×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Bloeddorst: Hoofdstuk 8 (Deel 1) (vampierenroman)


BEN JE JUIST MIDDEN HET VERHAAL HIER BINNEN GEKOMEN, GEEN PROBLEEM, HIER IS DE LINK NAAR HET BEGIN VAN DEZE VAMPIERENROMAN!!!

Epimetheus mocht dan de domme broer van Prometheus genoemd worden en het was waar dat hij soms eerst handelde en daarna nadacht, toch wist hij dat de liefde van zijn leven een vergiftigd geschenk was van de goden. Een vrouw die zo bevallig, zo slim en wel gemanierd was, was te mooi om waar te zijn. Hij had haar drie dochters gegeven, Phrophasis, Metamelea en Pyrrha. Het was zijn manier om Pandora aan hem te binden. De familieband zou op die manier sterk genoeg zijn, dacht hij, om haar bij andere mannen weg te houden

Maar Pandora deed het hart van vele mannen sneller slaan. Toch bleef ze haar man trouw tot de dag dat Epimetheus voor een langere tijd weg van huis was. Het was een warme nacht en het was volle maan. Pandora had zich gekleed in een doorzichtig zijden gewaad, meer kon ze niet op haar lichaam verdragen wegens de hitte. Ze had zich op haar bed gelegd en was even ingeslapen. Pandora was wakker gekomen van een geluid dat ze eerst niet kon plaatsen. Toen ze het terug hoorde wist ze wat ze gehoord had. Het huilen van een wolf naar de maan.

Ze had het nog veel te warm gehad en had zich ontdaan van het zijden gewaad. Onder het dak van haar woonst voelde ze zich echter veilig. Het duurde daarom niet lang of ze sliep terug in en droomde. Ze wist dat het een verboden droom was, gedachten die haar man, Epimetheus niet zou goedkeuren. In dromen echter mag alles. Haar fantasie creëerde voor haar een minnaar die plotseling aan haar bed stond en haar in zijn armen nam. Ze bedreven een bijna dierlijke liefde. Toen ze achteraf vroeg hoe hij heette antwoordde hij met een glimlach op zijn gezicht: ‘Lycaon’. Met de smaak van de laatste kus op haar lippen, werd ze wakker en zag nog juist een zwarte wolf die snel door het raam sprong.

De naam van de man in haar droom bleef in Pandora’s gedachten naklinken. Ze herinnerde zich maar een persoon die deze naam droeg. Haar hart sloeg in haar keel van angst toen ze besefte dat Lycaon en de wolf een en dezelfde waren. Lycaon was door Zeus gestraft omdat hij Zeus’ kind Arcos aan hem als eten had aangeboden. Zeus had hem veranderd in een wolf. Hoe kon het dat zij een man in haar dromen had gezien en een wolf toen ze wakker werd? Was dit alles toeval of een product van haar fantasie?

De dagen en weken volgden elkaar op en Pandora kon niet anders besluiten dat haar droom geen droom was geweest. In de afwezigheid van haar man, Epimetheus had Lycaon haar zwanger gemaakt. Ze kon haar omgeving in de waan laten, door wijde klederen te dragen. Niemand besefte dat ze een kind droeg, haar vierde kind. Gelukkig was er man niet aanwezig en moest ze het bed niet met hem delen. Na negen maanden baarde ze een gezonde dochter die ze in het geheim deed voeden en opvoeden door een min. Kort daarop keerde Epimetheus terug en vermoedde niets van wat er gebeurd was.

Pandora bezocht haar vierde dochter zo veel ze kon, meestal wanneer haar man afwezig was. Op die manier zag ze het kind opgroeien. Toen het meisje twaalf jaar werd gebeurde het wat Pandora zo lang gevreesd had. Op de eerste avond van de volle maan, toen haar dochter twaalf werd, gebeurde het dat ze veranderde in een wolf. Ondanks dat Pandora heel verdrietig was om deze gebeurtenissen, bleef ze van haar dochter houden. Ze wou de goden en Zeus in het bijzonder niet om een gunst vragen omdat haar dochter ook het kind van Lycaon was. Ze liep de laatste dagen met een idee in haar hoofd maar wist niet of ze het zou durven om het uit te voeren.

