Een wolk van een baby ~ *deel 11

Een wolk van een baby ~ *deel 11


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Toen ze de zondag weer naar huis ging was ze compleet verrast en wist even niet meer hoe te gedragen. Ze wist wie haar vader was!

Er gingen maanden voorbij en ze ging nog altijd naar haar mama toe in de weekenden. Tussendoor had ze in het ziekenhuis gelegen. Nu ze weer thuis was was weer naar haar mama toe gegaan. We gingen niet meer naar mijn vader, daar was ze te ziek voor, en we hebben het er nooit meer over gehad. Na een rustig weekendje ging mijn kleine meisje en ik weer naar huis. Haar mama en haar zusje wilde ze naar de trein brengen. Normaal deed haar zusje dat altijd maar haar mama nooit. En nu ineens wel. Wat ze wel heel erg vreemd vond, want ze was ook ziek, dus dit zou ze nooit gaan redden.

De dochter zei dan ook dat het niet moet, dat ze lekker thuis moest blijven.

Eenmaal op het perron was haar kleine dochter alsmaar aan het huilen en riep steeds "ik wil naar oma" Dat haar mama zei, "maar dat kan niet moppie, we gaan weer naar huis" Ze ging nog maar meer huilen. Toen de trein eraan kwam wilde ze absoluut niet mee de trein in, maar naar oma. Dat ging natuurlijk niet. De zus heeft die kleine echt in de trein moeten zetten zodat de mama haar direct kon oppakken. Dit was een hele vreemde situatie. En ze was niet gerust! Eenmaal in de trein is ze in slaap gevallen door het vele verdriet wat ze had. De mama kon alleen maar troosten dat we snel weer naar oma gingen. 

Helaas is die dag nooit meer gekomen. Een paar dagen later werd ze opgebeld door haar zusje dat mama was overleden. Op een of andere manier voelde ze zich al anders. Die bewuste dag vermeed ze bijna de hele dag haar huis. Ze ging maar naar vrienden toe. Ze had die kleine van school gehaald en ging ook daarop niet naar huis. Pas later, rond een uur of 19:00 ging ze terug naar huis. Ze was nog geen stap binnen en de telefoon ging, met het slechte nieuws. En nu wist ze dan ook waarom ze niet naar huis wilde gaan en ze begreep haar kleine meisje ook ineens. Ze heeft het aangevoeld dat ze oma niet meer zou gaan zien. 

Ze kon iemand regelen die haar weer terug bracht naar haar ouderlijke huis. Alles moest geregeld worden en alleen zij en haar zusje konden dat doen. Toen alles achter de rug was gingen ze terug naar huis, de familie ging niet eens mee! Alleen een goeie vriendin van haar mama. Toen die eenmaal weg waren zaten ze daar, moedeloos en alleen. En omdat de kleine meid te klein was, was die naar een vriendin van de mama gebracht. 

Ze weet nog goed, het Nederlands elftal moest spelen en ze werden kampioen. Ze hebben samen nog het voetbal zitten kijken. Dat was allemaal zo raar! Gewoon op de avond dat haar mama was overleden. Na een aantal dagen is de mama met haar dochtertje weer naar huis gegaan. Er gingen een paar weken voorbij en haar zusje is in het huis gaan wonen die toen al was toegezegd voor haar mama, alles gelijksvloer en op de begane grond. Daar is de mama en die kleine een paar weken naar toe gegaan. Uiteindelijk liep dat op een ruzie uit en ze is weg gegaan. Ze heeft haar zusje toen bijna 2 jaar niet gezien.

Op een gegeven moment belde de notaris voor het erfdeel. Ze kreeg te horen dat haar zus alles wilde hebben, en ze was er heel ziek van geweest. Je bent nog maar met 2 en dan zo alles inpikken? Ze was zo kwaad! Maar, aangezien zij de oudste was kon dat dan ook niet gebeuren. We hebben ieder ons deel gehad en ze liet het voor wat het was.  De sieraden en alle andere persoonlijke dingen heeft ze dan ook nooit gekregen. Helemaal niks! toen? toen vond ze dat zo erg, heel erg. Maar die gedachte sleet en ze mocht het allemaal wel hebben. Ze was tenslotte altijd al verwend geweest dus er was niks veranderd. Zoals dat ze nooit had geweten dat haar mama uitgestrooid is, daar is ze ook nooit bij geweest. Daar is ze ook zo verdrietig om geweest. Hoe kan je dat nou doen? Het was toch ook haar mama! 

Met de centjes van haar mama heeft ze toen o.a. een vakantie geboekt, ze ging lekker weg met die kleine naar Spanje. Daar was ze aan toe, en ze had een geweldige tijd. 

Eenmaal terug verliep alles weer zoals het oude. Van haar zusje hoorde ze niks en ze zou zelf dan ook niet bellen. Op een gegeven moment kreeg ze een telefoontje, haar vader. Hoe komt hij nu aan haar nummer? Ze hadden een tijdje zitten praten en ze besloot naar hem toe te gaan. Ze ging naar het cafe waar ze altijd met haar mama was en daar hebben ze heel lang zitten praten, ook haar broer was er. Ook daar had ze nog even mee gepraat en die was ook helemaal de weg kwijt, die snapte er niks van. 

De mensen die daar waren, "interieur zeggen ze wel eens", die begonnen haar vragen te stellen, en dat vond ze vervelend. "Ben jij de dochter van?" Ja! Waarom? "Nou, moet je weten, wij hebben altijd al geweten dat jij de dochter was van, en we kennen je moeder ook al heel lang" Ze had die mensen aangekeken en verder zei ze niks meer. Hier had ze geen zin in.  Ze is nog even met haar vader gaan praten over vroeger, dat ze in een kindertehuis had gezeten. Waarop zij vraag " en waarom ben jij nooit geweest dan?" Ohh. nee, ik heb nooit geweten dat je daa zat, maar je moeder had me dat onlangs verteld" En waarom geloofde ze hem niet? 

Op de een of andere manier vertrouwde ze hem niet, en ze voelde zich ook totaal niet dat zij zijn dochter was. Dat ze wist dat hij een herkenningspunt was, ja, dat wel, maar verder helemaal niks! bij haar broer voelde ze veel meer bij. En dat gevoel was goed. Hij had ook een vrouw, die vader van haar, een Bitch en stikjaloers op haar! Ze vroeg haar maar weer eens af waarom de mensen altijd zo jaloers op haar waren, zo speciaal was ze niet. Ze heeft in haar leven zo moeten knokken voor alles, dus dat maakte haar echt niet speciaal. Dus die band was er niet. Ze hield niet van Bitchen. Dit contact duurde niet lang, maar met haar broer had ze regelmatigcontact, en dat was wel fijn. Ze is later naar een verjaardag gegaan bij zijn moeder en ineens kreeg ze te horen dat ze ook nog een zus had. Die was daar dus ook, en nee, ook dat klikte niet. Ze zag haar als een indringster, terwijl ze er helemaal niks aan had kunnen doen. Haar vader had haar mama toch verlaten. Dus met dat mens had ze ook helemaal niks, want de gevoelens waren totaal wederzijds. De mama van haar broer en de rest van de familieleden waren super lief. 

De tijd verstreek en ineens hoorde ze niks meer van haar broer, zijn vader had die 2 ook al uit elkaar gehaald, ja, natuurlijk wel! Anders kwam haar broer te veel te weten over wie hij vroeger was.  Verschrikkelijke vent zeg! Dat haar mama zo verliefd op hem was geweest zeg, ze kon dat niet begrijpen, maar eerlijk is eerlijk, die man had praatjes en veel. Maar zij zag het op tijd en wilde niks, dan maar ook niks meer met hem te maken hebben. Zo liegen over haar mama, hoe durfde hij! Ze heeft hem tot de dag van vandaag niet meer gezien.

To be continued

© Sylbibj




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ja mooi hoor eindelijk weten wie pa is en ja moeilijk zo.n leven
| 13:28 |
Wat heeft ze tich een zwaar leven, zo triest
| 22:01 |
:(
| 22:15 |
Heel mooi geschreven
| 18:44 |
Mooi!
Benieuwd naar meer!
| 17:56 |
Heb je alle delen al gelezen?
| 18:08 |
Dat is een goeie ik zie nu pas dat t deel 11 is begin even bij deel 1 en ga je volgen.
Sorry X
| 18:10 |
Hahaha is niet erg, ik dacht het al namelijk ;-)
| 18:36 |
wouw alles gelezen heerlijk !!!
| 18:42 |
Lief! er komen nog veel meer delen aan hoor. de ene keer als ik tijd heb schrijf ik er 2, anders 1
| 18:50 |
die gaat er zeker komen! ;-)
| 18:49 |
SUPER
| 18:50 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen