×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Ons bootje....

Ons bootje....


Een bootje

Eerder had ik ook al eens een boot gehad, maar door de scheiding en geldnood, was ik gedwongen deze te verkopen. Het ging me wel aan het hart, want het was toch wel een manier om even helemaal te ontspannen, na een drukke werkweek. Geen gedoe in het verkeer, gewoon lekker een stukje varen, een rustig plekje zoeken en dan aanmeren en genieten van de natuur, de vogels en vooral de rust. Het was eigenlijk iets wat ik wel weer graag zou willen. Ondanks mijn ziekte, kon een bootje, met een chemisch toilet aan boord, natuurlijk wel en ook mijn echtgenoot leek het een goed plan om eens rond te gaan kijken naar een leuk, klein bootje, groot genoeg voor ons twee, met de mogelijkheid om er eventueel in te kunnen slapen. Zo konden we allebei toch nog genieten van het mooie weer, maar ook, als het weer wat slechter werd, konden we toch droog binnen zitten. Zo begonnen we onze zoektocht en zo kwamen we zelfs een bootje tegen die ons echt wel wat leek. Een shetlander, met chemisch toilet, een buitenboordmotor en zo één waar je geen vaarbewijs voor nodig had. Al gauw waren we het erover eens, dit zou hem worden!

Ophalen

Mijn man had totaal geen ervaring met varen, maar ik kon hem wel wat basisdingen vertellen en eigenlijk is het zo moeilijk niet. Toch zou hij het bootje moeten varen, door mijn ziekte was het praktisch onmogelijk om aan het roer te staan, maar als het dan toch even kon, dan deed ik dat natuurlijk wel eventjes. Ik was meer voor het aanleggen enzovoort, de stootwillen op de goede plaats hangen en zorgen dat de boot niet tegen de kant aan voer. Het was wel een eind varen en we beseften ons ook wel, dat het in één dag niet zou lukken, dus deden we er twee dagen over. We legden de boot in de tussentijd in een haven aan en gingen thuis slapen om de volgende dag weer verder te varen.
De eerste hindernis was al snel, een groot vrachtschip dat een paar keer toeterde, waarmee hij de richting aangaf, maar wat al snel tot enige paniek leidde, want wat bedoelde hij nu? We besloten maar snel vaart te minderen en het vrachtschip te laten passeren. Ja, als je de regels niet kent, dan gaat het ook niet altijd goed! 

Heel goed om te weten, want je hebt, zeker op het grote water met veel scheepvaart te maken.

De brug

We hadden wel een waterkaart, die, net zoals dat in de auto's ook altijd al gebeurde, door de vrouw werd gelezen. Ging allemaal goed, totdat we ineens niet meer verder konden. Nee, lag niet aan mijn leeskunst, maar wel aan de veranderingen die er in dat jaar waren aangebracht. We konden niet verder, moesten toen terug, dus draaien en toen sloeg de motor af...... Gelukkig waren er omwonenden, die ons hielpen om aan de wal te komen. Na een paar keer opnieuw te hebben geprobeerd, startte de motor weer en konden we weer verder. Daar was de eerste brug, waar we onderdoor moesten. Ja, wachten tot het licht op groen sprong, het duurde even, we minderden snelheid, het ging toch te snel, dus in de achteruit en......die deed het niet! De brug ging omhoog, we hadden geluk, het ging net goed, maar wat een schrik! Achteraf bleek een palletje losgeschoten te zijn, tijden de draai die we eerder hadden moeten maken, maar dit had evengoed het einde van het bootje kunnen zijn! Het dak eraf, brug beschadigd....het is ons allemaal bespaart gebleven.

De sluis

De volgende beproeving was de sluis. Het was er heel erg druk, maar we lagen netjes in de rij te wachten tot we binnen mochten varen. Toen het onze beurt was, kwam er ineens een zeilboot snel voorbij varen en ging voor ons de sluis in. Dat betekende weer afremmen en een pirouette maken met de boot. Natuurlijk waren er veel dagjesmensen bij de sluis aan het kijken, dus het was een leuke attractie voor deze mensen. Gelukkig waren ze ook hier weer heel behulpzaam en kwamen we weer recht in de sluis te liggen in plaats van achterstevoren, zoals we eerst ervoor lagen. We hadden nu al heel wat hindernissen gehad, dus ik besloot nu maar zoveel mogelijk bruggen te mijden en maar wat meer over het grote water te gaan. Dat kun je beslissen als je de kaartlezer bent he...... We moesten over Giethoorn en daar stikt het van de bruggen, dus we namen het grote water. Het was wel even wennen, beetje wild water en goed op de bakens letten, maar we konden mooi aan één stuk doorvaren. En toen kwam er weer een sluis, maar deze keer ging het allemaal goed, geen voordringers en mooi rustig de sluis in. Nu was het tijd voor rust!

Na de sluis hebben we even heerlijk genoten van het vrije gevoel op het water. We hebben het al die tijd wel gehad, maar het was ook hard werken. Normaal zou je er een week over doen, maar wij wilden binnen twee dagen de boot in onze haven hebben. Er moest van alles aan gebeuren dus dan heb je hem het liefst maar bij huis.

In de thuishaven

We konden een fijn plaatsje krijgen in de haven, een plaatsje waar zon en schaduw was, waar we gemakkelijk in en af konden stappen en alle gemakken in de buurt. De boot is weinig van zijn plek geweest, we hebben maar een enkele keer gevaren, maar dit was ons tweede huisje, ons plekje waar we konden genieten van de rust die we zo hard nodig hadden. Het varen ging mijn man ook niet goed meer af, hij kreeg last van fibromyalgie en drukte kon hij ook niet meer aan zijn hoofd verdragen. De havenmeester was ons gunstig gezind, we mochten de hele zomer op deze plaats blijven liggen.

Het werd winter

De boot moest nu toch echt van deze plaats af, het was ook eigenlijk een plaats voor voorbijgangers, maar nu de winter in aantocht kwam moesten we naar de binnenhaven. Dit werd voor ons andere koek, ik kon niet meer aan boord komen en mijn man kon het onderhoud ook niet meer aan. De motor moest er voor de winter inviel ook nog eens af, wat een heidens karwei was, maar ook loodzwaar, dat we maar één besluit konden nemen. Het was einde verhaal, einde bootje, einde van ons avontuur op het water. We hebben ons bootje verkocht, maar we hebben er wel mooie herinneringen aan over gehouden. Soms denk ik er met weemoed aan terug. Er hangt een mooie foto aan de muur van ons avontuur en de scheepstoeter en de vlag, pronken ook in huis, als eerbetoon aan ons bootje BEST.

 





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties