Waarom ik dood wilde


Traan na traan na traan

voel ik mijn levensvreugde gaan

Ik zie het nu weer niet meer zitten

zal ik maar gewoon eeuwig gaan pitten

Ik loop weer op het slappe koord

voel me ongelukkig denk aan zelfmoord
4b4b8525aaae40e1af939e194cfb778a_medium.

Heb net in het park op meerdere banken

afgezonderd en uitgebreid zitten janken

Al mijn hele leven zit ik in een soort dip

ik voel me niet bepaald een VIP

Wat stel ik nou toch eigenlijk voor

voor velen kan ik er niet mee door

Er is kennelijk niets bijzonders aan mij

ben vaak eenzaam, ik hoor er niet bij

Heb geen vet salaris, ik kom niet om in het geld

en daar zijn een hoop mensen toch wel op gesteld

Ik ben ook niet bepaald een schoonheid

en dan maakt men blijkbaar minder tijd

Een grote sociale kring heb ik ook niet

ik ben waardevol, maar niemand die het ziet

Ik zit vaak als een dood vogeltje in huis

mijn dagen slijtend voor de beeldbuis

Er is niemand voor een beetje steun

ik heb alleen mezelf waar ik op leun

de weekenden zijn het moeilijkst qua emotie

Ik voel me rot daarvan neemt niemand notie

en dit speelt al vanaf mijn puberteit

Ik voel me ongelukkig dat is een feit

Er is ook niemand om me hier uit te halen

Ik moet het zelf doen, maar daarin blijf ik falen