×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De herfst van mijn leven

De herfst van mijn leven


Ook al ben ik nog maar 58, toch denk ik in de herfst van mijn leven te zijn. 

Gebreken komen met de jaren, hoe ouder hoe sukkeliger we worden, tenminste, dat was vroeger zo. Tegenwoordig zie je dames van over de 60 die eruitzien als een jonge vrouw van 25 of heren, die de 60 allang gepasseerd zijn, die eruitzien als een knappe 40er. 

Ik ben natuurlijk weer een uitzondering, ik mankeer van alles en eigenlijk vind ik soms mijn leven al voltooid, zeker als ik weer veel pijn heb. Ik stop me vol met pijnstillers, maar daar komen nu ook alweer nare berichten over, dus die zullen, net als de slaapmiddelen, wel op de zwarte lijst komen te staan. De huisarts vindt mijn lijst met medicatie ook wel erg lang, maar het enige wat hij me af kan nemen is de pijnmedicatie, de rest moet ik perse gebruiken, hetzij tegen een hoge bloeddruk, hartfalen, cholesterol, diabetes, psoriasus, kalium, vitamine D, antidepressiva tegen PTSS, verder heb ik pijstillers nodig, dat wil zeggen ik krijg een vorm van morfine en paracetamol, die mij door de pijn heen moeten helpen. Maar soms werkt het niet meer.

Sinds enige tijd heb ik bloed in de urine, opgeblazen benen en soms plas ik ook bloed. Ik draag een stoma vanwege de ziekte van Crohn en Collagene Colitus. Ik denk eigenlijk wel, dat ik genoeg heb gehad, in het verleden al een paar heupoeraties, een hartinfarct, een baarmoederverwijdering en de nodige opnames door de ziekte van Crohn. En dan blijkt ineens je weerstand zo klein te zijn dat je ziektes zoals de griep wel 3 keer achtereen krijgt, of een kattekrabziekte, wat een ander niet krijgt, krijg ik wel, want ik ben vatbaarder voor alles. Is er een kleinkind verkouden, dan word ik het ook. 

Soms is het leven nog draaglijk, maar soms ook niet. Tegenslagen kan ik niet goed meer verdragen en ik ontwijk dan ook zoveel mogelijk de triggers ertoe. Vandaag had ik weer een ct scan van de urinewegen en de nieren. Nee, het doet geen pijn, maar fijn is anders. Vorige week had ik een scopie van de blaas en urinewegen. Al die onderzoeken, ik ben ze zat. Ja, weer een pilletje erbij, vandaag minstens een liter meer drinken als anders, vanwege de contrastvloeistof die ik toegediend heb gekregen. Nou heb ik er geen probleem mee om meer te drinken hoor, maar ik word moe van dit alles. Ik wil weer een beetje fijn in mijn velletje zitten, maar dat lukt niet meer. Ik heb altijd pijn, overal, mijn schouders, armen, heupen, knieën, voeten, mijn buik en  onderin mijn rug, ik voel me af en toe een compleet wrak. En maar blijven lachen en dat is nou net wat ik beter niet kan doen, want ik word niet meer serieus genomen. Mensen begrijpen niet wat PTSS met je doet, of een hartinfarct, of wat het met je doet als je een stoma draagt, mensen snappen niet dat je haast niet meer kunt, vanwege je pijn.

De winter komt eraan, maar het voorjaar is geweest, dus het loopt zo langzamerhand wel af.




frieke
het moet vreselijk zwaar zijn voor je, ik kan je enkel een goede dag toewensen
01-05-2017 14:55
01-05-2017 14:55 • 1 reactie
Roodkapje
dankjewel. Zie het niet te zwaar, ik schrijf het van me af en dan gaat het vaak weer een stuk beter en de warme reacties geven me weer heel veel energie! dankjewel!
02-05-2017 11:30
02-05-2017 11:30
Ben
Je kwaliteit van leven is ondragelijk. De zomer komt er gelukkig aan.
01-05-2017 14:52
01-05-2017 14:52 • 1 reactie
Roodkapje
Gelukkig wel, laten we de herfst eerst nog maar even vergeten.
02-05-2017 11:30
02-05-2017 11:30
notifications_noneadd
21-10-2018 23:50
2 volgers , 2 antwoorden
2 antwoorden
notifications_noneadd
21-10-2018 20:14
1 volger , 1 antwoord