Hoe wordt je een sterk mens

Hoe wordt je een sterk mens


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Niemand wordt geboren als een sterk mens. Men wordt geborenals een kwetsbaar mens. Je wordt opgevoedt, als een zelfstandig mens, tenminste als het goed is wel. Toch hebben er vaak mensen last van, dat ze onzeker in het leven staan. Deze mensen hebben altijd een bevestiging nodig van anderen. Ze moeten horen dat ze het goed hebben gedaan. Want anders hebben ze gefaald. Zijn ze niet sterk genoeg om voor zichzelf op te komen, of om zichzelf te kunnen waarderen. 

Ieder mens is uniek, niemand is hetzelfde als een ander, maar we hebben wel allemaal dezelfde rechten, we mogen allemaal onze eigen mening vormen. Een eigen mening is dan ook uniek, ook al is een ander het niet met je eens, jouw mening is jouw mening. 

Dat wat je draagt, is ook je eigen keuze, ook al vind een ander het niet mooi, als je hetzelf mooi vind dan draag je het. Je moet sterk genoeg zijn, om de mening van een ander naast je neer te kunnen leggen.

Alles wat je doet, doe je zelf. Je kunt veel vrienden krijgen, door het iedereen naar de zin te maken, maar hoe zit het andersom? Zijn dit je echte vrienden? Zij zullen in jou een goede vriend zien, maar zijn ze er ook als jij ze nodig hebt? Maken zij het jou naar de zin?

Je kunt attent zijn, door steeds weer aan de ander te denken, een bloemetje of een ander aardigheidje mee te nemen, maar hoe zit het andersom? Komen ze weleens bij jou met een aardigheidje?

Hoe vaak ben je op je neus gegaan? Hoevaak hebben mensen je eigenlijk teleurgesteld? Het duurt soms even voor je het door hebt, maar er zijn heel veel profiteurs. Jij bent goed, zoalang het hen uitkomt, maar dan komt de vraag, hoe gaat het je af, wanneer jij iemand nodig hebt? 

Ikzelf ben door schade en schande sterk geworden. Ondanks dat, ben ik nog steeds kwetsbaar. Ik laat me soms tever gaan. Ik denk vrienden te hebben, wanneer er af en toe eens gereageerd wordt, maar dan zie ik hoeveel vrienden de ander heeft. Ik zie de reacties van anderen, ik voel eigenlijk dat ik een soort van tweede keus ben.

In geen geval wil ik een tweede keus zijn. Als iemand mij om raad vraagt, zal ik mijn mening geven, maar als dat wordt misbruikt, dan zal ik die vriend ook uit mijn vriendenlijstje schrappen. 

Na mijn laatste ziekenhuisopname, die vrij heftig is geweest en waarbij veel twijfel was of ik het wel zou redden, zijn er nog maar weinig vrienden overgebleven. Nu zijn er nog maar een paar, die vragen hoe het met me gaat. 

Is het angst omdat ze niet weten hoe ze ermee om moeten gaan? Of is het gewoon desinteresse? Ik weet eigenlijk wel, dat het het laatste is. 

Ik herinner me een vrouw, die ooit hier schreef en waarbij een ernstige ziekte werd geconstateerd. In het begin was er veel medeleven, maar het werd alsmaar minder. Ik was niet bevriend met deze vrouw, dus ik heb ook weinig van me laten horen, ook al kon ik meelezen wat anderen schreven. Ik weet niet hoe het haar vergaan is, maar ik denk dat veel vrienden zijn afgehaakt. Je bent populair, zolang alles goed gaat, maar wanneer het minder gaat, haakt men zo langzamerhand af, steeds meer en steeds vaker. We zijn niet loyaal meer aan elkaar, we geven niet echt meer om elkaar, maar die twee, of drie of misschien vier mensen in mijn leven, die zich mijn vrienden ook noemen, dat zijn mijn echte vrienden. Door schade en schande ben ik daar wel achter gekomen.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heel erg waar! Hierdoor ben ik ook heel selectief in wie ik toelaat...
| 18:43 |
In tijden van nood leert men zijn vrienden kennen.
| 05:26 |
helemaal waar! Ik heb er nog 3 echte!
| 13:18 |
Meelopen met de rest in veel gemakkelijker. Ben blij dat jij geen meeloper bent.
| 13:06 |
Nee, ik blijf gewoon mezelf, dat is beter.
| 13:36 |
Wat je schrijft is heel herkenbaar, helaas.
Ik heb er ook mee te dealen. Toen ik in november vertelde dat mijn broer levensbedreigend ziek was en nog steeds is, kreeg ik heel meelevende apps terug, nu de laatste maanden hoor ik mijn vriendinnen niet meer. Triest.
En ook privé, heb ik het best nog wel pittig. Uiteindelijk moet je het allemaal zelf weer redden en doen.
Ik heb dan wel steun aan mijn geloof in Jezus, maar gewoon eens iemand die je spontaan zou bellen of appen?
Hoe fijn is dat?
| 12:55 |
Precies, ben ik ook helemaal met je eens. Ik merkte dat iemand, die ik een tijd heb gesteund, het nu ineens zo druk heeft, dat die bijna vergeten was dat ik er nog was. Nu kreeg ik een berichtje om te vragen hoe het met me was, waarop ik ook maar kort antwoorde dat het wel goed ging. Vervolgens ging het verhaal alleen nog maar over hem. Ik was er even klaar me en heb toen maar gezegd dat ik ging slapen. Weer een beetje wijzer geworden, maar steeds weer een teleurstelling rijker.
| 13:39 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen