×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
Narcolepsie: Dagelijkse treinissues

Narcolepsie: Dagelijkse treinissues


Zojuist ben ik in een gênant wakker-word-moment terecht gekomen. Alweer... Onderweg naar m'n ouders in de trein, boekje mee, muziekje op: alles waarvan je denkt wel wakker mee te kunnen blijven. Maar niet dus! Ik hoor het narcolepsie stemmetje in m'n hoofd al zeggen: muahaha, ik win alweer! Op het moment dat mijn mede treinreizigers zich klaar maken om de trein uit te gaan, omdat ze de ns mevrouw net hebben horen zeggen dat we station ede Wageningen naderen en ze vooral niet moeten vergeten uit te checken, knikkebolt mijn hoofd nog even 'lekker' mee met het ritme van de trein.


De stem van de NS-mevrouw ontgaat me volledig en het feit dat we snelheid minderen en stil zijn gaan staan evenmin. Mijn gedachten zitten namelijk bij een van de vijftien dromen die mijn hersenen in die vijf minuten slaap hebben gecreëerd. Losgerukt uit mijn dromen door de trein die is stil gaan staan en de reizigers die één voor één de treincoupé in wandelen, besef ik me pas weer een aantal seconden later dat we alweer even stilstaan op het station waar ik eruit moet. En dan is het sjezen.


Op zo'n moment ben ik weer op z'n charmantst: met een halfslaperig en verward hoofd sprint ik met mijn open rugzak - tijdschrift en mobiel nog in mijn hand - tussen alle instappende mensen door de trein uit waar ik vervolgens neer plof op het eerste bankje dat ik tegenkom. Geroutineerd check ik mijn spullen. Telefoon, OV, huissleutels: heb ik die allemaal nog? En is er niet iets uit mijn tas gevallen? Bij een positieve uitslag van de check van mijn spullen zakt mijn verwardheid en de chaotische manier van handelen weg en loop ik - alsof er niets aan de hand was - nonchalant naar het OV paaltje om uit te checken.


Dat moment dat ik heel nonchi naar het OV paaltje loop is namelijk stiekem en vooral een moment van schaamte. Op dat moment komt namelijk het besef dat ik zojuist weer 20 koppen vreemd op heb laten kijken toen ik er als een idioot vandoor ging, tegen hen op botste of overkwam als nogal niet helder licht doordat ik zo helder uit me ogen keek...

Ach ja, dat is het voordeel van de trein: de kans dat ik deze treinreizigers binnenkort weer als gezelschap heb is heel klein en ik heb eigenlijk toch niet onthouden hoe ze eruit zien. Dus schaamte is niet nodig en een les twee in dit verhaal is dat ik toch écht een wekker moet zetten ook al hoef ik maar tien minuten met de trein.



 



Ingrid Tips en meer
De term narcolepsie was me tot nu toe niet echt bekend.
18-11-2015 11:29
18-11-2015 11:29
Jan Stemerdink
Het is misschien een verward hoofd, maar wel een mooi hoofd, als ik op de foto af mag gaan. Als ik je in de trein aantref, mag ik je dan wakker kussen? Ik zou willen dat ik wat makkelijker in slaap zou vallen. Zelfs in een comfortabel bed lig ik eerst drie kwartier wakker, laat staan in een trein. In een trein val ik alleen in slaap als ik extreem moe ben.
17-11-2015 11:44
17-11-2015 11:44
Tom Goemaere
mooie blog, heb 15 jaar met de trein gereisd, dus herkenbare situatie, ik wist wel niet van narcolepsie... dank!
16-11-2015 23:10
16-11-2015 23:10
Wendy
Leuk geschreven en ik weer wat wijzer geworden
16-11-2015 20:48
16-11-2015 20:48
Soberana
Ben het helemaal eens met Henkjan. Heb ik al die snurkende mensen ten onrechte als slaapkoppen beschouwd, terwijl ze gewoon ziek waren: SORRY :(
16-11-2015 17:50
16-11-2015 17:50
Henkjan de Krijger
Toen ik vroeger nog veel treinde verbaasde ik me altijd over de mensen die zonder enige gène in slaap vielen met hun mond open waar ongeneerd de kwijl uitstroomde. Maar ik begrijp nu van jou dat dat mensen met narcolepsie waren ?
16-11-2015 14:57
16-11-2015 14:57
bamboehart
reis echt bijna nooit met de trein
16-11-2015 14:46
16-11-2015 14:46
valisha
Tussen Bergen en Arna duurd de treinreis maar 8minuten (Noorwegen) en mijn man valt ook in slaap. 1x zo erg zelf dat hij 2uur later pas wakker werd en dus in het midden van het land wakker werd ;)
16-11-2015 14:32
16-11-2015 14:32