Verrassing voor Ingrid.


Een werkgever gaf zijn personeel twee uur eerder vrijaf. Het had al twee weken gevroren. Een aantal collega’s hadden zin om samen te gaan schaatsen. “Ik heb geen schaatsen en dat kan ik ook helemaal niet!” zei Ingrid. Carina bood aan om kunstschaatsen aan haar uit te lenen. “Zulke waren mijn eerste paar schaatsen.” “Dat herken ik. Ooit ook gehad, maar kon er echt helemaal niks van hoor!” “Er zijn van die schuifdingen op het ijs, daar kun je je aan vasthouden.”

Met trillende benen ging Ingrid staan, met de schaatsen van Carina aan, maar verloor al snel haar evenwicht. KRAK daar ging ze door het ijs! Gelukkig was het aan de kant ondiep en kon ze er zo uitkruipen. Maar de volgende dag had ze een behoorlijke kou te pakken dus haar geliefde Carnaval werd door haar neus geboord.



Zo erg vond ze het niet, want de optocht werd toch al afgelast vanwege het voorspelde ongure weer. Wel vond ze het rot voor de wagenbouwers, met name haar vriendenclub “De dansende cowboys”, die al maanden vooraf hard aan het werk waren om er weer iets kunstigs van te maken. Maar ach, het zou natuurlijk ook zónde zijn als dat werk verloren ging door de harde wind en flinke hagelbuien! Hun wagen kan volgend jaar alsnog worden benut!

De deurbel ging onverwachts. Wie kan dát nou zijn! Voor ze goed en wel besefte wie aan de deur stond, kwam de vriendenclub in polonaise binnen. “Geen carnaval zonder optocht en jou, dus komen we naar hier!” zei haar beste vriendin.

Ingrid was verrast. Zo kreeg ze toch wat mee van de sfeer! De confetti en dergelijke werd netjes opgeruimd voor vertrek.


Bovenstaand verhaal bestaat uit 2x140 woorden met telkens het 'verplichte' woord Kunstwerk erin verwerkt. Het gaat deels over Carnaval en daarom doet het mee met de februari-uitdaging. Ook zit er een weerelement en cowboy(s) in. Daarom past het dus binnen onderstaande 3 uitdagingen: