Spijt van het ontspullen Deel 1 van 2


Lekker rigoreus van alles weggooien. Het is een heerlijk gevoel immers het ruimt lekker op. Toch hebben sommigen regrets omdat ze too much decluttering gedaan hebben. Je kan er in doordraven en spijt krijgen. Dit gaat niet over spijt die ik heb van het ontspullen van dingen, maar spijt bij het ontspullen in het algemeen gezien. Dit gaat over te rigide ontspullen en het soms niet zeker weten maar het toch wegdoen en het dan jammer vinden.  Mensen maken fouten en zijn soms ook in een andere mindset of levensfase dan maanden later.

Onderstaand een opsomming van 1 persoonlijk voorbeeld waar ik spijt had en dingen waarvan ik weet dat ik er spijt van zou krijgen als ik ze zou weg doen.

Hout

Zelf vind ik het zonde dat ik het hoofdbord van een oud bed heb weggedaan. Ik had deze mooi nog kunnen hergebruiken bij mijn nieuwe hoofdbordloze bed en kunnen herbekleden.


Papier


Ik heb een plastic krat vol liefdesbrieven van mijn eerste liefde. Die brieven gaan nergens heen. Het is sentimental stuff. Ik lees ze nooit meer, maar mocht ik dat doen dan is het alsof ik plaats neem in een tijdmachine. Leuk om alles weer te herbeleven.

Beddegoed

Ik heb een sprei die gehaakt is door een overleden oudtante, de zus van mijn oma. Die geef ik door aan het nageslacht want ik vind het bijzonder dat ik deze vrouw heb gekend en dat ik deze creatieve uiting bezit. Al vind ik de sprei lelijk en ligt het eigenlijk nooit op mijn bed omdat ik een eigentijdse modernere sprei heb, deze sprei gaat nergens heen.

Kleding

Ik ben het ook niet eens met als kleding amper gedragen wordt het weggedaan moet worden. Goede tip, maar ook al wordt een kledingstuk niet frequent gedragen dan nog kan het waardevol zijn. Zo heb ik kleding die ik bewaar omdat het van een hele bijzondere stof is gemaakt. Omdat het voor mij een persoonlijke collectors item is omdat het een stuk is die heel speciaal is en moeilijk te vinden is. Ook heb ik gekke festivalkleding. Erfstukkleding en kleding uit het buitenland. Gaat allemaal nauwelijks aan mijn lijf, maar mag niet weg. Ik hecht er waarde aan. Al hangt het alleen maar in de kast. Ik heb er plek voor.  Het is overigens ook leuk om een gelegenheid te bedenken om toch dat gekke kledingstuk aan te doen.

Veel ouders kunnen geen afscheid nemen van dat eerste babypakje van hun kind en ach waarom zouden ze ook. Leuk om door te geven.

Dan is er natuurlijk ook vintage en antique kleding. Weet wat je weggooit. Hetzelfde geldt uiteraard voor schilderijen, vaasjes, potjes, sieraden, boeken en schoenen. We kennen allemaal wel het programma tussen Kunst & Kitsch. Het wakkert de angst aan dat er onbewust misschien iets waardevols wordt weggedaan. Eerst even checken dus.

Ultra Minimalism en Extreme Minimalism

Extreme minimalisten die onthouden zichzelf bijna van alle luxe en dingen die een huis knus en gezellig maken. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor bezoek en huisgenoten. Ik heb geen waardeoordeel. Iederhet zijne. Echter ik kan me goed voorstellen dat sommigen van deze ultra minimalisten er later weer op terug komen. Omdat ze als spijtoptanten beseffen dat ze te ver gegaan zijn en te rigide waren.

marie-kondo-ontspullen-netflix-esther-coppoolse