×

Yoors


exit_to_app Inloggen

240
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Balanseren

Balanseren


Morgen vertrek ik opnieuw naar huis,spijtig want ik voel me altijd zo relaxed hier aan zee. Even geen verantwoordelijkheden,even leven in een fantasiewereld waar ik mijn eigen dingen kan doen zonder dat ik rekening moet houden met iemand. Even batterijtjes opladen om dan thuis terug mijn verantwoordelijkheden onder ogen te zien en te nemen.

Klinkt allemaal best wel heel egoistisch,zeker omdat ik 2 pubers heb die ik met momenten alleen thuis laat. Hun papa woont niet ver en mijn zus woont onder ons (kangoeroewoning) en al mijn broers wonen in hetzelfde dorp maar toch!

Het is ook best egoistisch dat ik regelmatig naar zee ga voor enkele dagen maar ik heb het nodig,na mijn beroerte ben ik veranderd,onrustiger,snel overstressed om kleine dingen soms,sneller boos,enz. Ik vond mij geen goede moeder meer! Ik was er mij van bewust maar het was sterker dan mezelf mijn gedrag tegen hen. Zij kenden mij zo niet.

De zee is mijn geluk geweest want anders had ik er niet meer willen zijn uit schuldgevoel dat ik zo onhandelbaar was.

De zee kalmeert mij,ben terug wat rustiger maar voel en merk ook dat het zoals een batterij, ik terug leeg geraak na een poosje en terug die onrust stilletjesaan naar boven komt. Dan begin ik op alles te zagen,reclameren,als een kieken zonder kop in huis op te ruimen maar uiteindelijk nix opgeruimd krijg. Ik zie dat zelf niet altijd maar mijn dochter is mijn indicator want dan zegt zij : mama het wordt tijd dat je terug naar zee gaat!

Het is ook wel zo dat mijn dochter veel zelfstandiger is geworden,meer ondernemend en zo want ze was te afhankelijk van mij en ik voedde dat onbewust ook. Ik was te betuttelend met momenten,te beschermend enz. Mijn eigen angsten hielden haar tegen om te groeien in haar zelfstandigheid,onafhankelijkheid. Ik was me er van bewust maar het was sterker dan mezelf en ook deels uit schuldgevoel,mijn kinderen hebben wel wat meegemaakt in hun jonge leven,zoals dood van hun 2 oma's,mijn zus,de heel plotse scheiding enz.

Maar mijn kinderen zijn mijn bezit niet,zij moeten leren loskomenvan mij en ik van hen,zelfstandig worden en zijn,individuen worden met een eigen mening en keuzes,enz. De navelstreng moet doorgeknipt worden bij wijze van spreken. Ik kan ze niet eeuwig blijven beschermen tegen de buitenwereld.

Dat wil niet zeggen dat ze niet meer op mij kunnen rekenen,integendeel,ik zal altijd voor ze blijven zorgen,dat is mijn taak,mijn eeuwige verantwoordelijkheid maar op een andere manier. Maar zij weten dat,zij weten dat ik er altijd voor hen zal zijn en dat ze voor goede raad bij mij terug kunnen. Ze hechten altijd veel waarde aan mijn raad en of advies ondanks hun hogere intelligentie dan mij,ze vinden mij een heel wijze moeder zeker op levenswijsheid en ervaring. Heel geruststellend voor mij en ook voor hen.

Maar het blijft balanseren voor mij. Ondanks alle rust aan zee heb ik heel siep in mij veel schuldgevoelens naar hen toe,voel ik mij geen goede moeder omdat ik veel aan zee ben en geen goede moeder als ik thuis heel onrustig ben met periodes.

Ik heb ook geen uitlaatklep,een vertrouwenspersoon om over mijn schuldgevoelens,twijfels over mezelf en over mijn kinderen enz te kunnen praten.

Steeds als ik terug naar huis ga,komen die schuldgevoelens sterk naar boven en ook wanneer ik terug naar zee vertrek!

Het is steeds opnieuw balanseren of ik er goed aan doe tegenover mijn kinderen want zij zijn het allerbelangrijkste in mijn leven,mojn liefde voor hun is niet te beschrijven of te omschrijven.

Gelukkig heb ik een heel open band met hen,vooral mijn dochter,mijn zoon is heel introvert,vermoedelijk asperger. Ik bespreek veel met hen,ook over mijn twijfels enz

Nooit zal je weten of wat je doet goed is voor hen want je hebt geen referentie,geen vergelijking moest ik het niet zo zou gedaan hebben. Je kan de tijd niet terug draaien om het op een ander manier te doen.




Referendaris
Je doet alles heel bewust en betrokken, volgens mij ben je een prima moeder. En hee, die andere ouders doen ook maar wat.
05-03-2017 07:14
05-03-2017 07:14
Bertrand Prins
Iemand die zich zo kwetsbaar en bewust opstelt kan nooit een slechte moeder zijn!
03-03-2017 12:24
03-03-2017 12:24
Enschedekiektmee
De zee geeft rust, dat heb je soms nodig
03-03-2017 11:00
03-03-2017 11:00
Bloggerda
Wat ben je goed bezig, meid en wat een idee om de batterij even op te laden, zo nu en dan. Ik denk bij jouw schrijven, dat zou ook wat voor mij zijn om zo de batterij wat op te laden, maar dan een dag weg naar zee, is hier niet ver vandaan. Je doet het goed met de kinderen en misschien kunnen wij jouw uitlaadklep wel zijn. Liefs.
03-03-2017 10:47
03-03-2017 10:47
notifications_noneadd
21-09-2018 15:36
1 volger , 1 antwoord