Ruud's avontuur


Golven sloegen tegen de kliffen van de westkust van Portugal. Ruud genoot van dat uitzicht.
De zee vond hij mooi om te zien, maar niet om er in te gaan.

Toen hij daar wilde vertrekken, begon alles te draaien.

Als de rust wederkeert, zijn er geen huizen of mensen te bekennen.

In een boom keek hij uit over een bos.

“Ik heb je overal gezocht!” hoorde hij en zag een pteranodon. “Wil jij nooit meer zomaar uit het nest vertrekken?” Hoezo kon hij dat vliegend reptiel verstaan! Hij wil zijn arm naar de vogel uitstrekken maar ziet dan dat het een vleugel is. Blijkbaar was hij ook een dinosaurusvogel. Alleen minder groot. “Ken ik u?” vroeg hij. “Ook nog brutaal tegen je vader! Je moeder is ongerust. Je bent te ver van huis en het wordt maar later en later.”

 

“Maar...” probeert Ruud nog. “Ga terug naar het nest!” “Ik weet in de verste verte niet eens waar dat is!” “Vlieg maar achter mij aan!” “Nee! Ik kén u niet eens! Ik ben niet van hier!” “Nou sla je wel een enorme flater mannetje! Hoe dúrf je! Na alles wat ik voor je doe. Ik vang elke dag een dier voor jou en je broers.” Zijn ‘vader’ verkocht hem een klap met zijn vleugel. Pardoes viel hij uit de boom.

Weer begon alles te draaien.

Hij voelt nattigheid, maar wel vaste grond onder de voeten. Als hij naar beneden kijkt, is hij blij om zijn voeten te zien staan in de branding van de zee. Hij beweegt zijn armen, welke geen vleugel meer zijn.

Als hij hier thuis over zou vertellen, dacht men vast dat hij het had gedroomd. Tja...

Dit verhaal past in de:

En voldoet tevens twee keer aan deze uitdaging:

Gerelateerd:

Ook een verhaal schrijven in één of beide uitdagingen?

Word Yoorslid en doe mee:

Eigen foto's. Bewerkt met radiaal vervagen in Paint dot net.