Het tweede deel. Hoofdstuk 3.


Wat hieraan vooraf ging:

Lea had geen oog meer dichtgedaan. Terwijl Philip zo ongeveer een heel bos had omgezaagd, zo erg lag hij te snurken. Maar daar sliep ze normaal gesproken doorheen.
Het briefje hield haar bezig.
Ze kreeg bij het ontbijt dan ook geen hap door haar keel.
Ondanks dat Philip een cd met romantische klassiekers  had opgezet.
“Wat is er toch met je?” vroeg Philip haar.
“Dit!” antwoordde ze. Terwijl ze vertelde over afgelopen nacht schoof ze hem het briefje toe.
Hij las het en verslikte zich in de koffie.
“J…? Ik ken alleen Janet, dat is met een J. Maar verder? En waarom zou zij nou zoiets doen. Beetje vreemd verhaal. Heb je het niet gedroomd?”
Geërgerd beet ze hem toe: “Is dat soms mijn handschrift?!”

Gedurende de hele ochtend zeiden ze geen woord tegen elkaar.
Tot de bel ging en er een pakket werd afgeleverd.
“Heb jij wat besteld?” riep Lea vanuit de gang.
“Nee?” zei Philip terwijl hij een kijkje kwam nemen.
Ze checkten beiden de adressering en het was toch echt voor hen bedoeld.
Lea durfde het niet te openen. Dus Philip waagde zich er aan.
Er zat een gebroken speelgoedviool in. En daar zat een briefje op geplakt...

Vervolg door Dana:

Afbeelding: Pixabay

signup

Word gratis lid