×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Ik weet het even niet

Ik weet het even niet


Ik zou wel eens willen schrijven over momenten in mijn leven dat ik het even niet weet. Dat de realiteit bijna niet te accepteren is en dat het niet gaat zoals ik gehoopt of verwacht had. Op zulke momenten wil ik het liefst alles stil leggen wat ik niet kan overzien, zodat ik weer adem kan halen. Met sommige situaties kan dat maar met sommige ook niet. De controle verliezen of het idee te hebben dat ik het niet aan kan of dat het weer mislukt zijn de grote boosdoeners. 

De angst is er ook om aan te geven dat ik het eigenlijk niet overzie en dat het boven mijn pet groeit of om te zeggen dat het mij niet lukt. Dit aangeven  weet ik niet of dat vermijdingsgedrag is of dat ik nog steeds aan verwachtingen wil voldoen. 

Sowieso aangeven dat ik bang ben, is voor mij één van de moeilijkste dingen. Terwijl als ik het niet uitspreek of probeer weg te drukken  het groter wordt. Voor het eerst heb ik onlangs mijn angst uitgesproken op het moment dat ik bang was. Ik wist niet waar ik bang voor was , maar ik heb het wel gezegd. En ook al was de angst niet weg toch werd het minder en kon ik het moment beter aan.

Ik probeer wel eens aan mensen uit te leggen hoe mijn angsten voelen, maar er zijn maar weinig mensen die zich daar een voorstelling van kunnen maken, lijkt het. Het is een paniek die lijkt op controle verliezen over je mind .  Zover heb ik het nog nooit laten komen alhoewel ik wel een idee heb hoe dat zou kunnen voelen. 

Mijn angsten zitten rondom iemand missen, iemand kwijt te raken, verbinding aangaan, falen en de angst voor mijn schaduw kanten. 

Het bijzondere is dat toen ik vorig jaar begon met schrijven dat ik helemaal niet bang was terwijl het helemaal nieuw was voor mij. Ik was uit mijn comfort zone gestapt zoals ze dat tegenwoordig noemen en ik voelde me vrij en was in tijden niet zo gelukkig geweest.

En nu zat er een tijdje een blokkade op. Mijn energie stroomt niet goed . Er zijn teveel afleiders op dit moment. Sommige heb ik niet in de hand en een andere afleider is een verplichting. Die laatste legt mij nog het meest lam en maakt mij verdrietig.  Ik wil me eigenlijk tot niets meer verplicht willen of iets moeten. Hierop zit een allergie. Waarschijnlijk omdat ik het teveel heb gedaan, maar ik weet niet zeker of dat het is.

Hoe ga ik daarmee om? Mijn focus richten op wat ik wel leuk vindt zodat de rest naar de achtergrond gaat of zeggen dit lukt of gaat niet? Ik weet het echt niet.

Ik zag een quote waarin staat: " Er ligt iets moois in het verschiet als je besluit om de dingen waar je niet blij mee bent los te laten ". Bedoelen ze daarmee " stop" zeggen of  het juist proberen even te accepteren omdat ik dan in mijn geval niet weet waar het financieel eindigt of het even accepteren en daarnaast doorgaan met leven ? Ik weet het even niet.

Dat is lastig voor een persoon als ik die graag de controle houdt en een sterke eigen wil heeft. Dat maakt de realiteit accepteren een hele uitdaging.

ik weet het dus even niet en als zo'n moment zich aandient dan kom ik bij een onzekerheid terecht die me verdrietig maakt.  Dit is een deel in mij dat nog heel klein is en moeilijk kan vertrouwen of keuzes kan maken. Uit angst om het niet goed te doen. 

Ik heb nog steeds de hoop en/of het verlangen om in deze periodes op iemand te steunen. Ik heb dan enorme behoefte aan geborgenheid, troost en geruststelling. Aan de andere kant voelt die afhankelijkheid niet fijn als het er niet is terwijl ik het wel gehoopt en verwacht had. Dan word de realiteit nog lastiger om te zien en op zoek te gaan naar mijn eigen kracht of andere hulp.

Ik las ook nog een quote dat de kracht niet zit in stellige antwoorden. Dat het juist een kracht is als je zegt: "Ik weet het niet" en dus probeert niet meer zwart/wit te denken.

Nou bij deze.....

Liefs Renate 

help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Karin van der Straaten
Fijn als je om te beginnen kunt accepteren dat er angst voelbaar is bij tijd en wijlen het is er gewoon en zal ook wel weer verdwijnen, niets moet en hoeft Ikzelf ben begonnen met EMDR om juist mijn zwakke kanten te  durven gaan belichten...ze mogen in beeld komen en de stoere aan de kant...misschien een idee voor jou?
07-05-2018 21:25
07-05-2018 21:25 • 2 reacties • Reageer
Renate
Wel mooi dat je zegt " je zwakke kanten belichten". Dat ik die ook heb, voelt nog heel ver van mijn bed. Ik dacht zelf altijd dat ik alles wel kon enzo..
08-05-2018 09:46
08-05-2018 09:46 • 1 reactie • Reageer
Renate
Ik heb het helaas niet bij tijd en wijlen op dit moment. Maar je hebt gelijk niets moet, maar doordat ik in een reïntegratie proces zit, moet ik toch het één en ander want anders heb ik geen inkomen. Terwijl het hele proces mij op de ëén of andere manier tegenstaat. EMDR heb ik inderdaad pas van gehoord; maar maakt dat niet nog meer angstiger?
08-05-2018 09:44
08-05-2018 09:44 • 1 reactie • Reageer
Loes van Essen
Het herkennen en erkennen is een grote eerste stap
30-04-2018 11:57
30-04-2018 11:57 • 1 reactie • Reageer
Renate
Ja ik weet het. En dan komt de volgende stap verkennen en dat vergt moed. Ik heb even op jouw profiel gekeken en wat woon jij mooi! En wat fijn zo'n groentetuin.
30-04-2018 12:13
30-04-2018 12:13 • 1 reactie • Reageer
Albert van den Berg
Het herkennen en erkennen van een angst is flinke grote stap. Er mee om kunnen gaan is een proces, dat kost kennis, tijd, energie enz. Ik ben iemand die alles onder controle wil hebben en alles zelf wil doen, helaas dat groeide mij ook boven mijn pet en liep ik over. Helaas werd ik ziek, maar dat heeft mij meteen geleerd dat ik dat allemaal niet meer kan, en nu zelfs ook niet meer wil. Vandaag was een mooie en rustige kleine klusjesdag, mijn vrouw zei op een gegeven moment, kan ik iets doen ? Oei, liever deed ik altijd alles zelf, maar toch een paar dingen overgedragen, zij blij en ik ook. Eerlijk gezegd heb ik het niet eens gecontroleerd, zij doet het op haar manier, het is (meer dan) goed zo.
25-04-2018 22:14
25-04-2018 22:14 • 1 reactie • Reageer
Renate
Ja ik denk dat ik overal ook de controle over wil houden en ook over deze emoties. Ik heb alleen nu snel last van angst en paniek en dat is een naar gevoel want ik heb geen grip op mezelf wat dat betreft. Is een beetje persoonlijk.
26-04-2018 11:59
26-04-2018 11:59 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Heel herkenbaar. Sterkte.
24-04-2018 17:05
24-04-2018 17:05 • 1 reactie • Reageer
Renate
Wat fijn om te lezen dat je het herkent. Ik voel hier soms best alleen in.
24-04-2018 20:22
24-04-2018 20:22 • 1 reactie • Reageer
Marjolein
lastig zeg. Angst om de controle te verliezen is een lastige, maar wel herkenbaar. Waar ben je eigenlijk bang voor? Ik vind dat ook een lastige. Het is zo dat als je deuren sluit, er nieuwe open gaan, maar daarvoor moet je ze wel eerst sluiten en sta je dus even voor alleen maar dichte deuren. Wanneer opent zich een andere deur en wat zit er achter die deur? De angst voor het onbekende. Dan hou je toch vaak liever hetgeen je kent, ook al ben je er niet blij mee. Je afhankelijk maken van een ander is ook controleverlies. Ook al kan die ander je helpen, het blijft een risico. Ingewikkeld is het allemaal hoor.... Veel sterkte!
24-04-2018 10:56
24-04-2018 10:56 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Mooi verwoord.
24-04-2018 17:06
24-04-2018 17:06 • Reageer
Schorelaar
Pfff, je noemt nogal wat op. Ook tegenstrijdigheden. Ik hoop dat het opschrijven al wat ordening gaf? Ik ga even verder lezen bij je.
23-04-2018 21:46
23-04-2018 21:46 • 1 reactie • Reageer
Renate
Ja die tegenstrijdigheden zorgen er denk ik voor dat ik het niet goed weet.
24-04-2018 09:10
24-04-2018 09:10 • Reageer