Bij hun huwelijk hadden ze van Zeus een klein vat, een soort doos gekregen, als geschenk. Haar man had nog altijd de doos niet geopend. Misschien zat er in dat vat iets dat haar dochter kon helpen, iets die de vloek teniet zou doen en haar verder zou laten opgroeien als een gewone vrouw. Haar verstand zei dat een geschenk van Zeus niet zonder gevolgen zou zijn. Maar als een van de gevolgen zou betekenen dat haar dochter vrij zou zijn, dat had ze er veel voor over.

De nieuwsgierigheid van Pandora was te sterk en op een zekere dag na nog een laatste keer getwijfeld te hebben, opende ze met ingehouden adem het geschenk. Met een luid geraas als van een orkaanwind en gepaard gaande met kreten en gefluister van gekwelde zielen ontsnapte de inhoud aan de doos. Tientallen kwalen ontsnapten hun ketenen en in hetzelfde moment besefte Pandora dat ze verkeerd had gehandeld. Ze sloeg     zo vlug ze kon de doos toe, maar het kwaad was geschied. Even schudde ze nog aan de doos en ze hoorde dat er toch nog iets in zat. Niet alles was ontsnapt, maar het kwaad was geschied.

Bij haar volgende bezoek aan haar dochter vertelde ze het meisje alles. Haar conceptie en geboorte, de vloek en ook over de doos die ze geopend had. Het meisje had haar moeder gerustgesteld en gezegd dat ze sinds de laatste volle maan haar metamorfose beter in handen had. Pandora had verbaasd en onbegrijpend naar haar geluisterd. Zou er dan toch nog iets goeds gekomen zijn het feit dat ze haar nieuwsgierigheid niet had kunnen bedwingen?

Haar dochter getuigde dat in haar geval er zeker wat veranderd was. ‘Het was alsof een onbekende kracht in mij binnendrong en mij vulde tot in het diepste van mijn ziel. Ik wist van het Begin der Tijden en hoe alle leven was geëvolueerd. Ik voelde me verbonden met de aarde, de zon en de maan. De volgende dagen hoorde ik vreemde stemmen die me snel bekend voor kwamen. Het was de wind, het vuur en het water die tegen me spraken en ik verstond ze en kon dingen van hen vragen. Ik verstond de dieren en de bomen, ik hoorde de doden net als de levenden. Toen ik hen vraagde of ze me kenden antwoordde iedereen hetzelfde. Toen ze mijn naam opnieuw en opnieuw herhaalden, wist ik wat ik was. Een nieuwe kracht was in mij geboren, een kracht die eigen was aan mijn naam…Heks!’

Pandora wist niet of dit goed of slecht was. Ze wist enkel dat haar dochter nu zelf kon bepalen wanneer ze veranderde en dat was meer dan voordien. Enkel op de eerste nacht van de volle maan had ze geen kracht over haar metamorfose. De maan was op die dag te sterk voor haar en dat waren de enige dagen dat ze haar eigen lot niet in handen had. In haar hart had Pandora vrede met deze situatie. Ze wist dat ze niet om meer kon vragen. Op die dag had ze aan haar kind, haar vierde dochter gevraagd welke naam ze wou dragen in haar verdere leven. Het jonge meisje had even weg gekeken, met een blik alsof ze in de toekomst keek en had haar moeder een vreemd klinkende naam toegefluisterd. ‘Mercedes!’

 

………. wordt vervolgd

© Rudi J.P. Lejaeghere

Wil jij me volgen, geef een seintje, ik volg je dan ook!

Vind je dit artikel goed, deel dit via facebook, twitter of een andere sociale media site

Voor andere artikelen van dezelfde schrijver tik dan hier
Of volg deze link  https://yoo.rs/followingtags/rudi

Of wilt u iets weten over mij:  http://home.scarlet.be/~pieper/cvzevdag.htm
(oude website)

Wil je ook op Yoors bloggen en artikels schrijven? 

Meld je dan nu aan via de knop rechtsboven.

Bij Yoors wordt uw inbreng omgezet in opbrengst.

10.000 Yp is gelijk aan 10 Euro op je bankrekening

Bij aanmelden krijg je gratis 125Yp.

Nog enkele van de sites waar ik schrijf of geschreven heb:
http://lejaeghererudi.blogspot.be  
http://home.scarlet.be/~pieper  
http://rudilejaeghere.tumblr.com  
https://allpoetry.com/Rudi_Lejaeghere  
http://www.writerscafe.org/Rudi  
https://storywrite.com/Rudi_Lejaeghere  
https://www.wattpad.com/user/RudiLejaeghere 
http://www.movellas.com/user/rudi.j.p.lejaeghere




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts