Karel

Karel


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Terug naar de IRC kronieken

Ze werd wakker door een warme tintelende straal zonlicht die ineens over haar lichaam scheen.

Krindor, of Karel – wat zijn echte naam was – had het gordijn een heel klein beetje opgeschoven, niet volledig zodat ze niet ineens verblind zou worden door de zon, maar net genoeg om haar op een aangename manier te wekken.

Hij hield haar een kamerjas open, en nieuwsgierig kwam ze uit het bed, om in de zachte stof gehuld te worden, alvorens hem te volgen naar de eetkamer, waar reeds vers geperst fruitsap, warme koffie en croissants op tafel klaar stonden.

“Een goed begin op een zondag, gaat een hele week mee. Goeiemorgend” zei ie, vooraleer hij haar een kus op de wang gaf.Veel meer dan een stamelend “Goeiemorgen” kreeg ze niet over haar lippen. Zo sprakeloos was ze door deze verwennende ochtendbehandeling. Ze besloot om alles gewoon over haar heen te laten komen, en te genieten. Ze was niet gehaast om terug naar huis te gaan,waar toch niemand op haar wachtte.

Na het ontbijt vroeg ze hem of ze even de badkamer mocht gebruiken, hij wees haar de richting en nodigde haar uit alle tijd te nemen die ze wou. Hij had een heerlijk groot bad waar ze uitgebreid gebruik van maakte. Achteraf was ze ook aangenaam verrast haar kleren reeds gewassen en gedroogd terug te vinden. Ze vroeg zich wel af wanneer ie dat had klaargespeeld.

Eenmaal terug vroeg ie haar naar haar plannen voor de dag. Eerlijkheidshalve vertelde ze dat ze helemaal niets te doen had deze zondag, en hij moest enkel morgen vroeg op om te gaan werken dus ze hadden nog een hele dag om samen te kunnen spenderen. Opdat ze deze keer geen trein zou missen, besloten ze de rest van de dag aan de kust te gaan spenderen. Een heerlijke strandwandeling, terrasje, gewoon relax wat babbelen zonder verplichtingen. Daar kon ze best mee leven. Een uurtje later zaten ze samen op de trein.

De hele dag werd ze verwend als een prinses, toch kwam de vooravond in alle stilte dichterbij. Ze besloten dat het tijd werd dat ze naar huis zou gaan, waarna hij de trein terug zou nemen. In een tea-room niet te ver van waar ze woonde, namen ze nog een afscheidsdrink.

“Ik heb erg genoten van onze tijd samen”. Vertelde hij haar.

“Ik ook, het is een heel aangenaam weekend geweest, waar ik best aan zou kunnen wennen.” antwoordde ze, met een lichte blos op haar wangen.

“Heb je volgend weekend plannen?” vroeg ie.

“Nu zaterdag word ik 's ochtends op het werk verwacht.”

“Waar werk je?”

Daar hadden ze het inderdaad nog niet eerder over gehad. Ze vertelde hem over haar job bij de bloemisterij, inclusief de onregelmatige uren en werkdagen waardoor planning niet altijd even simpel lag. Hij vroeg haar of dit het werk was dat ze altijd zou willen blijven doen. Eigenlijk had ze daar nog niet echt over nagedacht. Ze wou zich nog niet vastprikken op een jobtitel. Wat ze hem ook vertelde.



De dag erna kreeg ze een telefoontje van het interimkantoor. Hun contract met de bloemisterij was beëindigd, wat automatisch ook voor haar einde contract betekende. Ze hadden wel nog een job als telefoniste vrij, aan de andere kant van het land, maar de werkgever had specifiek naar haar gevraagd. Of ze het zou zien zitten, om op zijn minst toch naar daar te gaan voor een inleidend gesprek.

Het was in dezelfde regio als waar Karel woonde. Misschien was dit wel een voorteken dat ze zelf andere oorden hoorde te gaan opzoeken, of meer bepaald die oorden. Uiteindelijk was ze terwijl 19 geworden, dus volgens haar ook hoog tijd dat ze het huis uit ging. Ze ging akkoord en maakte een afspraak voor het gesprek de volgende dag.

Ze had Karel niets verteld over het gesprek. Des te meer was ze verrast toen ze van de trein kwam om naar het gesprek te gaan, en hij op het perron stond te wachten.

“Wat doe jij hier?” vroeg ze hem.

“Jou escorteren naar het bedrijf van een vriend van me”, antwoordde hij met een lichte grijns op zijn gezicht.

Kennelijk had hij dus enkele telefoontjes gepleegd nadat ie naar huis was gekeerd die zondagavond. Ze wist niet hoe te reageren, maar, liet het over zich heen gaan, aanvaardde zijn arm rond haar heen en liet zich naar haar afspraak brengen.

De jobfunctie zelf was niet meteen een uitdaging. Bellen, script voorlezen, verkopen inboeken. Niets aan. Het loon lag wel al meteen hoger en stabieler dan dat op de bloemisterij. Vooral door het vaste aantal uren per week. De baas en collega's leken haar ook sympathiek dus op dat vlak wou ze wel meteen beginnen, aan de andere kant woonde ze op dat moment wel nog steeds aan de andere kant van het land. Toen ze dit bij de baas aankaartte, ging die even staan met een blik op het raam gericht.

“Hier ben ik van op de hoogte.” zei hij. “Je kan op zijn minst voorlopig bij Karel logeren indien je dat interesseert. Vervoersonkosten worden berekend vanaf de originele woonplaats, dit maakt het voor jou ook mogelijk van bij jou thuis te vertrekken indien je dit prefereert, dan schikken we je werkuren daar ook naar, en wanneer je officieel wenst te verhuizen kan je uiteraard rekenen op het nodige verlof.”

Ze hadden blijkbaar aan alles gedacht. Vooral de open opties stonden haar best aan. En logeren bij een man die haar al zo had verwend leek haar niet meteen een straf.

“Wanneer kan ik beginnen?” vroeg ze.

“Maandag start je, lukt het je hier om 9u te zijn?”

“Ik zal er zijn.” antwoordde ze.

Een contract werd op tafel gelegd. Beiden tekenden. Een nieuw begin.





Toen ze buitenkwam zag ze Karel met een fles cava in de hand staan.

“Gefeliciteerd met de nieuwe job”, knipoogde hij naar haar. “Heb je al beslist van waaruit je maandag naar het werk wilt vertrekken?”

“Bij jou logeren lijkt me niet meteen een straf,” grapte ze terug. “Maar hoe doen we dat dan concreet?”

“Heel simpel, jij gaat nu naar huis om wat spullen in te pakken, en komt tegen vanavond terug. Dan kraken we meteen deze fles open om te vieren. Morgen heb ik vrij genomen en bespreken we of je liever een plek voor je alleen wilt gaan huren, of je me genoeg vertrouwt om mijn appartement te delen, of je liever nog even bij je ouders wilt blijven wonen en heen-en-weer treint voor het werk.”

Hij zette haar terug af aan het station, waar ze meteen de trein terug naar Oostende had. Thuisgekomen gooide ze wat kleren in een tas, en wat standaard badkamerbenodigdheden. Verder dacht ze de eerste dagen niet meteen wat nodig te hebben. En keerde terug naar het station.











Beoordeel


private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen