Het eerste deel (Deel 5, vervolgverhaal schrijfuitdaging April 2018)


Wat er vooraf ging:

Philip zag hoe een forse man vol onvriendelijk ogende tattoos met handen zo groot als kolenscheppen naar binnen trad. Regelrecht op hem af.
“Jij dacht dat we je niet door hadden. Maar je bent duchtig het haasje,” bulderde hij, terwijl hij er spottend “Philip met P H” achteraan zei.
Hevig geschrokken stamelde Philip: “W w wwwie ben jij?”
“Klep dicht en zitten! Je gaat nu héél goed naar me luisteren.”

Philip gehoorzaamde, maar de gammele poot van de stoel begaf het.
Hij lag op de grond. De man trok hem op aan zijn kraag, tot vlak voor zijn neus. Terwijl hij hem iets omhoog tilde keek hij hem diep in de ogen en zei: “Nu is meneer de agent niet zo stoer meer hè? Je spel is uit! Je bent er gloeiend bij. Wat was je aan het doen, hiervoor?”

Philip voelde zich in deze benauwende situatie alsof zijn laatste uur geslagen had en begon te vertellen dat hij keek naar de klok. Het was exact acht uur en precies op dat moment hoorde hij het belsignaal van zijn telefoon. Hij nam op.

“Dat bedoel ik niet, snuggere. Enfin. Jij gaat wat voor ons doen, om het MISSCHIEN goed te maken.” “Wie is ‘ons’ precies?” probeerde Philip. “Klep dicht had ik gezegd” bulderde de man opnieuw, terwijl hij hem heel dreigend aan keek. Dit was geen kat om met natte handen aan te pakken.
“Het is geen prettige klus, maar wat moet dat moet.”
Op dat moment stormde een stel agenten binnen...

Het slotdeel schreef Dana:


Doe ook mee met de

van Hans van Gemert.

signup

Word gratis Yoorslid om mee te kunnen doen!