Het tweede deel. Hoofdstuk 5.


Dit ging er vooraf:

Volledig gestrest greep ze haar telefoon en typte een Whatsapp bericht naar Philip.
“Kom alsjeblieft weer naar huis. Dat briefje heb ik niet geschreven. Iemand probeert tussen ons in te komen, denk ik. Echt, ik mis je. Gooi niet weg wat we samen hebben opgebouwd.”
Het verzenden lukte niet! Hij had haar geblokkeerd!!
Nu werd ze boos. Hoe kón hij! Zonder dat ze zich kon verdedigen had hij foute conclusies getrokken. Iets wat ze niet kon uitstaan! En dat wist hij donders goed.

Al zeker tien keer had ze van radeloosheid door de woonkamer heen en weer gelopen.
Op de radio klonk "Roots bloody roots" van Sepultura. Dat zweepte haar nog meer op.

Net toen ze zich boven wilde gaan omkleden, kwam Philip thuis.
Ze liep door naar boven, alsof ze het niet in de gaten had.

“Ik moest er even tussenuit. Zonder invloed goed nadenken.” begon hij terwijl hij haar naliep, de trap op.
“Tis goed met je! Mij een beetje blokkeren. Lekker makkelijk. Maar goed, als jij denkt dat ik zo in elkaar steek, prima. Dan passen we misschien toch niet zo goed bij elkaar. Weg roze ballon!”

Even wist hij niet goed wat te zeggen.
“Ik kon me ook niet voorstellen dat jij mij zoiets zou flikken. Maar het handschrift lijkt zo ontzettend op dat van jou!”
Toen veranderde haar gelaatsuitdrukking.

Vervolg door Dana:


Geschreven i.h.k.v. de:

Afbeelding: Pixabay

signup

Word gratis lid.

Doe je dan mee met de schrijfuitdaging?