×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Begrip vragen en begrip tonen

Begrip vragen en begrip tonen


Het is soms moeilijk om aan iemand te zien hoe ziek diegene is. Toch kan iemand veel zieker zijn dan je denkt, omdat deze er heel goed uitziet en vrolijk overkomt. Er wordt dan vaak ook veel te veel van die persoon verwacht en verlangt. Dat kan leiden tot situaties die je niet wilt.

Hier een verhaal van mij, ik noem geen namen, maar het zou om iedereen kunnen gaan. In dit verhaal zal ik een paar voorbeelden noemen, waarbij ik mezelf slachtoffer voel van onbegrip.

Ik heb ze ziekte van Crohn en ik heb een stoma, daarbij heb ik PTSS en lijd ik aan fibromyalgie, een paar jaar geleden heb ik een hartinfarct gehad en is er een stent geplaatst, waarbij een chronisch te hoog cholesterol is vastgesteld. Dit is erfelijk en je kunt er verder niets aan doen, je krijgt er medicijnen voor en dat moet het te hoge cholesterol onderdrukken. 

Er zijn dagen dat het redelijk goed met me gaat, maar ook dagen dat ik me doodziek voel. Toch geef ik niet op, want het leven is de moeite waard, zolang ik nog kan genieten van kleine dingen. Zo pas ik 3 dagen in de week op onze kleindochter, samen met mijn man. Onze kleindochter is gek op opa en dat maakt het zo leuk, dat ik daar ontzettend van kan genieten. We doen alles samen en ook maken we uitstapjes met de camper, samen met onze kleindochter. Ik zit in mijn stoeltje, kook eten en kijk hoe opa zich met de kleine meid vermaakt, samen speelt en soms een stukje wandeld, maar wel zo, dat ze mij in de gaten kunnen houden. Sinds ik de stoma heb, is opa degene die onze kleindochter een schone luier aandeed, voordien alleen een plasluier, maar vanaf de stoma deed hij ook de poepluiers, om mij te ontlasten. 

Geweldig vind ik dat. We hebben een week lang op haar gepast en zijn bezig geweest om haar zindelijk te krijgen en ja hoor, vanaf toen was ze bijna helemaal zindelijk. Vanaf nu gaat zelfs opa mee naar de wc, om te helpen. Daar ben ik heel blij om en zo genieten we van ons leven. Er komt straks een kleintje bij en ook daar zullen we op gaan passen, deze kleine meid gaat dan al naar school, dus die vergt minder tijd. Dat maakt ons leven mooi, het oppassen op die kleintjes en het genieten ervan. Maar dat betekend niet, dat je ineens alles kunt!

We kwamen per toeval oude bekenden van mij tegen. Het klikte tussen mijn man en hen ook, dus het was leuk om zo af en toe met elkaar om te gaan. Maar deze mensen waren teveel van het claimen. Ze gingen ervan uit dat we elkaar wel elke week zouden kunnen zien. Dat werd me teveel en ik besloot maar te stoppen met Facebook en whats app, dan hadden we in elk geval wat minder contact en zouden ze ons minder claimen.

Helaas hielp het niet, want ze zochten ons gewoon op, we waren niet veel thuis, het waren mooie dagen, dus we gingen met de camper op pad en stopten op een mooi plekje. Daar zetten we onze stoeltjes neer en genoten van het water en de natuur. Maar opeens een getoeter en ja hoor, ze hadden ons gevonden. Mijn man heeft uitgelegd wat de reden was, we wilden niet geclaimd worden, vooral omdat ik ziek ben en af en toe de rust hard nodig heb, ook al zie je aan de buitenkant niets. Ze begrepen het.

Een paar weken later was het raak, ze waren boodschappen wezen doen en kwamen kijken of we thuis waren. Het hele gezin over de vloer en het was erg druk in huis, terwijl ik het niet meer had van de pijn. Snel nam ik nog wat morfine, maar het gaf maar weinig. Ze bleven zitten tot het laatste flesje bier op was en vroegen ons toen voor een verjaardag. Ik grapte nog wat over die verjaardag. Maar ja, we doen al jaren niet meer aan verjaardagen, zelfs niet aan die van de kinderen en kleinkinderen. Daar gaan we altijd eerder heen, of er moet toevallig niemand komen, dan komen we op de dag zelf een poosje langs. 

Nu werden wij gevraagd, maar we gaven aan dat we niet zouden komen. Nu werd er van ons verwacht dat we een dag later zouden komen, zo kregen we via een appje te horen. Ik reageerde niet meer, ik was er wel klaar mee. De dag voordat we werden verwacht kreeg ik wel 5 appjes, ze wilden weten hoe laat we kwamen, of we kwamen, ze zeiden dat ze ons verwachten en ga zo maar door. Mijn man heeft op een gegeven moment gezegd dat we niet zouden komen.

Daarop heb ik een bericht gestuurd over vrienden die elkaar begrijpen, die weten dat het soms niet kan, omdat de ander ziek is. Dat we daarom maar wat afstand wilden nemen en liever eerst maar even rust wilden hebben. Het was lief, maar we konden dit niet. Ik heb nogmaals uitgelegd, dat het om mijn ziekte niet gaat, dat ik graag zou willen, maar niet kon. Ze zouden als vrienden zijnde dat toch moeten weten en respecteren. Ze waren boos, heel erg boos. Na alles wat ze voor ons gedaan hadden, dat we dit deden. 

Ik heb me eenzamer dan ooit gevoeld. Ook direct alles geblokkeerd en laten weten dat we de vriendschap maar moesten beëindigen. 

Verder overkwam het me met een ander feest, waarvoor wij werden uitgenodigd. We hadden duidelijk uitgelegd, dat we niet konden komen, we zouden willen, maar het ging niet en ook, doordat de stress, vanwege mogelijk bekende mensen, die daar op datzelfde feest zouden zijn, teveel zou worden voor mijn gestel. 

We werden gesmeekt om te komen en er werd ons verzekerd dat er niemand zou komen die we kenden en we zouden toch maar even blijven, dus in die periode zou er zeker geen bekende zijn en het zou heel kleinschalig zijn. We hebben ons eroverheen gezet en beloofd te komen, voor ongeveer een uurtje en daarna weer vertrekken. We kochten mooie kleren, want een feestje dat maakten we zelden mee en we wilden er tiptop uitzien. Tot ik een paar dagen tevoren een telefoontje kreeg en in dat telefoontje hoorde dat er wel mensen zouden komen, die ik echt niet tegen moet komen, onder andere mijn exman. 

Ik kon niet slapen die nacht en overlegde met mijn man en heb de volgende dag gemeld, dat we toch maar niet op het feest zouden komen. Iedereen was overstuur, maar aan mijn ellende en mijn moed, werd helemaal niet gedacht, want ik had zoveel moed verzameld om er naar toe te gaan. Ik was verdrietig, maar mijn man begreep het volkomen en samen hebben we op de dag van het feest gewoon onze nieuwe kleding aangetrokken en hebben we gedaan alsof we een feestje hadden.

Sindsdien is de relatie bekoeld, niemand komt nog, niemand belt nog, niemand appt nog. Het is heel sumier wat we horen en zien en wat er gezegd wordt is dat het laatste woord er nog niet over gesproken is, zeker omdat mijn exman ook niet is komen opdagen op het feest. 

Ik heb geleerd om begrip te vragen, maar dat wordt niet altijd getoond. Ik heb het naast me neer gelegd, focus me nu op onze kleindochter en het kindje wat eraan komt, neem vooral veel rust en probeer zoveel mogelijk aan mijn gezondheid te doen. Dat ik nu weer een ontsteking in mijn darmen heb, in mijn endeldarm, is voor hen niet belangrijk, voor hen is belangrijk dat je aanwezig bent, wanneer zij dat van je verlangen. Doe je dat niet, dan word je afgeschreven.

We tobben verder, maar genieten van hetgeen waarvan we mogen genieten en proberen de negatieve dingen naast ons neer te leggen. Omdat ik aan PTSS lijd ga ik ook naar een psychiater en die heb ik dit verhaal ook verteld. Ook deze kon me alleen maar gelijk geven, laat maar wat niet wil, zij begrijpen het niet, totdat het ze zelf overkomt. En misschien dan nog niet eens. Ik mag voor mezelf opkomen en genieten van wat wij samen hebben en meemaken. Ik mag genieten van onze kleindochter en onze zwangere dochter, die af en toe even laat weten dat de baby flink schopt en als ik dan even over haar buik strijk, dan ben ik gelukkig, want dit wordt weer een kleinkind dat ons gelukkig maakt.





Vicky
Wat een heftige blog Wens je heel veel moed en een dikke knuffel
24-07-2017 14:32
24-07-2017 14:32
Ben
Gelukkig begrijpen wij elkaar én de rest? Laat maar los; doe ik ook.
24-07-2017 14:15
24-07-2017 14:15
zonnebloem
Dat is ontzettend heftig ! Mensen zijn doorgaans egoisten blijkt nog maar eens. Blijf genieten daar waar je kan, het is jou leven waarvan jij de dirigent bent. Sterkte en nog vele mooie momenten.
24-07-2017 07:33
24-07-2017 07:33
☆ Yoortainment2day ☆
Ik ben blij dat je dan nu je wens aan vrijwillig levenseinde dan naast je neer gelegd hebt! ECht superfijn om te horen dat je weer zo genieten kunt!!!
23-07-2017 20:28
23-07-2017 20:28
notifications_noneadd
15-09-2018 22:13
1 volger , 1 antwoord