Een wolk van een baby ~ *deel 10

Een wolk van een baby ~ *deel 10


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ze nam een besluit..ze zou weg gaan en verhuizen...

Ze heeft wat vrienden wonen in Zeeuws-Vlaanderen en die hadden haar al gezegd dat je zo een huis kon krijgen daar, dus waarom niet naar daar komen? Hmm ja, daar zat wel wat in. Dan kon die kleine pruts direct naar de 1e kleuterklas in het nieuwe school jaar. En wat had ze te verliezen? Helemaal niks, want ze al de grootste liefde van haar leven verloren dus erger kon niet meer. Zo gezegd zo gedaan, ze is gaan verhuizen. 


Ze moest enorm wennen aan die rust daar, want zelf is ze nogal een druk miepje. De mensen erkende haar echt niet direct, daar zijn wel maanden overheen gegaan. Je hoorde ze denken "heb je weer zo'n druktemaker"  Ze probeerde er niks van aan te trekken, maar fijn was het niet voor haar. Toen begon de school en die kleine had het zo naar haar zin. Ze maakte al snel vriendinnetjes, of ging ergens bij iemand spelen. Het ging goed op school gelukkig, dus mama was tevreden dat ze het hier toch ook wel naar haar zin had. 

1x in de week of 2 weken gingen ze naar oma wat een hele operatie was. Ze had natuurlijk geen rijbewijs dus moest ze alles met de bus en de trein doen. Nou, daar deed ze wel een halve dag over, je was al kapot eer je ergens aan was gekomen. Dus ze bleef vaak een weekend slapen en ging dan weer terug.  Toen had haar mama verschrikkelijk nieuws voor haar. Mama heeft K, in haar longen. Ze schrok zich kapot! En nu? Wat gaan we nu doen dan?  Ze zou eerst voor een operatie gaan en dan daarna de kuren. 

Ze vergeet het nooit meer, haar mama de operatie was precies op haar verjaardag. Die nacht kon ze niet slapen en die dag was ze helemaal van slag. Toen belde haar zusje op dat alles goed was gegaan. Toen was ze pas opgelucht. Het spookte alsmaar door haar hoofd dat als haar mama nu op haar verjaardag overlijdt? wat dan?

Ze ging vaker naar haar mama, want je weet nooit wat er zou gebeuren. Het ging niet altijd even goed met haar. Ze wilde er voor haar zijn. Soms gingen ze samen even de stad in, en dan bleef die kleine pruts even bij haar zusje. Even samen zijn, en dat was altijd gezellig. De band werd langzaam sterker en dat was zo fijn. 

Op een weekend was ze er weer en het ging al wat beter met haar mama. Na het eten vroeg ze aan haar dochter of ze met haar wat wilde gaan drinken. Ik zeg ja, gezellig, maar die kleine dan? Die zou bij haar zusje blijven. Gingen spelletjes doen en wat tv kijken. Ok, ze voelde zich wel wat schuldig maar nee, dat moest ik niet doen. Mama wist wel een gezellig kroeg en daar gingen we dan ook naar toe. Het viel haar op dat mama heel veel mensen kende. Ze heeft natuurlijk ook wel veel in de horeca gezeten, maar toch. Toen we binnen kwamen keken de mensen mij ook zo aan. Die ogen prikte allemaal in mijn rug. "Heb ik iets raars aan of zo" "Zie ik er gek uit?" Ze was gaan zitten en keek eens zo om haar heen. Haar mama was met die man achter de bar aan het praten, en hij keek haar ook aan. Toen ineens dacht ze "waar ken ik die man toch van?" Hij komt haar zo bekend voor. Op een gegeven moment komt er een jongen uit de keuken, een lange slungelige jongen. Blijkt een zoon van die man achter de bar te zijn. Hij keek haar aan en zij hem en ineens voelde ze zich raar. Ze kon hem ook! Maar ze wist maar niet van wat. Ze probeerde het maar wat te vergeten, ze kwam er nu niet op. 

Eenmaal thuis nog een bakje thee en haar mama vroeg of ze het naar haar zin had gehad. "Ja hoor" zei ze, "alleen, die man en die jongen? die ken ik ergens van, maar weet niet van wat". En haar mama begon er overheen te praten en ze liet het maar zo, zal wel aan haar liggen. Het eind van het weekend was weer aangebroken en zij en haar dochtertje gingen weer naar huis. De reis om de wereld noemde ze het altijd. Maandag die kleine weer naar school en de mama weer naar haar werk. Cassiere bij de supermarkt en daar had ze het enorm naar haar zin. Zo ging haar weekje ook weer om, om vervolgens weer op de bus en de trein te stappen om weer een weekendje bij haar mama te zijn. Haar mama had ups en downs wat heel normaal was natuurlijk. Zij en haar dochtertje kwamen binnen en daar zat ze hoor, zonder pruik en koppie kaal. Waarop haar meisje zei "Oma? waar is al je haar nu?" "ohh die heb ik eraf laten halen, ik vond ze niet meer mooi en heb nu ander haar" Wil je kijken? "Ja!! zei die kleine pruts" En daar kwam ze hoor, met de pruik. De kleine pruts mocht even de pruik op en geweldig vond het.  Toen moest het terug gegeven aan oma, want haar bolletje werd koud. Het kleine prutsje moest giechelen. 

Oh, heb je weer zin om vanavond mee te gaan? Weer ff wat gaan drinken? Oh ja hoor, gezellig. En zo gingen ze weer die avond weg, naar dat kroegje waarvan ze die man en die zoon kende maar niet wist van wat. Het was wederom gezellig. En weer hadden de mensen haar weer zo aangekeken. Volgens haar zaten die mensen daar dag en nacht. Allemaal weer diezelfde gezichten. Alleen die jongen, die had ze nu niet gezien. Ze gingen later weer naar huis, kopje thee en wat lekkers. Even ging ze bij haar kleine meisje kijken en die lag rustig te slapen. 

Was weer gezellig he? vroeg haar mama. Ja, vond ik ook wel. Maar, ik wil je even wat vragen. Ok, wat wil je mij vragen dan? Nou, zei de mama, " weet je al wie die man is achter de bar?" "En die jongen?"  Hmm nee, niet echt zei ze. Ok, ook geen vermoeden? Haar dochter zei,  ja, wel een vermoeden, maar, dat zal het wel niet zijn. Dit lijk mij allemaal zo toevallig en dan kan dan ook niet, want dat bestaat niet. Haar mama begon te lachen en ze vroeg, wie denk je dan wie hij is? Waarop haar dochter zei, ik denk dat dat mijn vader is, want steeds moet ik aan hem denken, omdat hij mij zo bekend voor kwam en die zoon ook, en die mensen daar! die kijken mij steeds zo aan. En aangezien mijn vader mijn vader niet was. Toen zei haar mama, "je hebt gelijk, het is je vader en je broer" De dochter schrok haar rot en wist even niet wat te zeggen. Op een gegeven moment zegt ze tegen haar mama "heb je me daarom steeds meegenomen naar dat cafe dan?  "Ja" zei haar mama, "omdat ik wilde dat jij je vader zou leren kennen". 

Toen ze de zondag weer naar huis ging was ze compleet verrast en wist even niet meer hoe te gedragen. 

To be continued                                                                                                                                                                                                                                © Sylbibj                                                                               



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (9 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik had het wel gedacht maar nu gauw weer door
| 21:46 |
Meer wendingen dan een bobsleebaan.
| 16:42 |
Zeker weten!
| 18:24 |
;-)
| 18:42 |
Wow die is super geschreven.
| 08:30 |
Deel 11 al gelezen? En vandaag deel 12;-)
| 08:47 |
Wouw wat geweldig!
| 18:41 |
Wat een onthulling
| 21:00 |
:-)
| 22:13 |
Jullie zijn lief. Moet er wel om lachen dat jullie aan het trappelen zijn voor het volgende deel ;-)
| 18:38 |
Het gaat weer een hele andere richting op, wel fijn dat het contact met haar moeder nu goed is.
| 17:59 |
En hoe weer verder? Moet weer geduld hebben.
| 16:46 |
Wat een onthulling. ..op naar het volgende deel
| 16:27 |
Mooi geschreven en fijn gelezen
| 16:16 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen