×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
notifications_noneadd
07-12-2018 14:36
1 volger , 1 antwoord
Blikken in de klas

Blikken in de klas


Waarschuwing:
Dit verhaal kan als schokkend worden ervaren.

“Zit je weer te spieken!” De stem van Juffrouw Wanda klonk boos. Heel boos. Jaap had kennelijk niet geleerd voor proefwerk. Wanda was het behoorlijk zat en stuurde Jaap naar de conrector. Met niet al te stille trom verliet hij het klaslokaal.
Wanda rolde met haar ogen, zuchtte eens diep en liep verder, langs alle tafeltjes, door de klas. “Ga eens fijn recht zitten.” zei ze tegen Koen, die bijna in slaap dommelde. Hij was al klaar met alle vragen beantwoorden en leverde het meteen bij haar in.
De bel ging. Een paar leerlingen hadden het nog niet af. “De tijd is om, iedereen nú stoppen met schrijven en lever alle blaadjes bij mij in.”
Ze merkte dat Rachelle bleef zitten. “Wat is er meisje?” “Ik wil niet naar buiten. Niemand praat met me. Ik voel me zo verdomd alleen.”

Joëlle zag door een raam dat Rachelle nog bij de juf was en vertelde dit aan haar vriendinnen. Alhoewel vriendinnen... De trutten Barbara en Michelle waren enorm populair en daar wilde zij fijn bij horen. Om maar niet zelf slachtoffer van hun te worden, vestigde ze de aandacht op een andere gegadigde. Rachelle was de klos.
De pauze duurde een half uur en na twintig minuten hart luchten bij Wanda, ging Rachelle dan toch maar naar buiten. Ze besloot om ergens alleen op een bankje te gaan zitten.
Lang alleen was ze niet, want het drietal kwam al snel op haar af. Michelle beet de spits af.
“Was je weer eens aan het slijmen? Met je stomme piekhaar!” Barbara duwde haar en zei: “Dit is óns plekje. Dus wég jij!” Joëlle liet niet merken hoe rot ze dat eigenlijk vond.

De schooljaren gaan voor iedereen gepaard met pieken en dalen. Maar voor Rachelle was het altijd al een ware hel. Ze laat over zich heen lopen. En als ze al een keer voor zichzelf op komt, dan is daar altijd wel een Barbara of een Michelle die haar de mond snoeren. Juf had haar aangeboden om elke woensdag bij haar terecht te kunnen. Bij afwezigheid zou de interne begeleider het overnemen, daar zou ze voor zorgen. Dat was voor Rachelle wel een geruststelling. Dat ze haar verhaal kon doen. Dat lucht op. Dan kon ze er weer even beter tegen als kinderen vervelend tegen haar deden.
Iedere pauze was ze de pineut. Men had het echt op haar gemunt. Dat vond ze bepaald niet fijn natuurlijk. Het liefst bleef ze binnen en dan sloot ze zich op in het toilet.

Tijdens de laatste les, op vrijdag, moest Rachelle dringend naar het toilet.
Haar menstruatie was zo hevig dat ze om de haverklap de boel moest verschonen.
Maar ze kwam Joëlle tegen. Zij ging haar in de weg staan. “Laat me er langs!” “Zozo, praatjes?” Michelle kwam erbij staan. “Plas maar in je broek! Hebben we nóg meer te lachen!” Intussen ging het mis in de broek van Rachelle. Bloed kruipt daar waar het niet gaan kan en jawel hoor, ook langs haar maandverband, dat voelde ze. Ze trok haar trui wat lager, draaide zich om en ging terug naar het klaslokaal. “GATVER” zeiden de twee meiden tegelijk toen ze zagen wat er aan de hand was. “Hadden jullie mij maar langs moeten laten! Dan was ik piekfijn op tijd geweest!” snauwde Rachelle hen toe. Hun mond viel open van verbazing.

Ze wisten warempel geen weerwoord te geven. Joëlle en Michelle keken elkaar aan. “Ik moet er ook altijd snel bij zijn” probeerde Joëlle. Michelle zette haar handen in de zij. “Neem jij het nou voor haar op?” “Nee hoor.” “Oh! Ik dácht al!!” ze pakte Joëlle stevig om haar nek en wreef met haar knokkels over Joëlles hoofd. “Want anders moeten Bar en ik daar eens wat aan doen! We komen na school naar jou. Zorg jij voor chips en cola?” “Doe ik” antwoordde Joëlle terwijl ze piekerend terugliep naar de klas.
Michelle had les in een ander lokaal. Barbara fluisterde: “Waar was je nou?”
“Dames, jullie verstoren de les!” zei Meester Chris. “FIJN!” zei Barbara brutaal. “Pardon? Stil! Anders nablijven.” “Maar..!” “STIL zei ik! Láátste waarschuwing!”
Eindelijk, de bel ging. Iedereen haast zich naar buiten, want het is weekend.

Juf Wanda was de vlek in de kleding net als vele klasgenoten niet ontgaan en zei nog dat het iedere vrouw kan gebeuren. Rachelle werd weer uitgelachen.
Dag en nacht piekerde zij over hoe ze voor de zoveelste keer voor schut was gezet. Deze keer in feite door Wanda, die een goedbedoelde opmerking maakte over de vlek. Dat had ze beter alleen tegen haar kunnen zeggen.
Met de fiets naar school verloopt meestal niet fijn, want er is altijd wel wat. De ene keer word ze van haar fiets geduwd, de andere keer heeft ze een platte band, of haar bel is weg, of de snelbinders hangen aan een kant los, zodat ze tussen de spaken belanden. Telkens zulke fratsen. Zij moet nóg een heel jaar tussen al die rotkinderen doorbrengen. Haar grootste wens was nooit meer naar school hoeven.

Daar zorgde ze zelf voor. Koen had al een tijdje in de gaten dat Rachelle het niet fijn had op school. Hij piekerde of hij haar kon helpen. Ze had zo’n lieve uitstraling en deed geen vlieg kwaad. Maar het was al te laat. Ze had haar polsen doorgesneden en de hele school was er beduusd van.
Uit schuldgevoel huilde Joëlle het hardst van allemaal. Barbara en Michelle werden met de nek aangekeken door menigeen. Want zij hadden haar het leven zuur gemaakt. Telkens weer. Iedere dag. Elke pauze. Vaak tijdens gymles. Haar fiets meer dan eens vernield. Haar opgewacht in en buiten de school. Goedmaken was geen optie meer. Zo erg had al dat getreiter haar dwars gezeten. Ze kon het niet aan. De blikken in de klas staarden nu naar een lege plek. Rachelle was er niet meer.

7x140 woorden met telkens het woord piekfijn er in verwerkt, zoals beschreven in deze schrijfuitdaging:

Het is niet waargebeurd, maar dat zoiets kan gebeuren is niet uitgesloten.
Pesten en de gevolgen ervan kunnen worden onderschat.
Voor dit verhaal heb ik me laten leiden door eigen ervaringen en de film Spijt.






Dana
Een pijnlijk verhaal, intens geschreven. 
09-12-2018 18:01
09-12-2018 18:01 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Dana Nogal ja, dank.
09-12-2018 18:01
09-12-2018 18:01 • Reageer
Els Vergaerde
Een triest verhaal dat  je knap en mooi geschreven hebt. 
09-12-2018 09:12
09-12-2018 09:12 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
09-12-2018 18:01
09-12-2018 18:01 • Reageer
Soberana
Verschrikkelijk, maar heel aangrijpend door jou beschreven. Het schijnt helaas in de praktijk regelmatig zo af te lopen: in de online kranten de afgelopen jaren gelezen over een meisje dat zich voor de trein gooide en een jongen die zich ophing. Het is Godgeklaagd dat er zo weinig aan wordt gedaan!:scream:
08-12-2018 00:19
08-12-2018 00:19 • 10 reacties • Reageer
Soberana
09-12-2018 13:44
09-12-2018 13:44 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Soberana
"in veel dingen doen we dat ook niet" kan verkeerd worden geïnterpreteerd.
Ik bedoel dat we lang niet in alles lijnrecht tegenover elkaar staan. 😊
09-12-2018 13:35
09-12-2018 13:35 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Soberana het maakt nooit goed wat daders hebben aangericht.
Het is niet erg dat we daarin lijnrecht tegenover elkaar staan. In veel dingen doen we dat ook niet. We zijn allemaal verschillende mensen :)
09-12-2018 11:24
09-12-2018 11:24 • Reageer
Soberana
Ingrid Tips en meer Ik weet hoe jij in deze kwestie staat. Mijn opvattingen t.o.v. daders (en niet alleen pestende schoolkinderen) staan daar lijnrecht tegenover. Anders zou ik destijds, toen mijn 5 jaar arbeidsverplichting als tegenprestatie voor mijn studiebeurs er op zaten, het OM hebben verlaten, de advocatuur in zijn gegaan en veel meer geld hebben verdiend (wat menige studiegenoot heeft gedaan). Daders straffen zie ik als een stukje genoegdoening verwerven voor de slachtoffers, ook voor diegenen onder hen die vergevingsgezinder en milder zijn dan ik!
09-12-2018 00:30
09-12-2018 00:30 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Soberana *pestverleden
09-12-2018 00:12
09-12-2018 00:12 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Soberana
Hele moeilijke kwestie, die niet emotieloos zal worden opgelost.
Ik weet dat ik alles probeer te bedekken met de mantel der liefde.
Ik kijk ook, ondanks mijn eigen oestverleden op school en werk, verder dan mijn neus lang is. (Ik zeg niet dat jij dat niet doet hoor.) (Pest)gedrag komt altijd ergens vandaan. En nee, ik wil daders niet verdedigen.
09-12-2018 00:12
09-12-2018 00:12 • Reageer
Soberana
Ingrid Tips en meer Daar denken wij dan verschillend over. Er zijn talloze 'bewustmakingsprogramma's' die op scholen worden losgelaten; geen idee in hoeverre die effect sorteren. Ik ben voor straffen, zelfs als dat wordt gezien als kwaad met kwaad vergelden. Liever dat dan weer een wanhopig kind dat zich van het leven berooft!
09-12-2018 00:07
09-12-2018 00:07 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Soberana straffen is kwaad met kwaad vergelden. Soms weet een pestkop niet hoe vergaand de impact is. Vandaar dat ik voor bewust maken ben.
09-12-2018 00:01
09-12-2018 00:01 • Reageer
Soberana
Ingrid Tips en meer Al die softe strafjes zullen idd niet helpen. De daders hebben alleen 'respect' voor grove tegenacties. Dat meisje dat zich een paar jaar voor de trein gooide had nota bene 2 oudere broers. Hier op de Antillen zouden die broers die pestmeiden een effectief pak slaag hebben gegeven, lang voordat hun zusje levensmoe werd. Maar ja, in NL is dat 'not done'.
08-12-2018 14:27
08-12-2018 14:27 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Soberana En straffen helpt m.i. niet. Het verhelpen begint bij bewustwording.
08-12-2018 09:46
08-12-2018 09:46 • Reageer
marijke
zo'n afschuwelijk verhaal maar zo goed geschreven. 
07-12-2018 23:46
07-12-2018 23:46 • 3 reacties • Reageer
Ingrid Tips en meer
08-12-2018 09:46
08-12-2018 09:46 • Reageer
marijke
Ingrid Tips en meer 
dubbel en dwars verdiend hoor.
08-12-2018 00:29
08-12-2018 00:29 • Reageer
Ingrid Tips en meer
marijke Dank voor dit groots compliment.
07-12-2018 23:52
07-12-2018 23:52 • Reageer
Flying Eagle
Prachtige bijdrage! 
07-12-2018 17:30
07-12-2018 17:30 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
07-12-2018 18:11
07-12-2018 18:11 • Reageer
FrutselenindeMarge
Jemig heftig indringend
06-12-2018 18:53
06-12-2018 18:53 • 3 reacties • Reageer
Ingrid Tips en meer
06-12-2018 19:36
06-12-2018 19:36 • Reageer
FrutselenindeMarge
Ingrid Tips en meer ikkrijgmepneigingen
06-12-2018 19:02
06-12-2018 19:02 • Reageer
Ingrid Tips en meer
FrutselenindeMarge Knoerhard...
06-12-2018 19:01
06-12-2018 19:01 • Reageer
Eric's ervaringen
Waarom, ik vraag me het altijd maar weer af waarom dat pesten doel bewust schade aan iemand aanbrengen. Iedereen ziet wat er gebeurt, maar niemand zegt er wat van. Raar toch?
06-12-2018 18:07
06-12-2018 18:07 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
06-12-2018 18:14
06-12-2018 18:14 • Reageer
Hans van Gemert
Een heftige, maar helaas heel vaak een realiteit...
06-12-2018 17:02
06-12-2018 17:02 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Hans van Gemert Ja, helaas wel.
06-12-2018 17:10
06-12-2018 17:10 • Reageer
Encaustichris
Helaas maar al te vaak realiteit......
06-12-2018 16:09
06-12-2018 16:09 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
06-12-2018 16:10
06-12-2018 16:10 • Reageer
Annemiek
Om eerlijk te zijn was ik niet echt geschokt door dit blog. Hooguit dat het einde mij "verraste". Uit eigen ervaring weet ik dat dit soort dingen gebeuren. Helaas. Er zijn mensen die het nodig hebben om andere de grond in te trappen. Pesten levert altijd schade op. Iemand zei eens en zegt nog steeds: pesten is of levenslang of zelfdoding. Ik denk dat het wel klopt. Je hebt het nog mild opgeschreven.
06-12-2018 16:05
06-12-2018 16:05 • 2 reacties • Reageer
Piteke van der Meulen
Annemiek pesten is levenslang of zelfdoding, dat raakt me, maar het is helaas waar. 
07-12-2018 20:34
07-12-2018 20:34 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Annemiek Ik zei ook niet dát het schokt. Het kán als schokkend worden ervaren. Als ik het niet mild had opgeschreven was het voor menigeen schokkend.
06-12-2018 16:07
06-12-2018 16:07 • Reageer
lekkerereceptenvoor2
Naar dat pesten. Het zal helaas nog volop gebeuren. 
06-12-2018 16:02
06-12-2018 16:02 • 2 reacties • Reageer
lekkerereceptenvoor2
06-12-2018 16:09
06-12-2018 16:09 • Reageer
Ingrid Tips en meer
lekkerereceptenvoor2 Ja. Tegenwoordig is er ook cyberpesten. Bah.
06-12-2018 16:08
06-12-2018 16:08 • Reageer
Chalija
verdrietig, zo gaat het wel helaas te vaak.
06-12-2018 15:56
06-12-2018 15:56 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Chalija Precies...
06-12-2018 15:59
06-12-2018 15:59 • Reageer
Dewaputra
Een trieste weerspiegeling van de werkelijke wereld. Goed geschreven.
06-12-2018 15:53
06-12-2018 15:53 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Dewaputra Dank je wel.
06-12-2018 15:53
06-12-2018 15:53 • Reageer