×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De toren van de Hoge Elders (Deel 8)

De toren van de Hoge Elders (Deel 8)


Gathar krijgt de schrik van zijn leven en tranen staan hem nader. Hij zegt in woede en verdriet, ‘wat is hier gebeurt? Alles ligt overhoop. Zelfs de boekenkasten liggen op de grond. Al die boeken stuk. Er zijn duidelijk amateurs hier aan het werk geweest. Als het Magiërs zouden zijn geweest waren ze veel zorgvuldiger te werk gegaan. Die hadden alles intact gelaten maar dit? Dit gat helemaal nergens over. Geen beginnen aan om het op te ruimen.’

'Waar waren ze dan op zoek naar Gathar?’ Vraagt Margonah.

‘Waarschijnlijk naar het boek wat ik jullie wilde meegeven Margonah. Maar om er zeker van te zijn moeten we eerst hier alles weer terug zetten.’ zegt Gathar deemoedig.

Zonder aarzelen gaan Margonah, Rasdio en Gathar aan de slag. Dit zou wel eens een lange dag worden om al die duizend boeken op te ruimen. Als Gathar Magiër is, zou hij toch via zijn magie alles in enkele seconden weer terug kunnen plaatsen? Maar dat schijnt niet te werken in de kamer van Quras. De kamer werkt als een spons en zou iedere vorm van Magie absorberen. Quras had omwille zijn veiligheid de kamer beveiligd. Vreemd genoeg is het notenhouten bureau van Quras ongeschonden gebleven. Dan ziet Rasdio een tekening liggen bovenop het bureau. Hij loopt er naar toe en als hij er bij staat slaat hij met zijn vuist er op.

Nogal boos zegt hij, ‘verdomme hij is al bezig met zijn ontwerp. Ik had het hem gezegd om het aan mij over te laten of in ieder geval er mee wachten.’

Weldra horen ze voetstappen door de kamer heen en ze zien wie er binnenkomt. Quras!

Quras vertelt met wat aarzelingen, ‘Uhum. Die tekening is van jou Rasdio maar ik heb er wat dingen in aangepast. Luister! Rasdio en ik wilde een stad bouwen voor ons zelf. Een stad waar wij al onze experimenten kunnen uitoefenen zonder dat de rest daarmee in conflict of in aanraking komt. De stad zou diep in grond gemaakt worden zodat niemand er last mee zou hebben. Waar weten we nog niet toch? Broer?’

Licht geïrriteerd antwoord Rasdio terug, ‘nee dat weten we nog niet maar laten ons nu concentreren op het boek van jou en de toren. Waar is het boek dat Gathar zo graag wil hebben? Er is bij jou ingebroken zoals je kunt zien. Ze hebben alles doorzocht behalve jou bureau. Dat vind ik raar.’

‘Dat is niet raar Rasdio. Het bureau is gewoon leeg. Alleen jouw tekening ligt er op. Zal mij een zorg zijn wat ze hebben meegenomen.’ antwoord Quras nogal direct.  

Dan onderbreekt Gathar hun gesprek, ‘ze hebben niets meegenomen Quras. Kijk ik heb het boek in mijn handen. Deze is wel erg zwaar trouwens.’

Gathar houd het boek hoog zodat iedereen het kan zien maar het boek is zwaar en glijd uit zijn handen en valt met een doffe klap op de grond. Zodanig dat het open ligt. Een bladzijde, met een vreemd teken, komt daardoor open te liggen. Het begint te vervormen en allemaal staren ze naar het teken. Ze komen in trans en er vormt een energie veld rondom het boek. Een draaikolk van witte energie slokt ineens onze helden op. Ze verdwijnen in het boek en het klapt, met een harde plof, dicht.

Nog geen tel later komen ze met een smak op de grond terecht. Alle zijn gelukkig ongedeerd. Van de schrik bekomen zien zij dat ze weer in zo’n kubus staan wat in eerste instantie lijkt op vorige kubus van glas maar het is nu van  ijs gemaakt! Er lijkt nergens iets van een opening te zien maar het is alleen maar ijs. Ineens smelt deel langzaam weg en zo word een doorgang gemaakt. Een kristal heldere tunnel van ijs leidt hun naar een nog onbekende plaats. Waar zal het magische boek hun heen hebben gebracht?


Copyrights Ted Krom 2017 ©