Eind goed.


Wat er vooraf ging:

Nadat Dana Ingrid letterlijk (in de stank) liet zitten en naar Astrid was vertrokken op de fiets, begonnen de dames elkaar toch wel te missen. Toen Dana wel erg lang weg bleef, dacht Ingrid dat er iets niet aan de haak was. Sip keek ze naar haar favoriete afwasborstel en dacht terug aan het moment dat deze brak. “De borstel is vervangbaar, Dana niet.” ging er door haar heen.

Het duurde erg lang voor Dana thuis kwam. Ingrid nam een kijkje op het plein, of ze daar misschien was blijven plakken omdat ze een bekende was tegen gekomen. Maar nee, het plein was leeg.
Wel vond ze een euro op de grond, tussen de keien geklemd. Die was iemand vast op de markt verloren.
De pincet die ze nog moest opruimen zat in haar broekzak en daarmee maakte ze het muntstuk los.
Ingrid droop af naar huis. Nog steeds geen Dana.

Op de bank voor de televisie nam ze het haakwerk van Dana op schoot. Zou ze er aan verder gaan?
Het vliegengordijn ritselde. Dana kwam thuis, vloog Ingrid in de armen en kon nog nét voorkomen dat ze op de salontafel vielen.

Een bloemkoolrestje lag op de keukenvloer. Een vlieg zoemde er omheen.
Met een wasknijper probeerde Ingrid het insect te pakken te krijgen.
Dat mislukte natuurlijk. Ze probeerde wat anders. Ze legde ze er snel een helft van het omhulsel van een walnoot overheen. Toen ze deze omhoog deed, vloog het dier er als een speer vandoor.
Weg van dit, voor de lezer tijdverspillende, verhaal.

Geschreven n.a.v. de:

Ook in dat kader geschreven:

Bron afbeelding: Pixabay

signup

Word gratis lid

More