Bloeddorst: Hoofdstuk 8 (Deel 3) (vampierenroman)

Bloeddorst: Hoofdstuk 8 (Deel 3) (vampierenroman)


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

BEN JE JUIST MIDDEN HET VERHAAL HIER BINNEN GEKOMEN, GEEN PROBLEEM, HIER IS DE LINK NAAR HET BEGIN VAN DEZE VAMPIERENROMAN!!!

 ..........

 

Julius en Diana hadden hun nachtelijke uitstap vervolgd in de slaapkamer. Beiden waren door de jacht zo opgefokt dat hun liefdesdaad snel en onstuimig was. Hun honger naar elkaar was gevoed door de spanning van de laatste dagen, maar ook door het bloed dat ze gedronken hadden. Hun spieren stonden tot het uiterste gespannen en hun bewegingen waren super snel en ritmisch. De ontlading was navenant en nadien lagen ze hijgend maar voldaan in elkaars armen.

 ‘Diana,’ verbrak Julius als eerste de stilte, ‘als ik dan toch akkoord zou gaan, indien men mij voorstelt om Dragosj op te volgen, zou dat iets veranderen tussen ons?’

‘Waarom zou er iets veranderen? Van mijn kant, weet je dat ik niet geef om titels of onderscheidingen. Als dat je drijfveer is, dan is dat het fundament van misplaatste arrogantie. Een slechte eigenschap die op een bepaald moment je einde kan betekenen. We leven een gevaarlijk leven, Julius, laten we er niet om heen draaien. Wat voor mij van belangrijk is, is verantwoordelijkheid nemen en op die manier het beste ervan te maken. Als je dat voor ogen houdt, zal er voor mijn nooit iets in onze relatie veranderen.’

‘Maar…als ik je goed begrijp, als ik de opvolging weiger dan…zou er tussen ons wel iets kunnen veranderen, want dan neem ik volgens jou mijn verantwoordelijkheid niet op? Of zie ik het verkeerd?’

Diana draaide zich op haar zijde en keek hem met haar donkere ogen peinzend aan. ‘Ik ken je zo niet, Julius. Je bent een man die zijn verantwoordelijkheid opneemt. Dat heb je altijd al gedaan, zo lang ik je ken. Dus is er een reden waarom je weigert. Dat is zo klaar als een klontje. Maar zolang je het me niet vertelt dan zal ik moeten mijn besluit trekken met de informatie die ik beschik. Dan kan er inderdaad iets veranderen tussen ons.’

Julius zuchtte. ‘Goed, Diana. Het is iets waar ik niet gemakkelijk over praat. Misschien juist omdat ik in mijn vorig leven heel veel belang hechtte aan die verantwoordelijkheid.’ Hij wreef even door zijn haar vooraleer verder te gaan met zijn uitleg. ‘Misschien is het beter dat ik erover praat, misschien is het zo’n monster in mijn hoofd geworden dat ik niet meer klaar zie.’

Diana wist dat ze nu niets meer moest zeggen. Julius stond op het punt om haar iets heel persoonlijks te vertellen, een oud geheim die hij meesleurde en die te maken had met hun heer en meester Dragosj. Ze zag die ene grote rimpel in zijn voorhoofd verschijnen en dat gebeurde niet zo veel. De keren dat dit voorkwam bij Julius was er steeds iets heel ergs voorgevallen.

‘Ik weet dat wij, nachtwandelaars, alle banden hebben doorgesneden met ons vorige leven. Wij leven ook heel wat langer dan de gemiddelde mens, heel wat langer. Ik weet ook dat we die in het begin van ons bestaan, we die menselijke gevoelens minderwaardige gevoelens kunnen uitschakelen. Een ingebouwde bescherming die eigen is aan onze soort. Ik weet niet hoe het bij een ander is, maar ik had het er heel moeilijk mee in het begin.’

Zijn vrouwelijke metgezel luisterde en knikte hem ernstig toe. Een teken dat hij verder moest gaan. Een knik van vertrouwen die ze hem gaf tussen twee geliefden, maar ze sprak geen woord. Julius zou zelf zijn weg hierin moeten vinden. Ze kon de woorden niet in zijn mond leggen.

‘De eerste tijd nadat Dragosj mij had veranderd, had ik het veel te druk met mezelf om aan iets anders te denken. Mijn lichaam die anders voelde, mijn zintuigen en mijn gewaarwordingen die ik gewoon moest worden. Daar moet een tijd over gaan, dat zal voor iedereen zo zijn. Zo was het voor jou waarschijnlijk en zo was het ook voor mij. Dragosj leerde me overleven. Hoe ik mijn prooien moest zoeken, hoe ik hen moest opjagen of veroveren, hoe ik hen kon betoveren met mijn blik. Vooral hoe ik mezelf in toom moest houden, daar was hij heel streng en strikt in. Dragosj doodde niet voor zijn plezier maar enkel uit noodzaak. Wanneer zijn dorst gelest was, dronk hij niet meer dan nodig was. Dit leerde hij ook aan mij.’

Diana wist niet direct waar dit naartoe zou gaan, maar ze was geduldig. Ze wist waarvan hij sprak, ze had het ook allemaal zelf mee gemaakt en wist dat de roes van het bloed je over een grens kon trekken. Er was niet veel verschil tussen doden om te drinken en doden om het plezier van de jacht. Het genot van de jacht mocht er zijn, maar dan enkel functioneel anders wist je gewoon niet wanneer je zou stoppen met moorden en dat wist Julius ook heel goed.

‘Ik dacht er pas na enkele weken aan. Ik geloof dat ik me er zelf ietwat over schaamde, een gevoel dat ik sinds mijn korte en nieuwe bestaan dan niet meer had gevoeld. Ik vroeg me pas na een drietal weken af…hoe het met mijn moeder Martine zou zijn? Zou ze me erg missen? Of zou ze het verwacht hebben? Ik bedoel, zou ze het gedacht hebben dat ik als menselijke nietsnut uiteindelijk uit haar leven zou verdwijnen? Het was een zaadje die ik in mijn hersenen plantte, maar die na een aantal dagen woekerde als een onkruid dat alles overschaduwde. Ik wou weten hoe het met haar was.’

Het was nu muisstil in de kamer. Diana had haar benen onder zich geplooide en met haar hoofd in een van haar handen luisterde ze geboeid naar de biecht van Julius. Want zo klonk het toch. Een belijdenis van iets dat hem al lang parten speelde.

‘Toen ik op een avond na het donker, langs mijn oude huis kwam, zag ik geen licht. Op dat uur zou mijn moeder nog niet gaan slapen zijn. Ik sloop de woning binnen maar vond niets. Het huis was verlaten en verwaarloosd. Geen spoor van mijn moeder. Ik zocht overal en vond haar uiteindelijk terug…op het kerkhof.’

Diana had werktuigelijk haar adem ingehouden toen hij dit zei. Dit was een eigenaardige samenloop van omstandigheden als zijn moeder zou zijn gestorven op het moment dat Julius een nachtwandelaar was geworden.

‘Ik weende en zag toen voor het eerst wat ik werkelijk was geworden. Rood van het bloed, liepen de tranen van mijn gezicht. Had ik dit veroorzaakt bij mijn moeder? Was mijn verdwijning te veel voor het oude mens? Had ik ze de dood ingejaagd? Het waren allemaal vragen die door mijn hoofd joegen. Ik wou een antwoord en ik had maar een persoon naar wie ik me kon wenden. Dragosj.’

Het was normaal dat men zich tot zijn maker wendde als men met iets zat. De band tussen de maker en zijn bloed was sterk en daarom verwonderde het Diana niet dat Julius op die manier reageerde. Ze wist ook dat zijn sterke gevoelens tegenover zijn overleden moeder juist kwamen door zijn verantwoordelijkheid die hij gedurende zijn leven tegenover haar had. Ze begreep nu wat hij eerder wou insinueren omtrent dit gevoel.

‘Ik vertelde mijn meester wat er gebeurd was. Hij zei dat ik mijn menselijkheid moest wegduwen, mijn gevoelens moest uitschakelen. Dat ik me heel wat beter zou voelen. Maar ik kon het niet. Hoe graag ik het ook had willen doen. Mijn moeder was heel speciaal voor mij en ik weet dat ik niet de zoon was die ze gewenst had. Ik weet dat ik elke dag tekort schoot, maar op mijn manier wou ik geld voor haar verdienen. Voor haar oude dag, zodanig dat ze niets tekort zou hebben en nu was ze dood. Dat vertelde ik ook allemaal aan Dragosj.’

Diana verbrak voor het eerst haar stilzwijgen en vroeg met een akelig voorgevoel: ‘Wat zei hij?’

De rimpel in het voorhoofd van Julius vergrootte nog wat. ‘Hij lachte met mij en vertelde dat hij uit liefde voor mij, haar dezelfde nacht dat hij mij had gemaakt, haar had gedood. Hij voegde eraan toe dat ze niets had gevoeld.’

 

..........wordt vervolgd in Hoofdstuk 9


© Rudi J.P. Lejaeghere

Wil jij me volgen, geef een seintje, ik volg je dan ook!

Vind je dit artikel goed, deel dit via facebook, twitter of een andere sociale media site

Voor andere artikelen van dezelfde schrijver tik dan hier
Of volg deze link  https://yoo.rs/followingtags/rudi

Of wilt u iets weten over mij:  http://home.scarlet.be/~pieper/cvzevdag.htm
(oude website)

Wil je ook op Yoors bloggen en artikels schrijven? 

Meld je dan nu aan via de knop rechtsboven.

Bij Yoors wordt uw inbreng omgezet in opbrengst.

10.000 Yp is gelijk aan 10 Euro op je bankrekening

Bij aanmelden krijg je gratis 125Yp.

Nog enkele van de sites waar ik schrijf of geschreven heb:
http://lejaeghererudi.blogspot.be  
http://home.scarlet.be/~pieper  
http://rudilejaeghere.tumblr.com  
https://allpoetry.com/Rudi_Lejaeghere  
http://www.writerscafe.org/Rudi  
https://storywrite.com/Rudi_Lejaeghere  
https://www.wattpad.com/user/RudiLejaeghere 
http://www.movellas.com/user/rudi.j.p.lejaeghere



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Een aantal dagen niet gelezen, maar hoofdstuk 8 is uit. Het wordt daadwerkelijk spannender en spannender.
| 12:07 |
Dank je wel, Elise. Heel blij dat je het leuk vind. :-)
| 17:21 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen