Vaste grond onder de voeten


Bootje varen is niet zo mijn ding. Op een meer wil ik nog wel mee. Maar op vakantie in Spanje voeren wij ooit een baai uit en zodra de golven ook maar enigszins groter waren dan mij lief is, raakte ik lichtelijk in paniek. Lees: had ik buitenproportionele angst. Ik wou ogenblikkelijk terug naar het strand. Had er totaal geen lol in en wou weg van de zee. Zo geschiedde.

Waarom ik zo uit mijn doen was? Ik kan minder goed zwemmen dan de andere inzittenden en wil in een zwembad ook kunnen staan en me ergens aan vast kunnen pakken mocht het nodig zijn.
Het idee om daar waar het diep is overboord te kunnen slaan grijpt me naar de keel. Of wie weet zitten er haaien. Ook geen prettig idee.

Geef mij maar vaste grond onder de voeten.

Autobiografisch verhaal, geschreven n.a.v. deze uitdagingen:

Eveneens een autobiografische deelname:

Header: eigen foto.