Mag ik heel even bij jou schuilen


Het leven gaat niet altijd over rozen. Soms komen er diepe dalen heb je veel verdriet en pijn. Op dat soort momenten wil je graag dat er iemand naast je staat. Je een beetje troost geeft of jouw een plekje geeft waar je even kan schuilen. eigenlijk iets wat heel normaal is en wat iedereen kan doen. Voor een ander er zijn als hij of zij het moeilijk heeft. Toch merk ik dat we geneigd zijn ( in onze maatschappij) om soms juist afstand te nemen als mensen verdriet of pijn hebben. Zodra het moeilijk word nemen we afstand. dit komt denk ik puur voort uit het feit dat we niet goed weten hoe we daarmee om moeten gaan en dus nemen we afstand terwijl als je zelf in z,on soort situatie zit je ook graag bij iemand even zou willen schuilen of uithuilen.