×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Loonwaardegesprek [schrijfsel]

Loonwaardegesprek [schrijfsel]


Vandaag had ik een gesprek waarin veel op mij afkwam. Het was niet per definitie een heftig gesprek, maar wel een gesprek waarin veel informatie werd gegeven. Doordat mijn hoofd snel vol zit door prikkels en indrukken, duurt het wat langer voordat ik dingen door heb en ik er een antwoord op kan geven. Hier kreeg ik echter geen kans; nog voor ik een idee had van wat er besproken was, was het gesprek al voorbij.
Om uit te leggen wat er nu precies gaande is, waarom het gesprek zo belangrijk was, ga ik even terug in de tijd.  Dit is mijn verhaal, ondersteund met afbeeldingen van Pinterest die ik goed bij mijn gevoelens vind passen.


Wat vooraf ging

Eind maart of begin april, de exacte datum weet ik even niet, was ik op gesprek voor een nieuwe baan. Vrij snel bleek dat ik een goede reactie achter had gelaten en ik werd aangenomen. Bij mijn jobcoach had ik aan het begin al niet zo'n geweldig positief gevoel. Eerst zou ik twee maanden op proef gaan zodat de werkgever daarna kon beslissen of ze me wilden houden of niet. Die twee maanden gingen goed, ik pakte alles snel op en maakte me geliefd bij de collega's. Echter was er een probleem. Het bedrijf zou twee maanden dichtgaan in de zomer, waardoor er geen werk zou zijn voor mij. Doordat ik bij het UWV liep zou het een probleem kunnen opleveren, maar in goed overleg heb ik ter compensatie mijn proeftijd met een maand verlengt. 

Met mijn jobcoach heb ik in die twee maanden een hoop woorden gehad, doordat hij niet lijkt te begrijpen dat ik werk en privé liever gescheiden houd. Dat ik bepaalde dingen liever niet zo op straat gooi, al helemaal niet op werk, en dat hij liever wat op afstand moest blijven; bepaalde vragen konden in mijn ogen niet.
Zo ben ik, na een hoop gedoe, eindelijk verhuisd en bij mijn vriend ingetrokken. Mijn jobcoach vond het nodig om daarop te reageren met de vraag "kon je het thuis niet meer uithouden of zo?"Een vraag die ik ronduit ongepast vond en daar wees ik hem ook op. Na een discussie van een half uur, waarin de jobcoach niet nodig vond om een fout toe te geven en alles onder de mat te schuiven onder de noemer van "ik wil ook mezelf blijven" heb ik het maar laten gaan. Ook heb ik me neergelegd bij het idee dat ik niet met iedereen een klik hoef te hebben en dat mijn jobcoach dan helaas maar geen uitzondering hoeft te zijn op die regel. 


Wat er vandaag gebeurde

Vandaag had ik het gesprek wat mijn loonwaarde moest bepalen. Het gesprek zou om 11:00 plaatsvinden. De loonwaarde van dit gesprek was van belang voor het contract; zonder loonwaarde geen contract, zonder contract geen verzekering, zonder verzekering geen werk > volg je het nog?Zenuwachtig als ik was, kwam ik daar aan. Mijn jobcoach en ik hadden om 10:45 bij werk afgesproken, zodat er gewoon rustig de tijd was in alle rust naar het gesprek te gaan. Mijn jobcoach kwam vijf minuten te laat. Ik, als perfectionist, vind dat vervelend. Stiptheid en duidelijkheid zijn zeer belangrijk voor mij. Dat dit voor stress zorgde, kon mijn jobcoach ook al niet begrijpen; ik moest maar kalm en rustig blijven, het was belachelijk dat ik me zo druk maakte. 

Ook de medewerker van het UWV was laat, waardoor de stress alsmaar toenam. Eenmaal binnen ging alles zeer snel. In no-time was de loonwaarde bepaalt, terwijl mij amper iets gevraagd werd. Ruimte om te vragen kreeg ik amper doordat mijn jobcoach alles aan elkaar praatte, mij geen ruimte gaf om ertussen te komen waardoor ik stilviel en uiteindelijk niet meer wist wat ik moest zeggen. Het gesprek eindigde met het "gefeliciteerd" en verbijsterd ben ik het gebouw uitgelopen. Nu ben ik al enkele uren thuis, maar weet ik eigenlijk nog steeds niet zo goed wat er echt gebeurd is. Wat ik wel weet, is dat ik aanstaande maandag kan beginnen met werken. Oprecht hoop ik ook dat hierna de ellende voorbij is met het UWV; geen onduidelijkheden meer, dat alles geregeld is en ik geen gesprekken meer hoef die mogelijk uitgesteld kunnen worden.





Chanou
Wat vervelend, snap zelf ook nooit waarom sommigen denken dat te laat komen in het bedrijfsleven niet uitmaakt, kan er zelf ook nooit tegen. Hopelijk gaat de communicatie vanaf heden nu minder stroef
19-09-2017 12:48
19-09-2017 12:48
Hans van Gemert
Jammer dat je niet wat meer ruimte hebt gekregen. Hopelijk is het resultaat wel goed.
06-09-2017 14:32
06-09-2017 14:32