De impact van een hartinfarct

De impact van een hartinfarct


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Bewustwording
 
Voor het eerst is daar de bewustwording van je sterfelijkheid. Gek genoeg heb ik vaak gedacht aan het einde van het leven, wel eens een doodswens gehad, soms nog wel eens, maar dan is het omdat je dat zelf graag in de hand wilt hebben, maar een hartinfarct komt ineens, ineens zonder vooraankondiging kun je gewoon het loodje leggen. Dat was eigenlijk wel een raar idee. Je dacht dat je het wel gehad had, na alle ellende met je buikpijnen en je stressproblemen, je wilde nu weleens af zijn van al die ellende, je wilde wel dood! Maar dan krijg je een hartinfarct en dan ineens begrijp je: "Ik had nu dood kunnen zijn!". 
Het besef van dat je dat zomaar had kunnen overkomen maakt je kwetsbaar, maar ook emotioneler. Ik kon vrij hard zijn in het verleden, ik huilde niet zo snel, was niet zo snel geëmotioneerd, maar nu is dat anders. Kleine dingen zorgen voor de tranen in mijn ogen, heel snel ben ik overstuur wanneer er iets ernstigs aan de hand is met de kinderen of kleinkinderen. Het is allemaal veranderd, je bent anders gaan denken, anders gaan voelen en anders gaan beleven. leven is iets speciaals, het is je gegeven en je neemt het niet zomaar weg. 
Een andere levensstijl
 
Nee, niet echt, veel is er eigenlijk niet veranderd aan de levensstijl, maar wel aan onze leefomgeving. De drukte is weg, we genieten meer van waar we van mogen genieten, we leven oprechter en durven eerlijker te zijn naar elkaar en naar anderen. We maken geen moordkuil meer van ons hart, wij beide niet, mijn man niet en ik niet, zo worden we rustiger en hoeven we ons niet in te houden, maar kunnen we precies zeggen wat er aan scheelt. We sluiten ons af voor alles wat negatieve invloed op ons heeft. Mensen die geen begrip hebben voor onze situatie, zoals de chronische PTSS van ons beiden, de reuma van mijn man, de ziekte van crohn en de fibromyalgie die mij heeft getroffen, het kan ons niet meer boeien. We hoeven ons niet te verdedigen en zij hoeven ons nergens toe te dwingen, daar hebben we geen boodschap meer aan. De tijd om te leven hebben we nog, de tijd om te genieten van alle leuke dingen, die hebben we ook nog, dat laten we niet vergallen door een paar egoïstische mensen. Dat deden we vroeger, maar die tijd is voorbij.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Het is zo anders om dit te lezen vanuit jouw oogpunt dan wat ik zelf meemaak met m'n vader. M'n vader is alleen maar boos op alles wat hij sinds zijn hartstilstand niet meer kan, en in dit blog is dat zo anders! Superveel respect voor jou!
| 13:56 |
Dankjewel. Misschien is het goed voor je vader om eens met een deskundige te praten of met lotgenoten. Boos zijn om wat je overkomt, maakt je geen geliefder mens. Wees blij dat je nog een poosje mag genieten, tenminste zo denk ik erover. Ik hoop dat het voor jou lukt ermee om te gaan.
| 13:59 |
Hij is vooral boos doordat hij niet meer op de vrachtwagen mag rijden. Dat deed hij maar al te graag, hij had van zijn hobby zijn werk weten te maken, en nu kan en mag hij niks meer. Dat frustreert hem.
Ik heb het inmiddels wel een plaatsje kunnen geven, maar het maakt me af en toe ook nog wel boos of verdrietig, zeker wanneer hij zegt: "HAD MIJ DAN LATEN LIGGEN."
| 14:12 |
Heb je weleens gevraagd hoeveel hij van je houdt? Of hij je dit aan had willen doen, door maar te sterven aan een hartinfarct? Is er geen kans op genezing, of iets wat hij in die richting misschien nog wel kan doen? Al zou hij alleen maar vrachtwagens mogen verplaatsen van het ene dok naar het andere, zodat hij niet meer elke dag bij de weg is, maar wel met vrachtwagens bezig is? Al is het alleen maar onbetaald werk, maar gewoon om hem weer met zijn hobby bezig te laten zijn? Er zijn volgens mij genoeg bedrijven, die een extra hulpje wel kunnen gebruiken en hij hoeft niet teveel te doen, alleen dat wat hij kan. Misschien een optie?
| 14:56 |
Hij zegt dat hij wel van mij houdt, maar dat wij niet van hem houden.
Nee, hij heeft een pompfunctie van nog geen 30%. Dankzij een ICD mag hij niet meer op een vrachtwagen oid. Privé mag hij nog wel max. 4 uur op een dag rijden, maar ik durf niet meer bij hem in de auto te stappen. Hij heeft al te weinig energie om überhaupt op zijn werk (nog geen 2 kilometer verderop) te geraken met zijn elektrische (!) fiets...
| 16:23 |
Hij is duidelijk heel boos over wat hem is overkomen, dat is een fase, ik hoop dat hij ook snel in een fase van aanvaarding komt, zodat jullie je ook prettiger zullen voelen. Op deze manier stoot hij mensen af en dat is toch niet de bedoeling. Misschien is het goed om steeds weer te herhalen dat je heel veel van hem houd en blij bent dat hij er nog steeds is!
| 16:58 |
Het is dan een fase die nu al langer dan een jaar duurt... Maar goed, misschien is dat een oplossing, ja.
| 17:33 |
Het proberen waard, toch?
| 17:48 |
Door schade en schande wijs geworden. Dat de ander dat niet doet, ach, we hebben elkaar gelukkig.
| 13:53 |
Ja, samen komen we er wel.
| 13:57 |
goed zo, geniet van het leven
| 13:48 |
doe ik.
| 13:56 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen