×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Jeugdliefde


Image title



“Wat zou er van hem geworden zijn?” vroeg Hella zich hardop af.
Klaas keek in de spiegel, maakte zijn stropdas vast en trok zijn colbert aan.
“Tot over een paar dagen.” zei hij kil, pakte zijn aktetas en vertrok op zakenreis.
"Niet eens een afscheidszoen!" realiseerde zij zich.

Het huwelijk van Hella is niet zo rooskleurig als ze zich had voorgesteld.
Ze was Michel dan ook nooit vergeten.
Ze werd op slag verliefd toen ze hem zag, daar op die brug.
Daar zouden ze elkaar weerzien na dik 40 jaar.
Het kon haar huidige man niet eens schelen.

De vurige liefde tussen de twee werd destijds ruw verstoord door ouders die het niet eens waren met hun relatie.
Zij was Katholiek en hij Protestants.
In die tijd was dat best een dingetje.
De afscheidsbrief heeft ze nooit kunnen weggooien.

Via internet had ze hem gevonden en even getwijfeld of ze hem wel een bericht zou sturen.
Immers, ze is getrouwd en weet niet of ze haar gevoelens in bedwang kan houden als ze hem weer ziet.
En wat zou Michel er zelf wel niet van denken! Misschien was hij haar wel vergeten en al een tijd heel gelukkig getrouwd.
Ze was er in elk geval heel nieuwsgierig naar.
Of hij veranderd zou zijn, gelukkig en vader. Wat hij in het dagelijks leven deed. Ze zou hem overspoelen met vragen.

Ze tutte zich op en vertrok naar het bruggetje.
Haar auto stond op een verder lege parkeerplaats.
Zou hij wel komen?
Ze wachtte bij de auto.
Tijd verstreek... ze liep het bruggetje op, bleef even staan, keek naar het bos maar in de verste verte zag ze nog niemand lopen.
“Zou hij wel komen?”
Ze liet haar armen rusten op de leuning, precies op de plek waar hij haar ooit aan sprak en tuurde voor zich uit.
Droomde weg naar lang vervlogen tijden.
Verlangde naar iemand die haar oprecht lief had.

Opeens voelde ze een hand op haar schouder.
Ze schrok niet, want het voelde heel vertrouwd.
“Hallo Hella!” klonk een enthousiaste mannenstem.
Door het turen was ze gaan dagdromen en had hem niet horen noch zien aankomen.
Hij was uit dezelfde richting als haar gekomen.
“Oh daar ben je! Dag Michel! Hoe is het?”
“Wel goed en met jou? Sorry dat ik wat later ben.”
Hij wees op de platte band van zijn fiets.

Ze omhelsden elkaar.
Wat was dat?
Beiden kregen vlinders in de buik.
Maar zeiden het niet.
Ze konden het in elkaars ogen zien.

Ze liepen de brug over, het bos in en bespraken hoe het met hen ging.
Michel was net zo nieuwsgierig naar Hella als zij naar hem.
Zo bleek ook het huwelijk van Michel geen sprookje en hij was haar eveneens nooit vergeten.
Beiden waren kinderloos.
Michel kon geen kinderen krijgen en Klaas wou er geen.
Hella luchtte haar hart over het zakelijke, gevoelloze huwelijk waarin ze zich bevond.

Uren later namen ze afscheid en maakten een tweede afspraak.
En na de tweede volgden er nog veel meer.
Beiden durfden het aan om hun huwelijk stop te zetten en samen alsnog een gelukkig leven te leiden.
En zo geschiedde.

Ze zijn nog vaak bij het bruggetje gesignaleerd.


De foto bovenaan mocht ik van DlanoR gebruiken, deze had hij op Yoors geplaatst.
De header op Yoors gekozen.



Bijgewerkt 15-08-2018



 



expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts