Mallepietje mocht mee op pad (Sinterklaasverhaal met audio)


Dit korte verhaal in het thema Sinterklaas, kun je beluisteren op YouTube of via deze podcast.



Hieronder kun je de tekst meelezen.




De pieten droegen warme kleren, want het was ijskoud die nacht. Mallepietje mocht voor het eerst met de pieten mee om sinterklaaskado’s rond te brengen. Daar had hij zich echt enorm op verheugd. De anderen ook, want hij kon zo lekker gek doen en dat hield de stemming er flink in. Hij stopte de pepernoten in klaargezette schoenen, op een kussen, in een pet of handschoen. Maar toen hij het strooigoed ook nog in een pot gel wou stoppen, greep opletpiet in. “Ben je mal? Dan is het toch niet meer te eten?!” “Oeps, daar had ik niet aan gedacht.” Een paar pieten giechelden. “Sst!!” zei opletpiet . Anders worden de kinderen te vroeg wakker! Dan is het geen verrassing meer dat we wat bij hun schoenen hebben gelegd!” Ze knikten. Heel stilletjes slopen de pieten weer het huis uit.

In de rest van die straat verliep bijna alles gladjes. Mallepietje was een snelle leerling. Het snoepgoed legde hij voor alle zekerheid alleen in of naast de kinderschoenen.
In het laatste huis, waar de ijspegels aan de ramen hingen, moest een andere piet ineens véél te hard niesen. Dat kan gebeuren. Maar een kindje werd wakker, dacht dat ze gedroomd had en liep naar de slaapkamer van haar ouders om dat te vertellen. Zo moest ze door de woonkamer, waar een schemerlamp stond. Ze zag gelukkig niet dat malle pietje zijn hoofd daarin verstopte, terwijl hij zijn lijf achter de poot hield. De andere pieten waren al op de gang, dus ze hadden allemaal geluk dat het meisje hen niet heeft gezien. Fijn. Dat liep goed af. Snel en zachtjes vertrokken ze. Ze gingen terug naar het pakhuis, hun pietenparadijs.


De twee bovenstaande alinea’s bevatten elk 140 woorden met daarin een bepaald woord (geheel of in delen) verwerkt.

Dit verhaal schreef ik namelijk n.a.v. deze uitdaging:

Ook leuk in het thema Sinterklaas: