×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Geluidsoverlast en dankbaarheid

Geluidsoverlast en dankbaarheid


Ik heb van 2003 tot 2016 tegenover een militaire vliegbasis gewoond.

Toen we het huurhuis betrokken vielen we als een blok voor het vrije uitzicht.

Wonen aan de rand van de stad met vrij uitzicht?

Wie heeft dat?

Wij hadden het, 13 jaren lang.

De mooie zonsondergangen, mist over de velden, heel enkele keer een ree in het weiland.

Alles kwam voorbij.

De boer die het gras maaide en het in pakjes afvoerde.

Soms schapen achter huis.

Een andere keer weer de koeien.

Het beeld wisselde met de seizoenen.


Tuin aan het water met daarachter een vijver en een wandelpad. Dan een sloot en daarachter een weiland dat grenst aan de vliegbasis.

De F-16 zagen we rijden en opstijgen.

Het geluid was aanvankelijk indrukwekkend maar werd jaar na jaar irritanter.



De prachtig gekleurde luchten waren onbeschrijfelijk

mooi.


Wat een nadeel is van wonen zo dichtbij een vliegveld is de luchtverontreiniging.
Als de wind richting ons huis stond dan rook je de kerosine gewoon in de woonkamer en in de slaapkamers.
Als er werd opgestegen dan moest alles dicht. Zowel de ramen als de roosters.

Dat ging mij op een gegeven moment toch erg tegenstaan.

Daarbij kwam dat de huur alleen maar jaarlijks steeg en toen hebben we na 13 jaar  besloten om te vertrekken.

Nu wonen we veel rustiger, wel met veel minder uitzicht maar naar volle tevredenheid.

Dankbaar voor de mooie uitzichten van toen  maar nu dankbaar voor de rustige woonomgeving.





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties