Wordt jij gepest? Blijf er niet mee rondlopen.



In de jaren ‘80 zat ik op de lagere school. In die tijd bestond (gelukkig) nog geen #cyberpesten .
Nee, toen werd je face to face neer gehaald waar anderen bij waren. Zowel geestelijk als lichamelijk.
Wacht maar om half 4” was een veel gehoord dreigement.
De route van en naar school wisselde ik wel eens af. In de hoop geen #pesters tegen te komen.
Dat lukte soms wel, maar soms helaas ook niet.
Dan was ik behoorlijk de pineut.
De ene keer werd de bril van mijn neus geslagen en kon ik die niet direct vinden in het putje waar hij was beland en het gelach erbij hoor ik nu nog. Een andere keer kwam ik bont en blauw thuis.

Ook werd ik gedwongen om snoep mee te nemen voor een pestkop. “Angers kriese sjlaeg” ofwel “Anders krijg je een pak rammel”.
Snoepen dat mocht ik destijds niet elke dag. We hadden een trommel. In het weekend en op woensdagmiddag mocht ik er wel eens iets uit pakken.

Als ik snoep mee had genomen was het nog maar afwachten of ze me met rust liet.
Want vond ze dat snoep niet lekker, was het tijd.
Als ik geen snoep mee had genomen probeerde ik haar te ontwijken.

Een aantal jaren later vernam ik dat ze zich met de auto had dood gereden tegen een boom.
Heel naar nieuws. Dat gun ik natuurlijk niemand. Ook haar niet.

Soms droom ik nog wel eens dat ik door de buurt loop waar o.a. zij woonde en de andere pestkoppen. Dan verstop ik me. Of fiets over een groen heuveltje midden op hun plein, denk dat er niemand is en dan zie ik hen ineens.

Ook tegenwoordig wordt er veel #gepest en nog steeds is er jeugd die dingen afdwingt bij andere #jeugd . Met dezelfde dreigementen. Ook op de werkvloer wordt gepest. 


Quote

Kon ik maar terug in de tijd en werd er toen maar bij mij ingegrepen



Onlangs is er op de route van een school naar huis iets voorgevallen tussen leerlingen, wat een onveilige (verkeers)situatie veroorzaakte. Die school voelt zich verantwoordelijk ervoor en schakelde de politie in. Kon ik maar terug in de tijd en werd er toen maar bij mij ingegrepen. De betreffende leerlingen werden heus wel eens op het matje geroepen, maar die werden alleen maar boos op mij dat ik het verteld had. Toch bleef ik het vertellen. Thuis. En mijn moeder weer naar de directeur. Of naar een ouder van een van de pestkoppen. Die de hand boven het hoofd hield van de #pestkop .




Wat ik wil zeggen

Blijf er niet mee rondlopen.

Al dreigt iemand: “Als je het zegt, dán..!!” tóch iemand in vertrouwen nemen er over.
Weet je niet bij wie je terecht kunt?
Ga naar je huisarts. Of een half uur na schooltijd (als de meeste leerlingen al naar huis zijn) naar een leerkracht die jij prettig vind. Of bel diegene.
Iemand. Iemand zal naar je luisteren en stappen met je ondernemen. Succes!
 
Een hele grote wens van mij is dat pesten stopt. Soms wordt er een campagne tegen gevoerd. Of dat helpt..?
Mijn grootste wens is Vrede op aarde. Dan is er ook geen #pesten meer.


Kopfoto: Pixabay
Blauw gekleurde tekst is aanklikbaar.

Dit artikel is terug te vinden in

Een overzicht van blogs over pesten

Geschreven door diverse Yoorsleden

Gerelateerd:

(Link opent extern)