Biografie hoofdstuk 1: hoe het begon

Biografie hoofdstuk 1: hoe het begon


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vaderdag

Het was een zonovergoten dag. Warm voor de tijd van het jaar. In het huisje, midden in het groene veld, kreunde een jonge vrouw, of eigenlijk een meisje van net 16. Ze wist het, de baby kwam eraan. 

Haar man had haar ouders al gehaald, die stonden bij het bed, maar de aanstaande vader moest af en toe een sigaretje roken en zijn schoonvader liep dan met hem mee. Ja, de vader was ook nog veel te jong. Zijn schoonvader was maar niks gerust op wat er allemaal aan het gebeuren was. Deze jongen had hij al eens een schop onder zijn achterwerk gegeven, met klompen aan nog wel! Hij zat achter zijn dochter aan, dat wist hij wel, maar ja, hij was te jong en kwam uit een niet graag geziene familie. 

Zijn vader had de bijnaam "De Mop", van het liedje "Toen onze mop een mopje was...",  dus dan weet je het wel. Zijn vader was niet zo'n voorname! Hij had al heel wat dingen uitgehaald, maar stond wel altijd klaar met zijn Bijbelteksten. Intussen stal hij de klompen bij de kerk en zette zijn oude ervoor in de plaats, als er dienst was. Je rook de verf nog, als de dienst voorbij was, in zijn werkhok. Hij had dan snel de klompen geverfd, zodat niemand ze kon claimen.

Er gingen heel wat nare verhalen over deze man in het rond. Hij mishandelde zijn kinderen en zijn vrouw werd ook niet ontzien. Het arme mens was kreupel, ze liep slecht en had veel pijn aan haar heupen. Ze was zo geboren. Ze had de zorg over haar 6 kinderen. Ze moest de was doen in een roeibootje. Ze ging het water op en dan kon ze met haar wasbord de was doen. Ze was al eens voorover gevallen het water in. Ze kon niet zwemmen, maar gelukkig kwam ze onder de boot door weer boven en weer in de boot klimmen. Ze had een slecht en moeilijk leven met die man en dan die kinderen, ze liepen er vrij onverzorgd bij en hadden allemaal een grote mond.

Nu kreeg zijn zoon een kind bij zijn dochter. Frank was nog maar 19, maar je zou hem niet ouder schatten dan 12, hij was zo onzeker, dat hij het met een grote mond wel dacht te kunnen oplossen. Henk, zijn schoonvader, had het wel door, hij wist wat voor vlees hij in de kuip had, maar ja, zijn dochter Coba was nu eenmaal weg van deze knaap en ze had zich zwanger laten maken. Hij was er niet voor, maar zijn vrouw Joke, had gezegd, dat het nu eenmaal niet anders kon. Ze was zwanger, dus moesten ze trouwen. Ze moesten de koningin zelfs om toestemming vragen om te mogen trouwen. Toen die toestemming er was, was het dan ook meteen raak, zo snel mogelijk trouwen. Henk en Joke besloten een ander huis te kopen en hun dochter en schoonzoon konden in hun huis gaan wonen. Ja, wel huur betalen, al was het maar een beetje, de anderen mochten ook niets tekort komen, eerlijk delen, toch?

Er waren nog 3 kinderen, de oudste was al getrouwd en woonde hier ook op het veld, vlak naast de bos wal, aan de andere kant, dan was er nog een dochter en nog een jonge zoon. Alles eerlijk delen, zo zaten ze in elkaar.


Ze liepen weer naar binnen, de dokter riep al, dat het eraan kwam en ja, daar was ze dan. Een dochter van ongeveer 9 pond, een stevige meid! Opa was ineens opa en papa was ineens vader en dat nog wel op Vaderdag! 

"Kijk eens wat een vetrillen dat kind heeft"', zei opa, het kind bewonderend en oma was druk bezig met het aankleden van dit kindje. Opa Henk en oma Joke vroegen hoe ze zou gaan heten. Moeder Coba en vader Frank zeiden dat ze haar niet wilden vernoemen, want dat bracht alleen maar gedoe in de familie, dus werd het Christa Jacobien, maar ze wordt Chris genoemd. 

Het was ineens niet meer zo rustig op het veld, waar maar een paar huisjes stonden. Het werd druk, want iedereen die het gehoord en gezien had, dat de dokter op zijn motor door het veld reed, wist dat de baby zou komen. Ze wilden allemaal dit kindje weleens komen bekijken. Ondanks de Vaderdag, was het voor iedereen wel een reden om te blijven kijken hoe het ging.

Een paar dagen later kwam de dokter nog eens langs om te kijken hoe het met de kleine Chris ging. Hij had een koffer achterop zijn motor gebonden. 

"Hier", zei hij,"Voor jullie, voor de kleine Chris. We hadden gehoopt ooit kinderen te krijgen, maar dat lukt niet meer. Ik heb het met mijn vrouw besproken en we vonden het goed om jullie de kleertjes te geven. Jullie kunnen het wel gebruiken". Hij keek nog even in de kinderwagen en met tranen in zijn ogen startte hij de motor weer, stak zijn hand op en reed weg.

Een nieuw leven was begonnen. Jonge mensen waren ineens een gezinnetje geworden en een kindje kwam, ongevraagd, op de wereld. Dit kindje had er niet moeten zijn, maar ze was er, dus nu moesten de ouders hun verantwoordelijkheid nemen. Gemakkelijk zou het niet worden.

Lees hier hoofdstuk 2: https://yoo.rs/roodkapje/blog/biografie-hoofdstuk-2-opgroeien-op-het-platteland-1482076957.html?Ysid=24416



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mooi geschreven leuk om te lezen
| 09:59 |
dankjewel
| 12:12 |
Welkom dan maar. :)
| 02:07 |
dankjewel
| 12:12 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen