×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Roland Jaap; Een indringende belevenis. Met een dochter, en Ciske de rat.

Roland Jaap; Een indringende belevenis. Met een dochter, en Ciske de rat.


Een indringende belevenis. Met een dochter, en Ciske de rat. The Musical.


Ik heb een dochter van 17 jaar jong. Lisa is haar naam. Ze is al meer dan 8 jaar een fan van Danny de Munk als Ciske de rat in de gelijknamige musical. Geloof het of niet maar ze heeft kans gezien om de hele musical uit haar hoofd te leren. Ook speelde ze zes jaar geleden al zelf bij een amateur musical vereniging in de rol van Ciske.  Zie hieronder een kort filmfragmentje van die uitvoering.  ( Volgt nog na ) 
    

Vanaf dat moment was ze welhaast vereenzelvigt met Danny de Munk door haar bijna dagelijks zingen- en herzingen van zijn liedjes en "spelenderwijs" leerde ze ook de acteerteksten uit haar hoofd.


In de laatste acht jaar is ze zes keer naar het Circus theater in Scheveningen, en het De La Mar theater in Amsterdam geweest, en iedere keer kwam ze enthousiaster thuis. Daarbij vertoonde ze in zang en woord steeds meer hoezeer het leven van Ciske de rat en zijn omgeving in haar eigen leven en handelen ook haar ding werd.  Bijzonder.         En ondertussen las ze de Ciske trilogie van Piet Bakker aan flarden en verzamelde ze allerlei rond de musical en vraag ik me echt af of er iemand is met een grotere verbondenheid met het (fictieve) leven van Ciske de rat dan zij.

Na enkele weken geleden de zesde keer Ciske de rat gezien te hebben kon ze de drang naar nog één keer niet weerstaan en kocht via marktplaats twee kaartjes voor de laatste voorstelling van de musical op zondagmiddag 23 juli om 14.00 en Pa: Ik nodig je uit. Laten we samen gaan. En zo gebeurde. Na alle jaren Ciske, Ciske, en nog eens Ciske, moest het er van komen en ik heb een dankbare maar zeer indringende belevenis meegemaakt dankzij haar wens om mij mee te nemen en het samen te kunnen "beleven ". 

Nu wil het geval dat er een laatste voorstelling in het De La Mar theater zou plaatsvinden die gereserveerd was voor winnaars van de Nationale Postcode Loterij. Hapjes en drankjes vooraf, evenals in de pauze voor onze gasten, stond er op de reserveringsbevestiging en dat beloofde wat. Nou, ik kan de lezer vertellen dat het een waar genoegen was. De ontvangst, en de pauze met het genoemde, en ook dat werd aangekondigd dat er voor een achttal duo's van twee personen via een stoel- en rijnummer een verrassing was. Aldus werden er acht stoel-en rijnummers omgeroepen en de gelukkigen mochten na de voorstelling de cast ontmoeten op het podium, en zou er van hen een foto gemaakt worden, en mocht men de cast ook vragen stellen. En wat denk je ? Géén geluksnummer op onze stoelen. Een pijnlijke teleurstelling....maar je weet maar nooit. Nee, meid heel jammer, maar wie weet !

Het geloof in wonderlijke- situaties en uitkomsten was sterk bij mij aanwezig deze middag en zo werd er tijdens de pauze met wat lekkers in de hand een bezoek gebracht aan de balie met, zoals dat heet Merchandising, om er een blijvende herinnering te zullen kopen. Een cap met ingeweven Ciske de rat zou aldus de trofee van vandaag zijn.  En toen ontspon zich de ontknoping.  Want; 

Daar bij die balie, waar ook een aantal uiterst vriendelijke dames van de Theater- en Musicalorganisatie aanwezig waren, en net na een geanimeerd gesprek met de vak fotografe die van alle scenes en bezoekers opnames nam, ontspon zich spontaan een (E)motioneel gesprek met de gehoopte wending.  Het gesprek ging over; hoe vind je de Musical, enzovoort enzovoort,  en nou ja, het was zoveel ineens, waarbij wij beiden binnen enkele minuten, en beslist geroerd, zodanig blijk hadden gegeven van een voor ons echt  " bijzondere belevenis "deze middag dat de harten van de dames werkelijk wijd opensprongen om voor ons, bij wijze van uitzondering, te gaan kijken of wij konden worden toegevoegd aan de gelukkigen die na de voorstelling op het podium mochten komen om de cast te ontmoeten. En de lezers vatten het al. We werden de twee toegevoegde gelukkigen en na de voorstelling werden wij, samen met de acht andere duo's, hartelijk ten tonele gevoerd. De hieronder toegevoegde foto's tonen de werkelijkheid die dit verhaal moeten bevestigen.

Ach, het is haast teveel om te beschrijven, maar deze middag, met mijn dochterlief, werd een zeer indringende belevenis voor ons beiden, maar ook voor de dames medewerksters, de cast, en de fotografe die alles vastlegde. En ook dat wij allen per duo een vraag mochten stellen aan de cast. Nou daar maakten wij graag gebruik van en toen vaderman aan de beurt was stelde ik mijn vraag als volgt;

Mijn vraag aan u is: mag ik u ook iets vertellen ? Iets zeggen ? Als het ware namens het publiek, te beginnen bij ons beiden ? En inderdaad, dat mocht, waarna ik de cast bijzonder hartelijk bedankte voor de ongelooflijk mooie uitvoering van een zo indringend verhaal waar wij, vader en dochter, stukken van ons leven- en onze emoties in herkenden die ons aangrepen en ontroerden.  Voor deze " indringende belevenis " hebt u allen gezorgd en daar wil ik u allen en Danny de Munk bijzonder voor bedanken.

Bij mij is vanmiddag heel sterk het idee ontstaan dat dit stuk, deze musical, ook voor vele andere wat oudere bezoekers een stuk herkenning moet hebben gegeven van het leven uit die tijd waar velen van ons nog herinneringen aan zullen hebben.    Zo kon ik zelf de soldaten plaatsen in de tijd waarin ook mijn vader soldaat was op de Grebbeberg.  De babykinderwagen deed mij denken aan foto's van mijn eigen wagen en ja, sorry, ik ben van 1949 dus, dan klopt dat wel. Het heeft ons goed gedaan te zien en te horen hoezeer de cast, en de overige toehoorders, getroffen werden door dit stuk van de musical. Voor mij als Eerbetoon aan hen die streden en vielen. Het was dus inderdaad een indringende belevenis voor niet alleen ons beiden, maar voor allen. 

Maar belangrijker nog was dat ik als vader door deze musical ben gaan doorvoelen wat mijn dochter heeft doorgemaakt in haar groei door haar pubertijd, en op weg naar haar eigen levensinvulling, waarbij deze musical en vooral de figuur van Ciske een bijzondere rol heeft gespeeld bij de vorming van haar karakter en persoonlijkheid.

Het, val allemaal dood, of het, krijg de klere, zoals Ciske dat zo wist uit te roepen werd ook bij mij thuis menigmaal gehoord evenals de haast dagelijks uitgesproken teksten of gezongen liederen van de musical welke al deden vermoeden dat dochterlief haar roeping had ontdekt en reeds enigszins gestalte gaf daardoor.  Maar ook groeide bij haar de wens om zich na de Havo bezig te gaan houden met de opleiding Media, Informatie en Communicatie in de theater- en/of televisiewereld. En met dit gezegd te hebben raakte mijn dochter het hart van de aanwezige fotografe die wederzijds een verband zag om wellicht iets meer contact te hebben want: zou jij dan wellicht interesse hebben in een rol in de TV serie Spangas ?

En zo kwam van het één het ander ter tafel en wie weet. Wie weet ? We zijn blij verrast en inclusief een schitterend fotoboek van de musical, met daarin de gesigneerde foto's van de leden van de cast, hebben wij zichtbaar geroerd, afscheid genomen van de lieve dames en heren van de musical en het De La Martheater en zijn een neut gaan halen op het Leidseplein. En wat denken jullie lezers ?

Komen we daar toch bij het teruglopen naar de parkeergarage de heer Bas de Keizer ofwel vader Vrijmoedt ( de vader van Ciske de rat )  uit de musical tegen en konden een genoeglijk praatje maken als afsluiting van een bijzonder indringende belevenis.  

Het net is zich volgens mij aan het sluiten rondom mijn gepassioneerde dochter en heb ik er na vanmiddag nog meer vertrouwen in dat niets voor niets is en dat mijn dochter vandaag een boost heeft gekregen om haar droom na te kunnen volgen, en ervoor te gaan blijkens haar vrijmoedigheid om gesprekken te openen, en zelf met wijsheid en beleid de eerste stap te durven zetten waarop, bij vriendelijk vragen, de meeste mensen positief reageren.  En ik zag; ze kan het.  En zie hoe ze straalde. 

Het mooiste voor mij en mijn dochter, van " deze harts-reis welke wij samen maakten ", is dat we iets bijzonders hebben ontdekt.  Hoeveel we van elkaar houden, en hoe veel meer begrip er is ontstaan voor oorzaak en gevolg van onze soms minder goede verstandhouding als vader en dochter.  Ja, het leven zit vol "voorstellingen " maar soms slaat een voorbeeld, zoals het leven van Ciske de rat, in als een zeer welkome bom.  

Wel, de lezers zullen begrijpen dat " onze gezamenlijke reis " vanaf hier geen onbekende bestemmingen meer zullen hebben.  Ik ben een dankbare vader en ja, het werd een indringende belevenis, een reis naar elkaars hart. Dit gaan we nooit meer vergeten.

Danny, Ciske en de cast, de fotografe, en de dames van de organisatie, allen toi toi toi ! Van harte bedankt !


Roland Jaap en Lisa van der Straaten





Lisan
Wat prachtig om te lezen Roland! Ik hoop voor je dochter dat er hele mooie dingen kunnen ontstaan uit de gesprekken en tevens uit de interesse die ze heeft. Ik kan overigens het werken in een theater haar zeker aanraden. Het is fantastisch!
11-08-2017 13:22
11-08-2017 13:22 • Reageer
_PetitCorbeau_
Ziet er heel goed uit!
31-07-2017 11:05
31-07-2017 11:05 • Reageer
frieke
wauw hoe knap, voor mij ook jeugdherinneringen
27-07-2017 19:18
27-07-2017 19:18 • Reageer
Neance
Wauw wat mooi!! Ik wens jullie nog heel veel mooie, fijne, liefdevolle jaren toe!
24-07-2017 14:42
24-07-2017 14:42 • 1 reactie • Reageer
Roland van der Straaten
Dank je wel Neance. Een super ervaring !
24-07-2017 15:08
24-07-2017 15:08 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Geweldig hoe de levens puzzelstukjes in elkaar vallen he en inzichten op de meest mooie manier kan binnen komen. Wat een saamhorigheid als je werkelijke interesse hebt in elkaars zieleroerselen Ben heel blij dit te hebben gelezen..heerlijk nagenieten jullie en dat spangas hoor k ook nog graag van
24-07-2017 12:59
24-07-2017 12:59 • 2 reacties • Reageer
Roland van der Straaten
Ja zusje, Zo iets is te mooi voor woorden, en toch heb ik ze kunnen vinden. De juiste woorden. Maar een diepere laag kan niet eens naar buiten toe besproken of beschreven worden. Het was een eyeopener voor mij waardoor ik nu nog meer weet waarom een kind soms doet zoals een kind doet.
24-07-2017 15:12
24-07-2017 15:12 • 1 reactie • Reageer
Neance
Familie van...? :-p
24-07-2017 14:43
24-07-2017 14:43 • 1 reactie • Reageer