het beeld dat ik niet deugde en dat is er helaas in gesleten. Ik zie mezelf nog steeds als kapot/defect en ik kom bijna niet van dat beeld af.
| 20:58 |
Mijn man kreeg ook vaak te horen dat hij moeilijk was, te lui enz. Vooral in zijn tienerjaren. Toen ook onderzoeken gehad (zelfs intern) maar ze vonden niks, behalve 'schoolfobie'
Hij kreeg diagnose pas toen hij 27 was, nadat ik een documentaire had gezien over Asperger en hem naar de huisarts stuurde.

Daarna vielen veel van de puzzelstukjes op zijn plek en begonnen we zijn gedrag beetje bij beetje te begrijpen
| 09:05 |
Erg mooi en duidelijk verwoord. Je maakt het in 'gewone' taal interessant om te lezen hoe jij autisme ervaart en waar jij wel of geen behoefte aan hebt. En wat jij ook al zegt, iedereen met een autistisch spectrum stoornis (ass) reageert anders, niemand is hetzelfde. Al heeft mijn zoon een ass en begrijp ik hem best goed, wil dat niet zeggen dat ik weet hoe hij zich voelt of dat ik een ander persoon met een ass begrijp...
| 11:47 |
Gewone taal werkt wat mij betreft het best. Als ik in allemaal ingewikkelde termen ga spreken begrijp ik zelf de boodschap niet die ik over wil brengen niet, maar anderen ook niet.
ASS blijft ontzettend ingewikkeld en uitgebreid. Ik ken ruim 15 jaar mijn diagnose en nog weet ik niet alles. Dat zal ik ook nooit allemaal weten. Wat ik wel kan doen is mensen aan het denken zetten door mijn ervaringen te delen waardoor uiteindelijk stigma's doorbroken kunnen worden. :-)
| 13:01 |
Daar heb je helemaal gelijk in. Ik vind het echt top dat je er zo open over spreekt, hopelijk gaan mensen er meer over nadenken en stoppen ze met de vooroordelen.
| 14:49 |
Weet je, jouw blogs over autisme helpen me wel om anderen beter te begrijpen. Een paar vriendinnen van me hebben ook autisme (of in ieder geval een stoornis in het autistisch spectrum, of het nu klassiek autisme of ADD of Asperger is, correct me if I'm wrong want ik heb niet heel veel verstand ervan en of die 'labeltjes' zo genoemd mogen worden) en doordat ik jouw blogs lees, leer ik hen ook beter begrijpen. Ik ben best wel een knuffelpersoon en als ik een verdrietig iemand in mijn vriendenkring zie geef ik diegene eigenlijk automatisch een knuffel. Maar nu weet ik dat ik dat beter niet kan doen, dat ik het beter eerst even kan vragen of diegene een knuffel wil of diegene eventjes met rust laten.
Dankjewel voor je duidelijke blogs!
| 22:54 |
Awh, dat zie ik als een enorm compliment, dankjewel! :D
Inderdaad even vragen is het beste idee. Natuurlijk is niemand exact hetzelfde; de een vindt een knuffel geen big deal, de ander wel.. Het spectrum is breed en iedereen er in is anders. Dat maakt het allemaal wel ingewikkeld.
| 07:17 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen