Requiem: Hoofdstuk 16  (Deel 1)

Requiem: Hoofdstuk 16 (Deel 1)


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

BEN JE JUIST MIDDEN HET VERHAAL HIER BINNEN GEKOMEN, GEEN PROBLEEM, HIER IS DE LINK NAAR HET BEGIN VAN DEZE THRILLER!!!

            Hij had al vijf kopjes thee of yunomi ocha uit de kyûsu, de typische Japanse theepot gegoten. Zijn keuze viel zoals altijd op de voor hem lekkerste theesoort, de gyokuro. Een thee die water vereiste van rond de 55 graden Celcius, veel minder heet dan andere soorten. Vijf kopjes was voor hem niet echt veel. Thee was voor hem telkens weer een nieuwe ontdekking. Ergens binnen in zijn hoofd, in een kamer die nauwelijks toegankelijk was klonk soms een ander woord door. Iets anders dan thee, zuiders en zwart, zo zwart als de zielen van de zondaars. Hij las het woord koffie in zijn gedachten en het zei hem helemaal niets, hij zou er nooit van proeven. Cha, het Japanse woord voor thee vooraan verlengd met de o betekende letterlijk en figuurlijk voor hem ‘uw eerbiedwaardige thee’. Hij kon er niet genoeg van krijgen.

            Zonder het te beseffen wist hij niet waar hij deze feiten ooit had geleerd, maar blijkbaar kon hij veel omtrent thee en het theezetten vertellen. De feiten doken zomaar op uit zijn geheugen. Een van die feiten was dat vele theesoorten meestal van dezelfde plant kwamen, namelijk de Camelia Sinensis en dat de verschillende variëteiten ontstonden door de hoeveelheid zon die de plant kreeg. Ook de pluk van de blaadjes in diverse seizoenen kon juist om die reden een proefbaar smaakverschil doen ontstaan. Zelfs ná de pluk konden bij de fermentatie, een enzymatisch oxidatieproces, nog verschillen in de smaak optreden en dit naargelang de hoeveelheid sappen die men uit de blaadjes haalde. De fermentatie werd gestopt door de ketel waarin alles gebeurt te verhitten of er stoom aan toe te voegen.

            Maar dat was nog niet alles. Wanneer men dit in een vroeg stadium deed, bekwam men de ‘sencha’, een zeer lichte gefermenteerde thee. Men had ook nog de ‘bancha’ waarbij de blaadjes in de nazomer werden geplukt. Deze thee is dan ook meestal een minder geapprecieerde soort. De gyokuro daarentegen, een duurdere theesoort, waarvan de plant het best gedijde in de schaduw of in een minder lichtrijke omgeving en waarvan de eerste blaadjes van de lenteoogst werd gebruikt, was zijn persoonlijke favoriet.

            Voor deze soort gebruikte je meestal twee eetlepels blaadjes  op een hoeveelheid van 120 milliliter water, maar je kon met dezelfde hoeveelheid theeblaadjes meerdere malen thee zetten. Je had ook ‘genmaicha’ een mengsel van theeblaadjes en  geroosterde bruine rijst en ‘hôjicha’ een soort die bestond uit theeblaadjes die men roostert. Voor de Japanse theeceremonie, bij iedereen welbekend, werd echter een soort poederthee gebruikt. Men heette deze ‘matcha’. Allemaal ronkende namen die voor hem als het ware geen geheimen meer hadden.

            Het waren allemaal weetjes die door zijn hoofd maalden terwijl hij luisterde naar de gesprekken in het hotel Oji aan de overkant. Hij was veel te weten gekomen in een korte tijd. Het groepje van twee was verdubbeld en zijn stemmen hadden hem nieuwe instructies gegeven.

            Deze mensen zijn onze vijanden. Onze vijanden zijn ook jouw vijanden! Ze zijn gevaarlijk en kunnen onze veiligheid in gedrang brengen. Je zal ze één voor één moeten uitschakelen. Ze steken hun neus in zaken die alleen voor ingewijden zijn. Zaken die enkel bestemd zijn voor jou, onze Engel en voor ons. Luister goed naar hen, probeer te  weten te komen hoever ze met hun onderzoek staan en schakel ze dan uit. Jij alleen bent de uitverkorene. We rekenen op jou. Zoals altijd.

 

            Hij voelde zich goed en gerustgesteld als hij de stemmen hoorde. Daarom bestelde hij nog een kyûsu gyokuro. Enkele kopjes thee zou het nog wel duren vooraleer hij in actie kon komen en indien nodig was het toilet heel dichtbij.


……..

  

            Markus Moore, Clint Ellory, Walter Fallon en Jack Sterlington zaten samen in de kamer in De Kelder. Ze waren, de een al meer  dan de ander, gefrustreerd vanwege de groepsvorming in het Oji Hotel. Dat de Veiligheidsdienst een onderzoek voerde naar de moordaanslagen, het was hun job en langs die kant vreesde Jack Sterlington niet veel. Maar vier gewone burgers, waarvan drie personen dan nog van de Nieuwe Wereld was iets nieuws voor hem.

            ‘Ik had het liever niet gehad, maar de senator heeft bevolen dat Stephen March moet verdwijnen. Hij heeft verdomd veel eigenschappen geërfd van zijn vader, dat mag je wel zeggen. Weet je wat ze zei?’

            De stilte die volgde deed hem automatisch verder vertellen. Blijkbaar zagen zijn compagnons dat de beslissing van de senator naar wie hij refereerde hem niet echt blij maakte.

            ‘Daarom moet hij hetzelfde lot ondergaan. Waarbij ze onbewogen eraan toevoegde dat een schielijk overlijden ten gevolge van een ongeval, jammer voor ons diplomatiek corps zou zijn. Maar mensen zoals de heer March met een lange neus waren een bedreiging voor haar plannen. En misschien niet alleen een bedreiging voor haar maar ook voor ons saldo op onze  bankrekening.’ Hij stopte even en zag de impact van zijn uitleg. ‘Dat waren letterlijk haar woorden Heeft iedereen dit goed begrepen?’ Jack Sterlington keek even rond. ‘We zullen er het beste moeten van maken, wat kunnen we anders?’ Zelf Clint die nu met de helm opzat, knikte met enige aarzeling bevestigend.

            Jack Sterlington keek bezorgd naar het scherm. De senator was een vrouw en had veel invloed in de politieke wereld. Ergens had Jack respect voor de geslepenheid van de senator. Een project op poten zetten zoals ‘Michael’ zonder dat zijn omgeving en haar collega’s daarvan op de hoogte waren, je moest het maar doen. De senator wist veel van Jack en zijn team en over hun verleden, maar dat stoorde hen niet. De senator was niet onsterfelijk.

            Jack Sterlington was het gewoon bedreigd te worden door machtige mannen en vrouwen. Het was zijn beroep en zonder die constante kick van het gevaar zou hij niet kunnen leven. Daarom nam hij iedere dreigement dan ook met het gepaste respect ter harte en zou hij ten gepaste tijde daarop met de nodige acties reageren. Als het nodig was zou hij ook de sporen van het team kunnen uitwissen, zelf als die zouden leiden naar een belangrijk senator van de Verenigde Staten van de Westerse Gemeenschap.

  

…….. wordt vervolgd

© Rudi J.P. Lejaeghere

Wil jij me volgen, geef een seintje, ik volg je dan ook!

Vind je dit artikel goed, deel dit via facebook, twitter of een andere sociale media site

Voor andere artikelen van dezelfde schrijver tik dan hier
Of volg deze link  https://yoo.rs/followingtags/rudi

Of wilt u iets weten over mij:  http://home.scarlet.be/~pieper/cvzevdag.htm
(oude website)

Wil je ook op Yoors bloggen en artikels schrijven? 

Meld je dan nu aan via de knop rechtsboven.

Bij Yoors wordt uw inbreng omgezet in opbrengst.

10.000 Yp is gelijk aan 10 Euro op je bankrekening

Bij aanmelden krijg je gratis 125Yp.

Nog enkele van de sites waar ik schrijf of geschreven heb:
http://lejaeghererudi.blogspot.be  
http://home.scarlet.be/~pieper  
http://rudilejaeghere.tumblr.com  
https://allpoetry.com/Rudi_Lejaeghere  
http://www.writerscafe.org/Rudi  
https://storywrite.com/Rudi_Lejaeghere  
https://www.wattpad.com/user/RudiLejaeghere 
http://www.movellas.com/user/rudi.j.p.lejaeghere



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Goed geschreven weer!
| 15:46 |
Dank je wel voor het lezen. :-)
| 19:58 |
Interessante weetjes over thee. En Stephen March heeft er duidelijk een probleem bij.
| 13:52 |
Zo is het inderdaad, Dewaputra. Dank je wel voor het lezen van dit stukje :-)
| 20:33 |
Ga ik straks eens aandachtig lezen!
| 10:11 |
Dank je wel :-)
| 10:28 |
Het vervolg word vast weer net zo goed als dit stuk. Super weer hoor. Rudi
| 10:00 |
Dank je wel, Dieter. :-)
| 10:30 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen