×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
221     Een zoektocht naar een oplossing.

221     Een zoektocht naar een oplossing.


Vele zullen dit wel herkennen, je mankeer wat, soms is het simpel, soms lastig, soms heel moeilijk.

Bij alle drie is het vaak zoeken naar een oplossing, maar wat is simpel?

Een verkoudheid, een griep, nou daar maken wij ons niet echt druk meer om, verkouden gaan we gewoon door, een griep indien mogelijk doorgaan, soms even een dag of wat thuis. We beginnen gelijk aan de vitamines en andere mogelijkheden, bij griep antigrippine, paracetamol of aspirines maar ook hier gaan we door.

Geen tijd, het werk, kan die mensen toch niet in de steek laten, wat moet ik thuis doen is een veel gehoorde uitspraak. En ik doe toch leuke dingen, ik sport, eet gezond. Vaak blijven dan een paar weken aansukkelen, dat vervelende hoestje wil maar niet weggaan, ben nog wel moe, zal wel overgaan.

Je maakt anderen belangrijker dan jezelf en dat weten we allemaal.

Soms is het wat lastiger, je rug, een been wat pijn geeft, een arm die niet meer omhoog gaat. Op naar de dokter, een pijnstiller, fysio en dan moet het maar beter worden. Toch blijft het lastig, het knapt niet op, terug naar de dokter, laat maar een foto maken, niks te vinden, ook alternatief is er geen oplossing, je even werkt het maar nee het blijft. Ondertussen loop je al een half jaar en je heb alles gedaan wat er gezegd is of niet? Heb jij wel goed geluisterd naar het eerste gesprek met je huisarts? Ja zeg je dan, nee je bent iets vergeten, je moet even een poosje rust houden. Ook anderen hebben je dat gezegd, maar nee jij bent gewoon doorgegaan, geen rust genomen, dus kan het niet echt opknappen. Jij verwachte dat pillen, de fysio en nog vele anderen het wel even zouden oplossen.

Maar geen tijd, het werk, kan die mensen toch niet in de steek laten, wat moet ik thuis doen is een veel gehoorde uitspraak. En ik doe toch leuke dingen, ik sport, eet gezond. Vaak blijven dan een paar weken aansukkelen, die vervelende pijn wil maar niet weggaan, ben nog wel moe, zal wel overgaan.

Je maakt anderen belangrijker dan jezelf en dat weten we allemaal.

En dan wordt het heel moeilijk, je kan niet meer, je bent op, vermoeid, chagrijnig, kort lontje. Op naar de dokter, u heeft een depressie, een burnout, u bent zwaar gestrest, dat worden dus antidepressiva slikken, over vier weken terug komen.

Thuis gekomen moet je bijkomen van de schrik, ik dat? Nee dat kan niet, nou dan maar toch even een paar weken thuis, kan er ook nog wel bij, verkouden, griep, mijn rug en nu dit.

Na vier weken terug, ondertussen nog verschillende alternatieve mogelijkheden geprobeerd, maar dat was helemaal niets, zoek je rust, de stilte, nou dat kan ik niet hoor. Bij de dokter en vraagt hij, hoe gaat het met u, nou wel iets beter, zeg je dan maar je zegt niet eerlijk dat het nog helemaal niet goed gaat met je.

Verder gaan met de medicijnen, gaan pas werken na zes tot acht weken, moet ik dan nog langer thuis zitten, ja zegt de dokter en naar buiten, wandelen, fietsen, rust op zoeken, ontspannen.

En jij gaat braaf naar de sportschool, maar nog steeds knap je niet op, je bent nu al meer dan twee jaar bezig, dan zegt de bedrijfsarts ga het maar weer proberen, tweemaal twee uur. Gelukkig ik mag weer wat doen, eerste week oké, tweede al wat zwaarder maar ben je gek maak nu wel wat meer uurtjes, komt goed hoor.

Ondertussen zijn er ruim drie jaar verstreken en alles gaat met ups en downs, je komt er niet uit.

Je snapt het niet ik doe toch mijn best, ja je doet je best maar je luistert niet, maar dat mag niemand zeggen.

Een zoektocht naar een oplossing, maar wat jij zoekt zal je nooit vinden, er is niemand geen arts, geen pil, geen alternatief die jou beter kan maken, ja ze kunnen je ondersteunen. Maar de vele personen die jij hebt geraadpleegd begrijpen jou niet, ze praten mee, zeggen goh wat rot voor je.

Maar soms kom je iemand tegen die je precies zegt wat jij niet doet, die verteld wat je wel kan doen.

En jij? Jij denkt dat is niks voor mij, dus blijf jij zoeken en keer op keer gaat het niet goed, zit je weer thuis, voel jij je rot, zwaar vermoeid en zo gaat jouw leven door omdat jij het allemaal goed doet en niets wil doen voor jezelf, nee een ander moet het doen.

Maar als je het zelf gaat doen dan zoek je de makkelijkste oplossing wat ook weer niet werkt.

Je mag het zelf doen met behulp van iemand die jou begrijpt, die niet altijd aardig is, die niet met je meepraat.

Als je gelijk had geluisterd dan was je misschien al veel verder geweest, want alles wat ja laat liggen zal je weer tegen komen.

Zomaar iemand die toekijkt.

28-09-2018

https://atlantis-centrum.com/