Duiven met mot in Venetië


Hier is het allemaal begonnen:

Karel, Belinda, Koen en Eva gingen op vakantie naar Venetië. De eerste dag moesten ze even bijkomen van de reis. Wat een turbulente vlucht! Het leek wel of ze een jetlag hadden! De tweede dag gingen ze samen de stad in.
“Ik heb trek” zei Eva. “Dan gaan we naar het San Marcoplein. Daar word het voedsel je voor de voeten geworpen” zei Koen. Karel en Belinda waren nog nooit eerder in Venetië geweest, ze keken hun ogen uit. Het was een drukte van belang op het plein. Dat waren ze niet gewend. Belinda kreeg er de kriebels door een gevoel van onbehagen. Karel wou net een dikke broodkruimel oppikken, toen er een andere duif bovenop zijn rug sprong om hem daarvan te weerhouden. “Die kruimel is voor mij bestemd!” Een gevecht ontstond. “HOU OP!” Koen kwam voor Karel op.

Maar de brutale aap… ik bedoel duif… pikte het niet en duwde zijn kop tegen de buik van Koen. “Ga weg, bemoei je er niet mee!” “En of ik me er mee bemoei, niemand komt aan mijn vriend!” Eva stond Belinda te kalmeren. Daar kwam nog een duif aangevlogen. Terwijl het gezelschap druk aan het kibbelen was en de veren in het rond vlogen, pikte deze de broodkruimel in en was weg ‘ie. “Zo, die is getalenteerd, om in deze drukte zo snel weg te komen!” zei Karel. Toen Koen probeerde om nog wat broodkruimels bij elkaar te vegen, trapte een mens per ongeluk op zijn vleugel. “Krijg nou wat!” zuchtte Koen. “Kom, we vertrekken, dit plein is me veel te druk en gevaarlijk. Het geeft me bad vibes.” “Is dat Italiaans?” vroeg Belinda. “Nee, het is engels voor... kriebels.”

Bovenstaand verhaal past in de

Het verhaal bevat tevens 2x 140 woorden en elk deel bevat het 'verplichte' woord:

Hoe de vakantie verder verloopt: