Paragliding, try before you die

Paragliding, try before you die


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ik ben al een keer of 16 op vakantie in Turkije geweest in de meest uiteenlopende plaatsjes maar afgelopen oktober in Ölüdeniz  was voor mij wel een vakantie met een hele mooie ervaring. De eerste paar dagen dat ik daar was, viel het mij op dat ik nog nooit ergens zoveel paragliders bij elkaar gezien. Dag in dag uit, zag ik van zonsopgang tot zonsondergang honderden paragliders. Ze deden de meest uiteenlopende kunstjes ook nog in de lucht. Spinnen of over de kop gaan. Het was een geweldig gezicht. Eerst dacht ik, leuk hoor maar niet voor mij. Ik had wel al een keer parasailing gedaan, dat is met een parachute achter een speedboot hangen. Dat vond ik helemaal niks, zelfs een beetje eng. De hele tijd was ik bang dat de draadjes of het tuigje zou breken. Dit was toch wel wat anders dat paragliding. Er was geen draadje achter een boot of iets dergelijks. Alleen één of twee personen en een parachute. Het gekke is dat, na een paar dagen die honderden paragliders in de lucht te hebben bekeken,  er bij mij toch iets begon te kriebelen. Het begon steeds meer te trekken om het te gaan doen. Daarbij kwam dat er andere Nederlanders in het hotel waren die het gedaan hadden en daar heel positief en enthousiast over spraken. Mijn interesse was in ieder geval toch wel gewekt. Ik besprak het met mijn man en hij zei dat ik het dan moest doen als ik het graag wilde. Iemand uit het hotel zou met mij mee gaan maar die was al een paar keer geweest en die toch af. Mijn man wilde mij toch niet alleen laten gaan dus wij besloten samen om het dan maar te gaan boeken. In de trant van, ach, je moet alles proberen voor je dood gaat. We trokken dus onze stoute maar vooral gedurfde schoenen aan we gingen boeken bij Gravity, dat was degene waar die andere Nederlanders ook geboekt hadden. We hadden mazzel, het is normaal best pittig in prijs maar omdat het einde van het seizoen was, hebben wij 65 euro per persoon betaald. Dat is inclusief verzekering (alsof je daar nog iets aan hebt als je neer stort ;-)), de rit naar het begin punt op de berg Babadağ op 1700 meter, de sprong natuurlijk en video en foto opnames inclusief DVD op HD kwaliteit. Nu er was geboekt en betaald, konden wij niet meer terug......:-).Wij hadden in de avond geboekt voor de volgende ochtend dus we hoefden er gelukkig niet heel lang tegen aan te hikken.  Spannend hoor!

Hier heb je een beetje een idee van het uitzicht vanaf de starthoogte. Je rijdt eerst met een busje de berg op. Deze rit duurt ongeveer 35 minuten. Ik kan jullie zeggen.....ik was bang!!!!! Ik ben  zelf buschauffeur en ik vind het al moeilijk een ander het stuur in handen te geven. Laat staan in een busje op een heel smal weggetje met heel diep ravijn naast je. Ik heb het overleefd (DUH!) en toen ik op 1700 meter op de startplaats  uit stapte zei ik tegen mijn man dat ik blij was dat ik naar beneden mocht met de parachute en niet meer met het busje terug hoefde. Het uitzicht is hier echt prachtig!

Als je op de startplaats bent, op 1700 meter, gaan ze de parachute helemaal uitvouwen. Dan doet de piloot (zo noemen ze degene waar je mee vliegt) een soort rugzak om met een tuig waar hij in zit en waar de mede springer, ik dus in dit geval, in moet. Er is iemand anders om daar ook mee te helpen. Ze doen het tuig om en er wordt aan je uitgelegd dat je moet lopen samen met de piloot. Dit is heel belangrijk, als je niet loopt en je valt, rol je waarschijnlijk met je gezicht over de steentjes de berg af. Het lijkt heel erg maar het valt best mee. Het is echt een paar passen en je hangt al. Je hebt dus je tuig om, de piloot ook achter, je, hij zegt lopen, je loopt, één, twee, drie, vier passen denk ik en we waren los! Wat een geweldig gevoel was dat. Ik was helemaal niet bang. Het was zo mooi om te zien en ik voelde mij zo vrij als een vogel. Mijn man vloog met iemand anders, die kwam mij net voor vertrek nog snel een kus geven en ik ging al. Dat was wel jammer dat ik hem niet kon zien starten maar ja, ja kan niet alles hebben.

Hier zijn we net van de berg afgelopen. Je vliegt (jaja, ze noemen het vliegen) als onervaren iemand natuurlijk nooit alleen, het is altijd een duosprong. Ik had het geluk dat ik wel een hele mooie Turk als piloot had. Niet geheel onbelangrijk als je ongeveer 30 minuten (zo lang duurt het voordat je landt) dicht tegen iemand aan zit in de lucht  ;-). Je ziet hier ook dat we nog boven wat wolkjes zitten.

Tijdens de vlucht zie je zoveel moois om je heen. Ik zag ons hotel,  hotel Turquoise, Ölüdeniz, ik zag de Blue Lagoon, ik zag wolken, de bergen. De ervaring is onbeschrijfelijk. Foto's omschrijven denk ik beter het gevoel dan woorden dus ik plaats er nog een paar.

Helaas heb ik geen foto's van de landing maar die ging heel soepel. De piloot zei dat ik op het moment dat hij sta zou zeggen, ik moest staan. Hij stuurde, we kwamen dicht bij de grond, hij zei sta, ik stond en woppa, als een blok! Wat een ervaring!!!!! Ik ben zo blij dat ik dit heb gedaan. Volgend jaar ga ik gewoon nog een keer, alleen dat naar boven gaan met dat busje blijft een dingetje voor mij. het van de berg af lopen, het in de lucht hangen en de landing waren TOP! Het leuke was ook nog dat mijn man, die dus eigenlijk niet wilde maar toch gegaan is omdat iemand anders niet met mij mee ging, na zijn landing zei dat hij volgend jaar weer zou gaan. Ik plaats van hem ook wat foto's omdat ik ongelooflijk trots en blij ben dat hij het ook gedaan heeft. Zijn piloot heeft wel foto's gemaakt van de startplek. Ik plaats daar ook een foto van zodat jullie een idee hebben hoe het er uitziet daar.




De plek waar je op 1700 meter van de berg af loopt/springt. Helaas had mijn piloot daar geen foto's van gemaakt maar gelukkig de piloot van mijn man wel. Prachtig toch?



Trost op mijn man Frans, die het ook gewoon geflikt heeft.



Als afsluiter nog een keer mijn lievelingsfoto. Precies boven de Blue Lagoon.

Ik ben heel blij en trots dat ik dit gedaan heb en ook dat mijn man het gedaan heeft. Deze herinnering pakken ze ons niet meer af.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (10 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik heb het ook gedaan in Tenerife! Zeker iets om nooit te vergeten zo gaaf!
| 15:48 |
Geweldig toch, die ervaring pakken ze je nooit meer af.
| 17:20 |
Wauw super gaaf! ook prachtige foto's. super cool!
| 22:57 |
Dank je wel.
| 09:46 |
Wow , echt heel tof . Als een roofvogel. Vroeger zou ik het zonder nadenken gelijk gedaan hebben. Of ik het nu nog durf ? ik weet het niet. Wel een ontzettend mooie ervaring lijkt me.
| 14:04 |
Ik ben zo blij dat ik het gedaan heb. Eén van de mooiste ervaringen in mijn leven.
| 14:08 |
Ik heb dan wel een keer achter zo'n boot gehangen met zon parachute. Dat vond ik helemaal niet eng . Niet echt comfortabel alleen dat tuigje rond het klokkenspel.
| 14:09 |
Dat heb ik ook gedaan, parasailing heet dat. Dat vond ik helemaal niks en ik vond het tuigje ook niks. De hele tijd was ik bang dat het zou breken. Dat had ik bij da paragliden niet, daar zit je heel comfortabel.
| 14:51 |
Amai heel tof maar niks voor mij want al hoogtevrees op een ladder :D
| 06:54 |
Hahahaha, op een ladder staan is enger...;-)
| 10:18 |
:)
| 17:01 |
Wauw!! Ik durf voor geen goud (ik zo in een paar minuten kilo;s afvallen zeg maar....) maar vind het zo stoer dat je dit gedaan hebt.
ik kan me wel voorstellen dat het een enorme kick geeft maar nee...... brrrrrrr.........
| 01:06 |
Nou als ik kilo's af zou vallen zou ik het een paar weken elke dag doen, hahaha.
| 10:14 |
Oh, misschien is dat een idee.... Beter dan de sportschool! ;-)
| 10:34 |
Dat zeker!
| 10:55 |
Machtig mooie foto's. Wat knap dat je dit durft en wat een super ervaring voor jullie. Ik vond het al heel wat dat ik in een luchtballon durfde met mijn hoogtevrees... www.ingridtips.nl/luchtballonvaart
| 19:19 |
Oh dat lijkt mij ook geweldig! Wat leuk dat je dat gedaan hebt. Dat staat ook nog op mijn bucketlist.
| 00:07 |
vergeleken hierbij stelt het niets voor
| 08:25 |
Nou dat weet ik niet. Ik denk dat het ongeveer gelijk staat.
| 10:20 |
Het viel mij 100% mee, dacht dat ik de hele vaart op de bodem van de mand zou zitten, lol
| 10:46 |
Dat zou zonde zijn want dan zie je niks.
| 10:56 |
Klopt maar gelukkig heb ik ontzettend kunnen genieten van het uitzicht. Wat een ervaring.
| 11:41 |
Ja prachtig hè.
| 11:45 |
Ik had het niet willen missen en zou best nog eens willen. Totaal geen last van hoogtevrees gehad. (Had je het verslag gelezen?)
| 12:01 |
Het klinkt heel tof en ziet er enorm stoer uit, maar vind je het erg als ik gewoon even de plaatjes bekijk, het verhaal lees, maar lekker met beide beentjes op de grond blijf staan?
| 18:36 |
Hahahaha, nee hoor, daar word ik niet boos om. Ik kan je wel verzekeren, het is GEWELDIG!
| 18:45 |
Dat geloof ik direct, maar wegens mijn gezondheid lijkt het me niet zo handig...
| 18:49 |
Oh dat is minder dan inderdaad. Je gezondheid moet het inderdaad wel toelaten natuurlijk.
| 19:11 |
Precies
| 20:01 |
Wow, dat is durven, heel moedig van je, maar een ervaring die ze je nooit meer kunt afnemen. :)
| 18:33 |
Klopt, ik ben ook heel blij dat ik het durven doen. Nu weet ik wat het is en zal ik de volgende keer niet zo bang zijn (alleen voor de rit naar boven met het busje).
| 18:46 |
:)
| 20:53 |
Wat je zegt, ze pakken de herinnering niet meer van jullie af.
| 17:01 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen