172     Een nieuwe kijk op,

172     Een nieuwe kijk op,


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

We worden geboren, voordat we geboren worden komen uit de eenheid van het Al, waar we één zijn met alle.

We zijn veilig in de moederschoot, althans daar gaan we van uit, geborgen en één met de moeder. Ik hoorde iemand vertellen dat pasgeboren kinderen ook wel ingebakerd worden om ze een veilig, geborgen gevoel te geven. Toen ik daarop verder vragen stelde, zei ik als baby’s daar rustiger van worden waarom gebeurd dat niet altijd. Het lijk mij dan dat een opgroeiende baby een veel betere start krijgt.

Het is nog steeds zo dat daar de basis ligt van een kind,  de moeder is nog steeds degene die het kind gedragen heeft en de geborgenheid de baby mag laten voelen en ervaren. Het is het oergedrag van ouders om een baby en opgroeiend kind  geborgenheid te bieden.

Even voor de duidelijkheid, ik heb niets tegen werkende ouders, ik kijk naar het systeem en waarom dingen gebeuren of juist niet gebeuren.

 Als een kind opgroeit in geborgenheid, aandacht en genegenheid, zou het dan niet een beter mens kunnen worden. Ouders zijn nog steeds de basis voor kinderen, maar die taak wordt nu veelal neergelegd bij de kinderopvang en daarna de school. De mensen die daar werken mogen de kinderen opvoeden en ik zeg niet dat daar geborgenheid niet is of wordt gegeven, maar wel dat het anders is.

 Een mens zoekt altijd naar aandacht, geborgenheid dus, goedkeuring, liefdevolle aandacht, vul zelf maar in. Als dus een baby dat veel huil, dus aandacht trekt omdat er iets niet voldoende aanwezig is en dan ingebakerd wordt en dan stil wordt. dan zie je daar al wat voor uitwerking dat geeft.

Opgroeiend naar de pubertijd en naar volwassen worden valt dat vaak helemaal weg, we moeten presteren en dus geen tijd om voldoende aandacht te geven of te ontvangen. We denken wel dat het gebeurt maar dat is schijn.

Ook tijdens het volwassen leven is het vaak afwezig omdat we moeten presteren.

 In het gesprek kwam er naar voren dat bij bejaarden en dan vooral bij dementerende ouderen het aandacht vragen een vorm is die niet gezien of gehoord wordt.

Het gesprek kwam naar voren dat als je deze vragende mens een knuffel geeft, een arm om die persoon slaat, dus het vasthouden, de geborgenheid geeft. Deze mensen veel rustiger en beter behandelbaar zijn, voor het verplegend personeel is dit dus een veel rustiger iemand om mee om te gaan.

Aandacht vragen wordt vaak afgedaan als, lastig, moeilijk, een vorm van ziek zijn en vaak met medicijnen behandeld om rust te geven.

 Conclusie is dat vanaf de geboorte tot aan ons heengaan een gebrek is aan aandacht, genegenheid, knuffels, iemand omarmen.

 Zou het niet zo kunnen zijn of worden dat in de tehuizen dit eens meer onder de aandacht gebracht zou kunnen worden? 

 Misschien bij de ouderen die erg onrustig zijn ook ingebakerd kunnen worden om ze rustig te krijgen

 

R v Meerten

22-12-2017

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mooi stuk, mijn kinderen hebben het geluk gehad dat er altijd een van de ouders thuis zijn. Ik vind veiligheid en geborgenheid ook heel belangrijk. Ik praat veel met ze, knuffel ze probeer advies te geven en geef voorbeelden van mijn eigen leven hoe het goed ging en hoe dingen soms mislukte. Ik geef mezelf en ik hoop dat ze zo mentaal sterk blijven als ze nu zijn.
| 09:08 |
mooi te elzen dank je
| 13:53 |

 

×

Yoors


exit_to_app Inloggen