×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
frustratie en verdriet

frustratie en verdriet


 Hoe het begon

Jarenlang ben ik aan het kloten. Wil ik van alles. Wil ik werken, wil ik gewoon mijn huishouden kunnen doen. Wil ik zoveel. Keer naar keer ben ik ziek. Heb ik pijn. Ben ik moe. Zet ik me voor 100% in voor een nieuwe baan  doe ik me best, en ga ik maar door ook al ben ik moe ook al heb ik pijn. Ook al gaat het geestelijk niet meer. En dan bam stort ik in. Conclusie.... je doet te veel, je doet te veel je best. Je bent te dik en dan heb je veel klachten. En dat steeds maar weer opnieuw en opnieuw en opnieuw enzovoort. Heel enthousiast begin ik mijn huis schoon te maken op te ruimen. Ramen lappen, wasje draaien, boodschappen doen. En dan helemaal blij dat ik het heb gedaan mijn huis spik en span. En dan bam ben ik helemaal gesloopt. Word ik de volgende dag wakker met helse pijn, nog steeds dood moe. En ik snap het niet, waarom gebeurt dit ik moet dit toch kunnen?! Heel veel leuke lieve mensen om me heen. Peggy ga je gezellig mee stappen/ winkelen etc. Natuurlijk wil ik mee kei gezellig. Vol goede moet ga ik dan. Heb veel plezier wandel/dans etc. Lekker drankje erbij. Hee das fijn zo voel ik me toch wat fijner. En super gezellig. En dan kom je thuis na een dagje winkelen, avondje stappen. En de volgende ochtend bam kan ik niet meer. Lukt het amper om te lopen, om de afwas te doen etc maar het moet toch. Uiteindelijk was ik daar dan een paar dagen tot weken aan toe van aan het bij komen.  Weer veel pijn en ziek, mijn hoofd die uit elkaar knalt wazig zien super benauwd. Conclusie je bent te dik! Je maakt je te druk. Doe maar rustig aan en probeer af te vallen. Dan krijg ik de gastric bypass val ik 70 kilo af. Super veel energie voel me zoveel beter ik kan de wereld aan. Maar nee hoor, het blijft hetzelfde. Ik snap het niet.

De diagnose

Waarom voel ik me zo, slapen gaat steeds slechter. Ben nog steeds heel snel moe, heb nog steeds heel veel pijn. En toen kwam het ik heb slijtage in mijn rug. Niet gek na al die jaren dat ik zoveel gewicht heb mee moeten dragen. En dan de kers op de taart je hebt misschien wel fibromyalgie. Ik dacht dat kan niet joh. Ik ben 32!? Toen kwam carnaval, ben stug drie dagen weg gegaan. Heb me helemaal laten gaan! Waarna ik twee en halve week nodig had om weer een beetje normaal met mijn normale pijn te kunnen functioneren. WoW wat was ik geschrokken. Hebben ze misschien toch gelijk. En nu een maand geleden vertelde de reumatoloog. Idd mevrouw Nouwens u heeft fibromyalgie. U zult er mee moeten leren leven! BAM waarom dan ik waarom? Wat moet ik in godsnaam hiermee!? En WoW nu snap ik sommige dingen beter. Ik word met pijn wakker, ben helemaal stijf en alles kraakt. Moet echt opstarten wanneer ik wakker word. Ben zo snel zo moe, zo moe dat ik zo zou kunnen slapen. Daardoor val/struikel ik ook zo vaakHeb zo vaak zo een hoofdpijn, dat het elke prikkel te veel is. Mijn benen zijn soms zo moe en zo zwaar, dat het lastig is om ze te verplaatsen. ( daardoor struikel ik en val ik veel) ben ook wel een beetje lomp.Mijn voeten en handen die tintelen, mijn benen en armen die trillen. En zo kan ik nog heel veel dingen opnoemen. Maar nu snap ik waar dit vandaan komt. Dus sorry voor alle keren dat ik een afspraak heb moeten afzeggen. Sorry dat ik vaak struikel of val. Sorry dat ik zo moe ben. Sorry dat ik altijd wel iets heb. Maar het is niet iets dat ik expres doe. Het is niet iets wat ik graag doe! Maar het hoort nu eenmaal bij mij! Ik moet nu gaan accepteren dat dit aan de hand is met me. Ik moet hier mee leren leven. En ik moet hier mee leren omgaan! Ik moet dit een plaats geven. En moet stoppen met mezelf te verontschuldigen en verantwoorden tegen over iedereen. Maar het heeft tijd nodig. En nu ben ik vooral erg boos en verdrietig. Want ja het is zo...... ik heb fibromyalgie. En het gaat nooit meer over!



_PetitCorbeau_
Daar kan jij toch allemaal niet aan doen. Mensen moeten dit kunnen aanvaarden
26-04-2017 11:50
26-04-2017 11:50 • 1 reactie • Reageer
Peggytje
Dat klopt ook wel, maar ergens voel ik me wel heel verantwoordelijk
26-04-2017 13:13
26-04-2017 13:13 • Reageer