Marina en de blauwe parel (deel 2 van 4)


Wat er vooraf ging:

De volgende dag stond geen activiteit op het programma. Iedere zeemeermin ging haar eigen gang.
Marina nam haar zus Belinda in vertrouwen. “Parels zijn toch niet blauw, gekkie!” “Jawel hoor! Help je me mee zoeken naar die oester?” “Je fantaseert er weer eens op los.” “Nee zus! Wanneer geloof je mij nou eens!” “Okee okee, ik ga al mee. Als het niet te lang duurt.”

Maar hoe de dames ook zochten, bij het anker was geen grote schelp te bekennen.
Laat staan een met een blauwe parel. “Iemand moet ermee vandoor zijn gegaan. Gisteren had ik het nog in mijn hand!” Belinda troost haar zus. “Wie weet zwem je er ooit tegenaan.”
“Ik had het je zo graag willen laten zien!” “Weet ik toch wijfie. Ik plaagde je maar wat.” “Echt?” “Echt.”

Intussen werden zij stiekem vanuit het wrak bespied.

Beluister het complete verhaal hier: