het gesprek met de psychiater deel 2

het gesprek met de psychiater deel 2


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Je lijkt wel een kerel

Dat was ongeveer het eerste wat hij tegen me zei, bij de eerste ontmoeting. Dat, nadat ik had gevraagd, wat zijn bedoeling was, over mijn behandeling. Letterlijk vroeg ik hem: Hoe had u dat in gedachten dan? Hij vond dat ik een beetje arrogant overkwam, denk ik, want ik stond nogal sceptisch tegenover een behandeling, hoe die ook zou uitpakken, veel vertrouwen had ik er toch al niet in. Wat de bedoeling van deze man was, wist ik niet, maar al snel liet hij mij merken, dat hij dit niet zonder bedoeling had gezegd. Hij dacht dat ik de leiding in het geheel wel even zou overnemen, ik was immers de baas geweest van een uitzendbureau en had daar bijna alleen maar te maken gehad met mannelijk personeel en die macht dreigde ik ook naar hem uit te stralen. Een verkeerde inschatting, volgens mij, want ik had wel degelijk vrouwen in dienst, niet alleen maar mannen en dat ik macht uit wilde stralen, dat gevoel had ik helemaal niet en is er ook nooit geweest. Wel heb ik geleerd, dat je als directie enige afstand van je personeel moet houden, je kunt niet met iedereen vriendjes zijn, er moet wel gewerkt worden en er moet gewoon geld verdient worden, daarvoor komen mensen bij je werken, maar een grote afstand was er niet en mijn personeel noemde me gewoon bij mijn voornaam, alleen, ik had de touwtjes in handen, voor zover mogelijk. Dat ik het met de heren, over het algemeen, niet zo ophad, dat had hij misschien wel in mijn houding kunnen aflezen, maar die link legde hij nog even niet. Het was dan ook goed, dat hij voorgesteld had, mijn man mee te nemen bij de bezoekjes aan hem, want dat was juist net een man, die ik wel vertrouwde en me veilig bij voelde. Hierdoor kon ik de gesprekken bij hem blijven voeren, hoewel, zoals ik ook al in deel 1 vertelde, deze psychiater, zichzelf heel graag hoorde praten en ik eigenlijk maar weinig kon vertellen per sessie en zijn verhalen, om mij één en ander uit te leggen soms meer dan de helft van het gesprek in beslag nam.

Misbruik

Even is er een begin geweest over het misbruik, hij wilde eigenlijk wel weten wat er eigenlijk was gebeurd en zinspeelde soms met seksuele uitspraken, maar ik ging er niet op in. Hij kon het allemaal vrij lachwekkend vertellen en probeerde me ook hierbij uit de tent te lokken. Voor mij was het geen optie om met hem hierover te praten. Dat zei ik niet met zoveel woorden, maar ik vertelde wel, dat ik daar nog lang niet aan toe was, zodat hij het onderwerp voorlopig maar moest laten rusten.

Verkeerde keuzes

Dat ik in mijn leven verkeerde keuzes heb gemaakt, dat is wel duidelijk, maar ook hierin, geef ik mezelf niet geheel de schuld, want de oorzaak ligt bij de oorsprong. De opvoeding, het gevoel van liefde wat je hebt ervaren en het gevoel, dat je iets waard bent. Dat gevoel is er in mijn jeugd niet geweest, maar ook later niet. In letterlijk alles werd ik onderuit gehaald, zelfs door mijn voorgaande echtgenoten. Hierdoor probeerde ik mezelf steeds weer te bewijzen, wat heel veel moeite en kracht heeft gekost. Door het mezelf psychisch te mishandelen, bleef ik doorgaan met leven en bewijzen, zodat ik teveel van mezelf heb gevergd. Hierdoor heb ik een ziekte gekregen, misschien had ik die anders ook wel gehad, dat weet je maar nooit, maar stress en spanningen zijn toch een risicofactor bij de ziekte van Crohn.

Over deze keuzes hebben we het ook gehad. De keuzes die ik bewust maakte, om maar eens gezien te worden of gehoord te worden. De keuzes om weer een nieuwe relatie aan te gaan, met iemand die ook drankverslaafd was, die ook losse handjes had en die me ook vernederde. Het waren mijn eigen foute keuzes. Hierop kwam hij met het voorstel om boekentherapie te gaan volgen. Hij zou mij eens in de zoveel tijd een boek opgeven welke ik zou moeten lezen om daar erkenning in te vinden. Ik begon in het eerste boek, een boek van Carolien Roodvoets met als titel: Niemandskinderen.

Het boek was aangrijpend en herkenbaar. Af en toe las ik een stukje, maar het ging niet erg snel, het maakte veel emoties bij me los en slapen werd alleen nog maar moeilijker. Het volgende boek was ook van haar: Het Monsterverbond. Ook hierin heb ik nog maar een paar bladzijden gelezen, wel heb ik haar eerste boek uitgelezen, voor ik hieraan begon. Het gevoel wat deze boeken me gaf, bracht me meer op, dan de bezoeken aan de psychiater zelf. Hij kon vergelijkingen maken, die te maken hadden met voetbal, of met rellen rond het voetbal. Dan noemde hij weer namen van spelers en had zoiets, van dat ik maar moest weten waar hij het over had. Ik liet hem maar praten en knikte maar wat, het maakte me niet uit, ik had niks met voetbal.

Mother's little helper

Op een dag, was er weer een gesprek, welke ging over mijn jeugd. Een moeder die altijd ziek was, waar een baby was en waar ik, als 10 jarige, altijd voor moest klaarstaan. Geen vriendjes of vriendinnetjes mee naar huis, want mama was ziek en er moest ook nog veel gedaan worden. Er viel zelfs iets voor, waar ik jarenlang erg veel last van heb gehad, want door mijn schuld, viel mijn moeder, met de baby op haar arm, achterover tegen de gaskachel, waarbij zij haar arm verbrande. Ik was namelijk, net uit school, achter haar langs gelopen, toen zij op was gestaan om iets van de tafel te pakken. Doordat ik er langs liep, zette ik de stoel opzij, waar zij daarvoor op had gezeten. Toen ze weer wilde gaan zitten, viel ze, want de stoel stond er niet meer. Daardoor was het mijn schuld dat ze viel en verbrande en wat had er wel niet met de baby kunnen gebeuren? Ik kreeg steeds te horen, dat het mijn schuld was en ik geloofde ook dat het mijn schuld was, ik had beter moeten opletten. Op dat moment begint de psychiater een stukje te neuriën, ik begreep er niets van, zingen kon hij dan ook niet, maar de tekst begon hij uit te spreken:

Kids are different today, I hear ev'ry mother say
Mother needs something today to calm her down
And though she's not really ill, there's a little yellow pill
She goes running for the shelter of a mother's little helper
And it helps her on her way, gets her through her busy day


And if you take more of those
you will get an overdose
No more running for the shelter of a mother's little helper
They just helped you on your way
through your busy dying day

http://www.youtube.com/watch?v=tfGYSHy1jQs

Het bleek een liedje van The Rolling Stones. Hij vertelde dat mijn moeder het allemaal niet meer aankon, dat zij de zin van het leven niet meer zo zag zitten en dat dit typisch het gedrag was van die tijd. De tijd, dat vrouwen het alleen maar druk hadden met opvoeden, schoonmaken en poetsen en dat ze voor hun gevoel verder geen toekomst zagen. Dat ze altijd ziek was, kon ook een vorm van depressie zijn, dat ik, in plaats van pillen, haar helper moest zijn geweest. Hij had de tekst voorradig, zodat ik deze nog eens door kon lezen en natuurlijk kon opzoeken op youtube. Hier kon ik weer wat mee en voor het eerst in mijn leven voelde ik me minder schuldig aan het incident. Hij legde me uit, dat ik niet verantwoordelijk kon en mocht zijn, toen ze viel, maar dat het juist haar eigen verantwoording was. Zij had moeten controleren of de stoel er stond, voordat ze ging zitten en er niet blindelings op had moeten vertrouwen dat haar oudste dochter dit wel voor haar verantwoording nam. Ik luister nog vaak naar deze hit van die tijd, het geeft me een gevoel van toch niet zo slecht te zijn geweest, als ze me toen wel deden geloven.


help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Iemand met een baby op haar arm die zich neerzet zonder eerst te controleren of de stoel niet verzet is? Wat een onvoorzichtigheid. Zoiets kan je helemaal niet op een kind schuiven. Dat ze dat moment zelf zoiets zegt kan ik nog inkomen, maar dezelfde dag zou ze toch mogen aanhalen hebben dat het haar spijt. Als ze dat niet deed toen zegt dat genoeg over haar. En ben zeker dat ze haar excuses niet heeft aangeboden voor haar gedrag door de andere verhalen die ik al las.   
| 15:41 |
Nee, nog steeds zegt ze dat ik dat met opzet heb gedaan toen.
| 19:26 |
Het was zeker niet jouw schuld! Gelukkig weet je dat nu zelf ook! 
| 22:14 |
Ja nu wel, maar het is wel blijven hangen.
| 23:30 |
Een man van de oude stempel.
| 14:15 |
Waarom zou hij uit het ziekenhuis verdwenen zijn?
| 14:18 |
Dat kunnen we alleen maar gissen.
| 14:44 |
Het was  zeer zeekr niet jouw schuld en hoe e rg kun je je dan als kind voelen he, pf
| 14:03 |
Ja, als je als kind niet beter weet, dan blijf je dat lang denken.
| 14:18 |
Helemaal waar ja.. en dat is met wat ik er doe..snel uit je systeem..t komt goed..doorgaan hoor...sterkte
| 14:21 |
er volgen meer delen....
| 14:27 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen