Oma is jarig


Beluister het verhaal hier en/of lees hieronder mee:

Oma zit op de bank dromerig voor zich uit te kijken. Als de bel een tweede keer gaat, staat ze op en loopt de gang in. Ze opent haar voordeur en meteen krijgt ze een stevige omhelzing van haar dochter Edith. “Hoi Mam! Van hárte Gefeliciteerd met je verjaardag!” Ze gaf haar moeder drie zoenen op haar wangen.” “Hoi omaaaaa” riepen Eva en Joep, haar kleinkinderen. “Kom binnen! Trek jullie jas uit en ga zitten waar je wilt. Ik ga thee zetten.” Eva volgt oma naar de keuken.

“Wat is dat?” “Een fluitketel lieverd. Daarmee breng ik water aan de kook.” “Heeft u geen waterkoker?” “Een wat?” “Dat is een apparaat op stroom. Als u er water in doet en op het knopje drukt, gaat het ook koken. Dat gaat veel sneller dan met zo’n ding!” “Echt waar? Wat vinden ze tegenwoordig toch allemaal uit. Wat kost zoiets wel niet? Dat kan ik vast niet betalen van mijn pensioentje.” Ze loopt naar de woonkamer. “Wie wil er iets fris drinken in plaats van thee?”
“Ik!” zei Joep. “Mag ik alstublieft een glaasje sinaasappelsap?” “Natuurlijk mag jij dat. Glazen staan in de kast en de koelkast weet je ook te vinden.” Joep stond op om zichzelf drinken in te schenken.

“Er is geen gebak in huis, want ik had niet gerekend op bezoek. Dacht dat jij moest werken, Edith. En Nanda woont te ver weg om even langs te komen.”
“Mam, dat geeft toch niets? Samen met de kinderen heb ik een taart voor ons gemaakt!”
“Dat had toch niet gehoeven! Dank jullie wel! Oh wat een mooie taart!”
“Met verse aardbeien!” zei Eva.

Joep zegt tegen zijn moeder: “Vergeet u niet iets?” “O ja, dat ligt nog in de auto! Ga jij het even pakken?” ze reikt haar zoon de autosleutel aan. Hij komt terug met een cadeau en geeft het aan oma.
“Wat word ik toch verwend door jullie! Het is al super dat jullie hier zijn!”
Ze scheurt het cadeaupapier er af en kijkt Eva aan. “Je wíst het hè!” Eva lachte. “Ja, daarom vroeg ik u dat in de keuken!” Ze bewonderde haar cadeau. “Een waterkoker!” De volgende theeronde probeerde oma het apparaat uit.
Edith slaat een arm om haar schouder. “Fijn hè Mam, nou kan dat roestige ding bij het oud ijzer.”
“Ben je mal? Natuurlijk doe ik dat niet weg.” “Oh? Waarom niet...” “Als de stroom uit valt wil ik toch thee kunnen zetten!” “Daar heb je gelijk in. Hoop dat je het wel een fijn cadeau vind.” “Jawel hoor, dank jullie wel!” De kleinkinderen riepen: “Alstublieft! En dan nu: taart eten!” 

Bovenstaand verhaal doet mee aan deze uitdaging:

Meer verhalen voor kinderen: