×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Klein geluk; zit in mijn staartje

Klein geluk; zit in mijn staartje


Mijn klein geluk zit in mijn staartje. Het staartje dat ik vandaag heb gevlochten omdat het al tot midden op mijn rug reikt. Het staartje dat onder mijn verder vrij korte haar uithangt en volgens mijn moeder "raar haar is voor een vrouw van bijna 60". Er zit ook nog een stukje geschoren haar onder, dus al met al 3 lengtes in 1 kapsel en ik ben er helemaal blij mee.

Ik heb eigenlijk altijd mijn haar kort gedragen - met uitzondering van mijn tienerjaren, maar daar maakte een volledig uitgedroogde bos permanent een einde aan. Daarna halflang omdat dat tijdens het reizen nou eenmaal het makkelijkst was - rechttoe rechtan want er zit geen krul of slag in. Gelukkig blondde het muisgrijze kleurtje in de zon aardig op.

Kort haar in mijn representatieve jaren, makkelijk en door een goede kapper regelmatig bijgehouden. Leuk en pittig vond ik zelf.  Maar eerlijk is eerlijk - door al die tropenjaren en het roken en drinken en niet smeren werd mijn kop ouder en ouder en gewoonweg mannelijker onder dat korte haar.

Dat ik niet meer voor de rol van Angelique maar die van de piraat in aanmerking kom (compleet met littekens en een fles rum) is fine by me - maar dan wél een vrouwelijke piraat graag. Dieptriest werd ik van de mislukte kapsessies waar ik nooit mooier uitkwam en soms zelfs lelijker - bij voorkeur vlak voor een bezoek aan Milaan of Londen waar een mens toch een beetje aardig uit de verf wil komen. 

Na de laatste mislukking besloot ik de boel maar lekker te laten groeien en niet meer te kleuren. Een grote bos grijs werd t. Niet mooi grijs, maar meer niet goed geroerde zout en peper, in vlekken en slierten. 

Dat was in Taiwan vorig jaar een beetje onhandig. De hitte en het vocht reduceerden het tot een jeukende zweetbende ook al 5 minuten na het douchen. Dus toen de prachtige danseres  Komuyi op een avond aan kwam zetten met een heuse kappersstoel en een tondeuse en iedere vrijwilliger begon te knippen en scheren keek ik onwillig gefascineerd toe. 

In Taiwan is haar een soortement van versiering die je iedere keer aan kunt passen -vooral de mannen lopen met allerlei vormen ingeknipt of ineens een blokje kort of lang haar op onverwachte plekken kaal hoofd. Niets is te gek. Dat ik het aandurfde om op de stoel te gaan zitten was al een wonder (we zaten aan de saké dat helpt) ..... En Komuyi begon te knippen. Niks "Hoe wilt U het hebben" en "Nee, groen haar past niet bij Uw hoofd". De vlokken vlogen er af en ook de tondeuse kwam er aan te pas. 

Met als resultaat mijn 3-lengte kapsel. Volgens Komuyi om te benadrukken dat ik een mooie vrouw ben hangt het staartje daar. En is het gevoel van héél kort geschoren haar onder 1 oor stiekem heel lekker. En hoef ik niet te kiezen tussen kort en lang. En is mijn klein geluk het vlechten van mijn steeds langere staartje - omdat ik een mooie vrouw ben.