×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Sociaal zijn; not my cup of tea

Sociaal zijn; not my cup of tea


Voor veel mensen een doodgewoon iets; even op een verjaardag langsgaan bij iemand, een groot deel van je weekend vol plannen met gezellige uitstapjes, even gezellig uit eten in een groot restaurant. Drie dingen waar ik enorm moeite mee heb. Het zijn drie dingen waarbij sociaal zijn erg belangrijk is. Dit is voor mij moeilijk; sociaal zijn is voor mij ontzettend vermoeiend. Na een dag "normaal" functioneren ben ik helemaal kapot.

 

Waar anderen het normaal lijken te vinden om je dag door te komen, gezellig te blijven en niet overprikkeld te raken, heb ik halverwege de dag amper energie over. Na mij werkdag die begint om een uur of tien, met voorafgaand een uur onderweg zijn met het openbaar vervoer, ben ik helemaal gesloopt. Om te voorkomen dat mensen mij aanspreken in de bus bijvoorbeeld, sluit ik me af met mijn koptelefoon en ga ik muziek luisteren. De muziek houdt me rustig.

 

Het enige wat me op zo'n moment van mijn stuk kan brengen zijn mensen die toch tegen mij besluiten te gaan praten en mij niet met rust laten als ik subtiel laat blijken niet zo'n zin te hebben in een gesprek. Het is namelijk niet sociaal acceptabel om gewoon keihard eerlijk te zijn en dingen te zeggen als "ik ben echt ontzettend moe en ik wil dus gewoon niet praten, sorry not sorry" of "ik ben overprikkeld, je kan dus beter stoppen met praten tegen mij en mij met rust laten"
Zelf heb ik het al eens geprobeerd; uitleggen dat ik geen behoefte heb aan een gesprek, zelfs nog heel subtiel. Dat leek echter niet te helpen. In plaats van dat mensen dan stoppen met praten, begonnen ze me te bombarderen waarom-vragen of kreeg ik een vuile blik of een frons. Als iemand die sociaal niet altijd super vaardig is vind ik het dan gewoon super moeilijk om kort uit te leggen waarom ik nu eenmaal zo ben, waarom ik zo'n behoefte heb aan rust en gewoon niet altijd met mensen wil praten.

 

Ook op werk vind ik het lastig; de small-talk. Uitleggen wat er in je weekend gebeurde, of je nog iets gedaan hebt. Vaak wimpel ik het af onder de noemer "niks bijzonders" of "niet zoveel" en vaak verdoezel ik het ook door gelijk te vragen naar het weekend van de ander. Als de ander dan over zijn/haar weekend vertelt,  kan ik opgelucht ademhalen en luisteren naar wat de ander verteld in plaats van hoeven te struikelen over mijn woorden wanneer ik mijn weekend interessanter probeer te laten lijken dan het is.

 

Ondanks dat ik mezelf de ruimte begin te geven om te zijn wie ik ben, vind ik het nog wel eens lastig. Waar anderen vele vriendschappen hebben, vele hobby's en een uitgebreid sociaal netwerk heb ik dat niet. De behoefte daaraan heb ik eigenlijk ook niet. Erg blij word ik daar ook niet van. Wel heb ik het geprobeerd; een hobby zoeken met eventueel mensen erbij zodat ik nieuwe vrienden kon maken, maar ik kwam er dan vrij snel achter dat ik de hobby puur leek te nemen zodat mijn leven normaler leek en daardoor de verwachting kon scheppen bij de ander dat ik gewoon normaal kon zijn. Nu ben ik enkele jaren al bezig met doen waar ik gelukkig van word. De een word dat van een avondje discotheek of het zoeken van een hobby die met een grote groep mensen uit te voeren is. Ik word dat van af en toe een rustige activiteit ondernemen met het kleine kringetje van mensen wat ik vertrouw of een avondje blogs schrijven terwijl ik muziek luister en wat foto's maken van de kat.




Vinception
Mooie blog! Ergens herken ik het wel, soms moet ik gewoon even alleen zijn, om weer 'op te laden' maar aan de andere kant praat ik juist graag, zeker die 'small-talk'. Maar na een dag waarbij ik ook veel met de trein gereisd heb, dan ben ik ook kapot. Dat komt gelukkig niet zo vaak voor.
26-11-2017 01:33
26-11-2017 01:33 • Reageer
Marjolein
Ben jij Hoog Sensitief? Als ik het zo lees, moet dat bijna wel. Jij bent ook de boogschutter die zich niet herkende in het prettig vinden om in groepen te zijn. Ik ben niet hoog sensitief, maar vind het ook heel prettig om gewoon lekker thuis een beetje te rommelen. En ik ben een waterman, die houdt ook van groepen mensen. Soms hou ik er wel van, bij de muziekvereniging of op mijn werk, maar niet onverwachts.
06-11-2017 07:18
06-11-2017 07:18 • 1 reactie • Reageer
Erieka
Niet dat ik zo weet.. Ik heb de diagnose ASS (pddnos), maar verder weet ik het niet eigenlijk. Ook weet ik niet zoveel over hoog sensitief, wat houdt dat in?
06-11-2017 07:31
06-11-2017 07:31 • Reageer
B&B Entertainment
Ik herken dit zo 100%.......... Ik vermijd vaak afspraakjes en kom huilend thuis aan als ik een dag ben uitgegaan met vriendinnen. Ik houd ervan om alleen te zitten in de bus. Ik probeer ook "normaal" te zijn, aangezien ik bij mijn vorige baan het advies kreeg om meer small talk te doen, Ik voelde me verslagen, want dat is wat ze waarschijnlijk overal willen dat ik doe en ik zal er nooit goed in zijn ;/
06-11-2017 07:07
06-11-2017 07:07 • 1 reactie • Reageer
Erieka
Dat heb ik ook. Na een dag proberen normaal mee te doen, breek ik vaak ook. Het is zo ontzettend vervelend dat mensen niet begrijpen hoe moeilijk het is.
06-11-2017 07:28
06-11-2017 07:28 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Ik herken het e.e.a. Waar ik moe van wordt is een middagje stadten. Soms zuigen mensen (onbewust) energie bij je weg.
06-11-2017 07:02
06-11-2017 07:02 • 1 reactie • Reageer
Erieka
Klopt. Dat vind ik ook vermoeiend. Ook als ik door een winkel loop, de gangpaden smal zijn en mensen een beetje voor mij uit slenteren, waardoor ik er niet langs kan maar wel overprikkeld zit te raken van alle indrukken..
06-11-2017 07:27
06-11-2017 07:27 • 1 reactie • Reageer
homemade.beauty
Dit is voor mij heel herkenbaar. Maar soms vind ik het ook vervelend als mensen je via Facebook bijvoorbeeld aanspreken op het uur dat je toevallig net in je bed wil kruipen. Daarstraks zag ik kinderen van een jeugdvereniging voorbij lopen en heb nog eens zitten denken, ik ben altijd zo een beetje introvert geweest, nooit echt behoefte om te gaan socializen. Dit zijn zo van die momenten dat je daarover gaat nadenken. Toen ik nog met de bus naar school ging had ik ook altijd oortjes in of een koptelefoon op zodat ik niet hoefde te praten. Raar voor mensen die zichzelf niet herkennen hierin, maar voor mij heel gewoon.
05-11-2017 22:58
05-11-2017 22:58 • 1 reactie • Reageer
Erieka
Dat herken ik. De laatste tijd denk ik er ook steeds meer over na. Die koptelefoon in de bus is voor mij vaste prik, want ik vind het al vervelend wanneer er vreemden naast mij gaan zitten (ik houd van mijn persoonlijke ruimte en deel die niet graag, laat staan met volslagen vreemden). Door de koptelefoon sluit ik me als het ware af en dat is best wel lekker soms; opgaan in je muziek en daardoor even in je bubbel zitten, lekker rustig.
05-11-2017 23:07
05-11-2017 23:07 • 1 reactie • Reageer
Jolijn
Gosh, ik heb het nooit echt gehad, maar het klinkt best bekend. Nu ik na twee jaar (bijna) geen school weer naar het HBO ga, merk ik best wel dat het echt uitputtend is voor mij om de hele dag rond mensen te hangen, dan vooral mensen die ik nog niet ken/vertrouw. Met jou of andere vrienden afspreken doet me niet half zoveel en vind ik altijd gewoon leuk, dus ik denk dat ik niet mag klagen eigenlijk. Maar goed, vervelend dat er vaak veel onbegrip over is. Merk met mijn project groep ook dat ik het niet kan om urenlang op school met hen samen te werken, een op een bij mij thuis met een van hen gaat dan wel weer prima, maar het liefst werk ik gewoon individueel aan mijn eigen onderdeel: iets wat hun niet echt waarderen.
05-11-2017 22:52
05-11-2017 22:52 • 1 reactie • Reageer
Erieka
Klopt. Dat heb ik ook. Als ik mensen langere tijd ken, kost het sociaal zijn minder energie dan bij iemand die ik niet ken. Individueel werken heb ik zelf ook liever dan in een groep, want ik ben een enorme perfectionist. Daarbij gaan in samenwerkingen vaak dingen fout en ben je evengoed aansprakelijk voor dingen die je niet eens gedaan hebt. Als je een individueel ding hebt, is alles jouw verantwoordelijkheid en doe je alles zelf. Dan heb je controle op wat er gebeurt en kan je ook zelf alles plannen en regelen, zonder afhankelijk te zijn van anderen.
05-11-2017 23:04
05-11-2017 23:04 • 1 reactie • Reageer